Dit heb ik gedaan vandaag.

Mijn autootje is niet meer mijn eigendom.
Vanmorgen om 9.00 kreeg hij een nieuwe eigenaar.
Gelijk starten hè, na 1 jaar stilstaan.
Toch was het wel moeilijk.
Het voelt als het inleveren van een stukje vrijheid.
Tegelijkertijd is het een vervuiler, het is een diesel, en het kost een duit euro’s.
Gelukkig heb ik mijn motor en fiets nog.
Ik ben gelijk maar doorgegaan om mijn kledingkast nog verder uit te ruimen.
Ik pak de kleding op en voel of ik het nog wil aantrekken.
Bij het meeste kleren die ik weg wil doen voel ik niets en kan het dus weg.
Weer je wat ik best wel moeilijk vind en niet verwacht had.
Bij alles wat je koopt je afvragen of je het nodig hebt.
Ik zag een leuke jurk, make-up, lekkere verzorgingsproducten in de aanbieding.
Oh hoe moeilijk is het om niets te kopen.
Als ik eerlijk ben blijft er niet veel meer over dan eten.
Kleding heb ik genoeg, ik heb van alles genoeg als ik er goed over nadenk.
Dus blijft eten over want daar kan ik niet zonder.
Daarom lekkere dingen gekocht van het geld dat ik voor mijn auto gekregen heb.Okumaya devam et