Jesper van der Vliet

Joined December 2016Living in: Netherlands
  • Day13

    De Mongoolse grens over

    September 15 in Mongolia

    Van Irkusk in 24 uur met de trein naar Ulanbataar Mongolië. Prachtige landschappen. Mijn reisgevoel neemt toe. Onze humor over onze onsmakelijk ruikende vriendelijke Franse cabinegenoot ook. Vier uur wachttijd bij nachtelijke grenscontroles aan Russische en Mongoolse zijde. Ramen sluiten, uniformen en hond naar binnen, wachten. Paspoort, visa, registratiekaarten, cabine en bagagechecks. Alle papieren correct. Op naar de Steppe.Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day12

    Een tussenstop in Siberië

    September 14 in Russia

    In Irkusk trotseren we de lichte maar toch zeker voelbare koude Siberische lucht. Temperatuur vandaag: -2 met sneeuw in de ochtend. De ingepakte trui en jas kunnen dus aan. We verblijven momenteel in het Rolling Stones Hostel.

    We doen inkopen bij de plaatselijke supermarkten, koken samen in het hostel, starten de dag op met een instant havermoutje en oploskoffie en bereiden onze reisroute door China verder voor.

    Hoogtepunt in Irkusk was een bezoek aan het Baikalmeer. Met een oppverlakte van 31.500 km² is dit het grootste zoetwatermeer ter wereld. Met lokale bus en over een hobbelige snelweg rijden we tussen de lokale bevolking naar het dorpje Listvyanka. Na korte hike een prachtig uitzicht over het oneindige meer.

    Morgenochtend vertrekt onze trein richting Ulaanbaatar, Mongolië. Een treinreis van anderhalve dag naar het dunst bevolkte land ter wereld.
    Read more

  • Day8

    Vrijdagavond laat vertrekken we met de Trans-Siberian Express naar onze eerste tussenstop: Irkusk, Siberië. Een treinreis van vier dagen. Het eerste deel van het traject richting Vladivostok, van in totaal 9289 kilometer en zeven tijdzones. Voor ons met eindbestemming Beijing, China.

    Gezonde spanning als we rond middernacht bepakt en bezakt door de straten naar het treinstation in Moskou lopen. Op naar het onbekende. Zoeken naar het juiste treinstation, het juiste spoor, het juiste treinstel en de juiste coupe. En met wie je de nacht op twee vierkante meter doorbrengt.

    Op weg naar het station in Moskou verloor ik nog bijna mijn (zorgvuldig) aan de backpack vastgemaakte Meindl wandelschoen. Teruggefloten door een Russische agent, het geluk was aan mijn zijde.

    De trein vertrekt perfect op tijd. De kleine vierpersoonscoupe delen met een oudere keurige Russische man. Opnieuw een geluksmomentje. Wisselen wat woorden, maken de stapelbedden klaar en wiegen in slaap.

    Na een korte nacht denderen we zo'n 900 km verder door herfstkleurige berkenbossen, graslanden en kleine dorpjes. Slippers aan en integreren in het treinleven :-).

    Heet water is vrij en onbeperkt verkrijgbaar. We leven de treindagen daarom op vooraf ingekochte instant noodles, aardappelpuree, havermout, crackers, oploskoffie en thee. Verder zijn er monteurs en politie aan boord en heeft iedere wagon een eigen provodnik/ provodnitsa. Deze persoon is toezichthouder, schoonmaker, temperatuurregelaar en ticketcontroleur in één. En niet al te vriendelijk (understatement).

    Mijn eerste uitdaging in de ochtend is om ergens in de trein twee bekers te vinden om thee en koffie uit te kunnen drinken. Hoe heerlijk primair wil je het hebben? Dit leverde door de taalbarrière overigens twee volle koppen koffie uit deze restaurantwagon op, die om onze budgettaire redenen weer gecancelled moesten worden.

    Zo wordt de dagenlange treinreis naar Irkusk een heerlijke primitieve manier van onthaasten. Stilstaan terwijl je reist. Geen WiFi, geen bereik. Dutje hier, korte wandeling daar, wat lezen, een praatje op de gang, nog een dutje, keuzes maken over wat en wanneer je gaat eten, benen strekken als de trein even stopt, muziekje en uit het raam staren naar mooie vergezichten.

    De trein dendert door en de uitzichten veranderen.
    Op naar meer treindagen. Verder Rusland in.
    Op naar de tussenstop in Irkusk.
    Read more

  • Day5

    Eerste dagen in Moskou

    September 7 in Russia

    Maandagavond arriveren we laat in de avond in Moskou. Een Europese stad maar niet met de reisvoorbereiding van een doorsnee stedentrip.

    Het is prachtig nazomerweer. Genieten geblazen. De eerste indruk van Moskou is: grootst, elegant, modern, bijzonder schoon en veel pracht en praal. Rijkdom met een vleugje geheimzinnigheid.

