De plastic zak

Er is geen ontkomen aan in Azië. De plastic zak. Werkelijk alles verdwijnt in dit plastic multifunctionele ding.

Zonder gek te doen verzamel ik hier zo'n 15 tasjes per dag. Een flesje water? Rietje erbij en in een tasje. Takeaway voedsel: elk ingrediënt verdwijnt in een ander plastic zakje, tot aan de twee bijkomende sauzen aan toe. Dit alles verpakt in een plastic zak. De tas is ook handig voor de vele wagenzieke Birmezen en toeristen in de slingerende nachtbussen.

Het is een hele investering in tijd en energie om het plastic tasje te vermijden tijdens een aankoop. Met handgebaren probeer ik duidelijk te maken dat de appel niet los verpakt hoeft te worden, of zelfs weer uitgepakt mag worden. Het duurt even voordat dit rare verzoek begrepen wordt. En het levert me een verbaasd lachje op.

Handig om nog een keer iets in te verpakken. Maar dan is het leven van de tas zeker voorbij. Al dat plastic moet ergens naar toe. Bijvoorbeeld naar een grote afvalberg tussen de honderden pagoda's bij Bagan. Ook handig is het om het verzamelde plastic te verbranden in het dagelijkse vuur. Wel goed opletten hoe de wind staat bij het verwarmen van de handen.

Het is ook effectief om het plastic afval tijdens het autorijden de berm in te slingeren. De pakketkoerier waar wij een lift van kregen in Vietnam was zo vriendelijk mijn zorgvuldig bij elkaar gespaarde afval in een klap door het raam te lozen. Met de begeleidende woorden: "No problem in Vietnam".

De zee werkt ook goed als dumpplek. Onze Nieuw Zeelandse vriend Butch vertelde laatst met frustratie in de ogen hoe hij in Indonesië zag dat een bemanningslid van een ferry de door de passagiers gevulde kliko zo in het water leegde.

Ik las dat een Engelse supermarkt haar klanten sinds kort plastic tasjes zonder handvat meegeeft om de nieuwe wetgeving - verplichte betaling van 5 penny per tasje - te omzeilen. De liefde voor de plastic zak zit diep. Tasje erbij?

http://nos.nl/op3/artikel/2083483-plastic-tas-z…Read more