France
La Grave

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.
12 travelers at this place
  • Day17

    Le Chazlet. Vandring

    September 12, 2020 in France ⋅ ⛅ 14 °C

    Ja, faktisk er vi stadig i Alperne, for plateauet vi holder på, hører ikke med til Les Ecrins, men er ret tæt på nogle af de steder vi gik de første dage, bl.a. des Aiguilles d’Arves. Så i dag udså vi os en 3.000 meter top og gik mod den! De første vi mødte var nogle glade spillemænd, med deres instrumenter (en contrabas og en guitar) på ryggen! De havde været oppe og spille på et refugie, og var nu på vej til det næste! Derefter var der en del på mountainbike, da der skulle have været et to-dags mountainbike løb her i området i denne weekend. Det var aflyst, men en del var taget afsted alligevel. På vej mod toppen var det så en flok får og geder (2000 stk) og deres 4 vagthunde og 4 hyrdehunde og 1 hyrde, vi kom forbi. Men de sidste 400-500 meter var der kun os! Vi nåede lige at nyde en udsigt med fjelde 360 grader rundt. Vi kunne se bagsiden af des Aiguilles d’Arves, passet Col de la Croix Fer, og gletscheren vi var inde og gå ved en af de første dage. Da de første skyer langsomt kom kravlende op over kanten, begyndte vi nedturen, hvor vi opdagede at der stod en masse afblomstrede Edelweiss i græsset, vi ikke havde set på vej op! Vi nåede næsten ned til parkeringen inden det begyndte og hagle og regne voldsomt, mens solen også skinnede. Blev dog temmelig våde, men holder ved et halvtag (ved en skihejs), hvor vi har kunne hænge tøj til tørre. Efter et par tordenskrald er det klaret op igen!
    Se rutebeskrivelse på Wikiloc: https://da.wikiloc.com/vandring-spor/pic-du-mas-de-la-grave-3-020-m-57358883
    Read more

  • Day18

    Les Hières. Vandring

    September 13, 2020 in France ⋅ 🌙 14 °C

    Vi kørte bare en lille smule tilbage af vejen, og over til en anden lille charmerende landsby, hvor vi kunne holde; Les Hieres. Vi gik op til Refugiet du Goleon, hvor vores glade spillemænd fra i går, også var nået frem til. Så vi gik rundt om søen Lac du Goleon, der ligger lige ved refugiet, til lyden af klarinet, som en sad og spillede på ude i fjeldet! Søen er helt grå af gletschervand, og bestemt ikke med badevandstemperatur, så det blev der ikke noget af! Egentlig skulle det bare have været en stille og rolig søndagstur, men vi er åbenbart ved at komme i form, for vi endte igen i ca 3.000 meters højde, og lige så mange kilometer som i går. Vi slap for regnbyger i dag, og har faktisk haft rigtig varmt sommervejr de sidste flere dage.
    Se ruten på Wikiloc: https://da.wikiloc.com/vandring-spor/lac-du-goleon-og-glacier-lombard-57360407

    Nu er vi kørt ned mod Briancon. Holder i en lille landsby lidt før (Chantemerle) og tænker at køre mod Gap i morgen.
    Read more

  • Day6

    Refuge Promontoire

    July 8, 2020 in France ⋅ ☀️ 13 °C

    Vandaag staat de aanloop naar de refuge du Promontoire (letterlijk de hangende hut) op het programma. Over 10 km moeten we ongeveer 1300m stijgen. Onze topo spreekt over een 5-tal uur en dat lijkt ons zeker haalbaar. Wat meteen ook wil zeggen dat we in de voormiddag tijd hebben om onze rugzak te maken en ons tentzeil te laten drogen in de ochtendzon.

