Ansião

Heerlijk weer op weg. Vanmorgen Octobus inpakken, boodschappen en koffie en dan op weg naar het vliegveld.
Dat is toch altijd zoeken bij zo'n vliegveld, waar moet je heen, vooral als je niet begrijpt wat "chegada" betekent, Portugees voor aankomst dus.
En daar belde Justus al, die was lekker vroeg, fijn om elkaar weer te zien.
Op weg naar Alvaiazere, waar we vorig jaar gestopt zijn en nu weer beginnen. Justus kon zijn pelgrimspaspoort niet meer vinden en had een nieuwe gekocht. Jammer van die prachtige stempel, maar we konden proberen te vragen of er een nieuwe in zijn paspoort gezet kon worden en dat kon gelukkig. Mooi zo'n stempel om deze etappe weer mee te beginnen.
Intussen was het al best laat geworden, te laat om de 13 km te lopen en we besloten een stukje te smokkelen. Met Octobus en stukje verder rijden en dan zo'n 9 km gaan lopen. Maar dat viel niet mee want toen we naar een gehucht reden zo'n 4 km verder konden we helemaal geen parkeerplaats vinden. Nou dan maar doorrijden naar het volgende gehucht, geparkeerd bij de kerk maar toen was het inmiddels al een half uur verder en nog zo'n kleine 7 km lopen. Dat was niet meer te doen als we voor 18.00 uur binnen wilden zijn.
Het viel niet mee, in alle gehuchten geen parkeerplaats te vinden, tot we uiteindelijk al in Ansião beland waren. Eindelijk een parkeerplaats bij de vuilcontainers, nog een kilometer lopen tot onze slaapplaats en als echte pelgrims kwamen we aan bij Adega Tipica, een restaurant/hotel waar we de volgende stempel in ontvangst namen onder het genot van een biertje.
Vanavond een 3-gangen menu, lekker luxe na deze monster wandeltocht 😂🤣😂 Vooraf groentensoep, Justus rundvlees in rode wijnsaus, geserveerd in een pan en koffie na. En ik vis met patat en een mangopudding na. Echt een heerlijke maaltijd die we niet helemaal opkregen zoveel was het.
Morgen gaan we om 8.15 ontbijten, nemen broodjes mee en gaan 18 km wandelen, dan is het voor het echie.Read more