    Aangezien we de komende nachten in de hut gaan slapen kunnen we redelijk veel gewicht besparen. Onze rugzak moet zo licht mogelijk zijn, we willen immers geen onnodige kilo’s door het hooggebergte zeulen. Toch gaat dat niet allemaal zo efficiënt… want hoeveel friends nemen we ook alweer mee? En welke maten? Of hoeveel setjes per persoon, etc… het is een beetje afstemmen op elkaar en wikken en wegen. Uiteindelijk zijn de rugzakken gepakt en kunnen we vertrekken. Juist nog insmeren… helaas komen we er snel achter dat onze vers gekochte zonnecrème één of ander dik wit spul is dat niet meer van je lijf te krijgen is. Loïc en ik zijn helemaal wit. Als we ons de komende dagen niet kunnen wassen gaat dat echt een vuile bedoening worden! Uiteindelijk kiezen we ervoor om in een klein kruidenierswinkeltje een ander flesje factor 50 te kopen. Er is maar één soort, dus het is te nemen of te laten. Voor een veel te dure prijs krijgen we een spray waar een oranje, olieachtige, vloeistof uitkomt. Het is in ieder geval iets properder en hopelijk doet het wat het moet doen.

    De weg naar boven is mooi, eerst door de bloemetjes en langs de rivier om geleidelijk de sneeuwgrens te bereiken. Rond ons heen storten de watervallen van de kliffen naar beneden. We dragen elk een beperkte hoeveelheid water en plannen om hogerop uit de rivier te drinken. Iets voor halfweg komen we ook de refuge du Châtelleret tegen (2225m), waar we iets eten en onze water reserves kunnen bijvullen.

    Vanaf de refuge du Châtelleret is het iets steviger stijgen tot aan de Promontoire (3092m). Nu loopt het pad volledig door de smeltende sneeuw, waardoor we voor iedere twee stappen er ook eentje terugglijden. Met onze wandelstokken banen we er ons een weg doorheen en met het nodige zweet raken we uiteindelijk boven. Het zicht is prachtig! Het terras van de hut zweeft letterlijk boven rotsen en we kijken uit op de vallei waar we omhoog stapten.

    Alvorens we aan ons avondmaal beginnen snuisteren we nog door enkele topo’s en studeren we onze route. Het is belangrijk om morgen geen fouten te maken. ’s Avonds zien we de zon verdwijnen achter de bergen en aanschouwen we de mooie rode kleuren. Voor het slapengaan is het nog even aanschuiven om naar het enige toilet te gaan, best fris om buiten in de kou te wachten. Rond 9u kruipen we in bed en hopelijk vallen we snel in slaap, morgen zal het vroeg dag zijn!
    Read more

  • Day7

    Le Râteau par l’arête NE

    July 9, 2020 in France ⋅ 🌙 5 °C

    Iets voor drie loopt de wekker af. Ik ben nog maar een paar seconden wakker wanneer Loïc me vraagt of ik kan helpen om een vastgelopen oordop uit zijn gehoorgang te verwijderen. Hij zit diep en met m’n vingers raak ik er niet bij. Gelukkig zit er een pincet op m’n zakmes en met wat wrikken krijg ik hem eruit. Eerste euvel van de dag overwonnen, snel aankleden en door naar het ontbijt.

    Na wat getreuzel hebben we rond kwart voor vier onze stijgijzers aan en vertrekken we in de sneeuw. Ook op de rotsroutes naast ons zien we reeds de eerste lichtjes flikkeren. Met de pikkel in de hand doorkruisen we een eerste sneeuwveld en stijgen vervolgens naar de brèche de la Meije (3357m). Ik vind het lastig en vervloek mezelf dat ik me opofferde om het touw te dragen. Eenmaal op de brèche komen we terug op adem en binden we ons in om opnieuw af te dalen naar de glacier de la Meije. Het is nog even opletten, maar door de ochtendkou is de sneeuw nog keihard en bijten onze stijgijzers en pikkel zich stevig vast in de sneeuw. Tot slot moeten we over de rimaye springen (i.e. gletsjerspleet tussen de bergflank en de gletsjer) en daarna staan we stevig op de gletsjer. Het zicht op de vallei van La Grave is schitterend! De zon gaat over enkele minuten opkomen en het schouwspel van kleuren is indrukwekkend. We zijn blij om, als drie uitstekende vrienden, op deze indrukwekkende plek te staan en getuige te zijn van dit prachtige fenomeen.

    In het oranje ochtendlicht stijgen we tot 3600m. We moeten even zoeken, maar na enkele minuten vinden we een gepaste plaats om de gletsjer te verlaten en een korte maar steile rotswand te beklimmen (3b). Hoewel dit eenvoudig hoort te zijn, zijn we blij met het aanwezige statisch touw. Sowieso is het met stijgijzers een stuk moeilijker klimmen en daarnaast zijn onze vingers koud van de strakke wind die plots is komen opzetten. Na wat geploeter door met sneeuw gevulde grepen bereiken we de graat. We lopen over het lemmet verder omhoog richting de top. Links en rechts zien we de vallei diep onder ons. Het zicht is geweldig! Omdat het niveau niet zo heel hoog is, kunnen we genieten van de vergezichten. Na een tweetal uur bereiken we een valse top en snel nadien, via een klein sneeuwveldje en opnieuw een stukje graat, uiteindelijk de echte (3809m)! We genieten van het uitzicht en besluiten dat dit de perfecte plek is om van ons middagmaal te smullen.

    Ons plan is om vanaf hier af te dalen naar de volledig afgelegen Vallon de la Selle. We hebben die nog niet gezien en je kan ze enkel te voet bereiken, het lijkt ons dus leuk om via deze weg onze tocht verder te zetten. Het eerste deel van de afdaling verloopt vrij eenvoudig over sneeuwvelden, juist even opletten dat we op de steilere stukken niet uitglijden in de papperig sneeuw. Het grootste ‘gevaar’ komt echter van Dimitri’s darmen… niemand weet wat de hoogte daar heeft aangericht, maar Dimitri durft vandaag weleens verdomd stinkende scheten laten! In cordee is er geen ontkomen aan en de laatste uren lijkt het niet te verbeteren. Niet veel later houden we een noodgedwongen sanitaire stop en kan er wat druk van de ketel.

    Naast dit niet-best-geparfumeerde voorval verloopt de afdaling bijzonder vlot. Nog een korte graat afklimmen en twee rappels later staan we op de glacier de la Selle. Vanaf hier is het min of meer een rechte lijn naar de refuge de la Selle (2672m) waar we de nacht gaan doorbrengen. Rond een uur of drie ploffen we in de strandstoelen die voor ons op het terras lijken gezet te zijn. Met een welverdiend stukje cake en een aangename verfrissing genieten we van de namiddagzon en blikken we terug op onze prachtige tocht. Tot slot spelen we nog een spelletje Jeuneffe, drinken een lekker wijntje en aanschouwen we een helikopterredding aan de hut waar een vrouw met een verstuikte(?) enkel wordt opgepikt. ’s Avonds liggen we er vroeg in en vallen we met een voldaan gevoel in slaap.
    Read more

  • Day6

    Le Grave

    June 13, 2017 in France ⋅ 🌙 20 °C

    Well this was the big one, the Col de Galibier the beast of the Alps. It certainly lived up to it's name. Such a tough climb. I was completing spent by the time I got to the top! Thank goodness it was all downhill to our hotel and what a magnificent downhill it was. The day started well, we saw Hannibal and his elephant on the way but then we hit some roadworks, June is roadwork month in France! The guys gestured to us to walk along the railway line to pass it . Okay as long as the fast train doesn't pass! See photo below. Very tired luckily tomorrow is a shorter day and I should be able to recover a bit. Craziest thing I saw today 2 scateboarders riding down these seriously steep climbs! Absolutely crazy.Read more

    The Kings travels

    He had it easy - he had an elephant.

    6/14/17Reply
    The Kings travels

    Ahh...you look so fresh!

    6/14/17Reply
    The Kings travels

    Good work Rogo!!

    6/14/17Reply
    3 more comments
     

You might also know this place by the following names:

La Grave, La Grava, Ла-Грав, 拉格拉夫