    Soms wanen we ons in Parijs, dan weer in Praag, Londen en dan komt het besef dat we in Rusland zijn: zesbaanswegen door de stad, fonteinen, metrostations als kleine paleizen, statige gebouwen, politiek georiënteerd, dure (geblindeerde) zwarte auto's en geen vriendelijke glimlach bij het ontbijt.

    We bezoeken het Kremlin, het Rode Plein, mooie grootse parken, uitkijkpunten, wijken en de Saint Basil's Cathedral. De dagen vliegen voorbij.

    En zo vormen wij ons tussen al het pracht en praal langzaam in de backpacking-modus. Met gedeelde badkamer en dagelijks op zoek naar goedkope flessen water (geen terrasjes), bananen, voorverpakte broodjes en in de avond een Stolovaya, een typische Russische budget keukenkantine.

    Vanavond vertrekken we om 23:45 met de Trans-Siberian Express, die ons in ruim 3 dagen en 4 nachten non-stop naar de eerste bestemming in Siberië zal brengen.
    Read more

  • Day1

    Around the world - we zijn gestart!

    September 3 in the Netherlands

    Onze reis is gestart! Alle voorbereidingen, keuzes en het toeleven in de afgelopen maanden. De kop is eraf en het loslaten begonnen.

    Vertrekken betekent namelijk ook: visa aanvragen, inentingen, rijbewijs verlengen, paspoort checken, werk afronden, huis verhuren, huis uitruimen, huis schoonmaken, huur coördineren, verzekering regelen, travelgear aanschaffen, tandarts, aangekochte spullen terug (laten) brengen -o.a. 5 paar wandelschoenen- (bedankt pap en Frank), afscheidsetentjes, abonnementen stoppen, reisvoorbereiding, tickets kopen, sparen, inlezen, inpakken en aandacht hebben voor elkaar.

    Essentiële stappen als basis voor deze reis.....

    Na een heerlijke zondagavond thuis en afscheid op Schiphol zijn we maandag vertrokken voor de eerste stap richting Russia. Off we go!
    Read more

  • Day29

    Een afsluiting in New-Delhi....

    January 8, 2017 in India

    De reis zit er op!

    De laatste dag in Delhi heb ik de Indiase prikkels nog een keer op me laten inwerken. Twaalf uur op pad geweest.

    In de ochtend heb ik een bezoek gebracht aan Salaam Balaak Trust, een organisatie die ontheemde Indische kinderen rondom het stationsgebied opvangt en een onderkomen biedt. In de middag heb ik met een guide een slum-area van Delhi bezocht. Een indrukwekkende ervaring, met veel blijheid en energie van de kinderen, ondanks de beperkte leefomgeving. De dag sloot ik af met een bezoek aan de India Gate, de straten van Old-Delhi en een laatste Indiase Thali.

    Bij het vertrek rond middernacht stond er, terwijl ik de juiste route met de taxi-driver besprak, een oude dakloze Indier een minuut lang op mijn passagiersraam te kloppen en te bedelen om geld. Ook dat is Delhi, 'in your face'.

    Al een tijdje denk ik over een omschrijving van de gebieden die ik in India heb gezien. Door de diversiteit en onbeheersbaarheid is de cultuur in deze korte tijd lastig te begrijpen. Het land heeft eigenlijk meer tijd nodig om te ontdekken. Er leven 1.3 miljard mensen, een echte mannenwereld. De woorden rauw, hard, kleurrijk, intens, ongrijpbaar en verrassend passen voor mijn gevoel het beste. Eten, religie, familie en het straatleven staan centraal. In sommige straten staan kilometers lang gaarkeukens op straat (reallife 'foodfestival'). Alles heeft in dit land een tegenovergestelde en achter veel mooie zaken schuilt ook veel ellende.

    De Indiër is ook zeker niet in een woord vatten, waar dat in Zuid-Oost Azië voor mijn gevoel makkelijker was. Ongeduldig en soms opdringerig, schreeuwerig, ongegeneerd, laks, maar ook gastvrij, nieuwsgierig, complimenteus, vriendelijk, nederig, ondernemend en behulpzaam.

    Het continue geluid (lees: getoeter) is iets wat me ook zeker bij blijft. Het is best indringend als je het toelaat. Ik heb reizigers ontmoet die hun hostel soms niet meer uit wilden. Wat doet zoveel geluid (op lange termijn) met een mens op straat? Indiërs die niet kunnen ontsnappen aan de ruis van geluid en viezigheid. In steden zie je indiërs in hoopjes langs de meest drukke wegen liggen, rusten, overleven.

    De afgelopen weken zijn voorbij gevolgen. Ik ben niet ziek geworden, geen kilo's afgevallen, heb me - als man - nergens onveilig gevoeld, niet continue aangeraakt door Indiërs, zelfs gastvrij ontvangen en mijn ervaringen zijn veelal positief. Aan de andere kant is dit niet vanzelfsprekend in Noord-India, heb ik ook ervaren. Ze staren, rochelen, plassen op straat, spreken je continu aan, rijden als gekken, komen dichtbij, willen op allerlei manieren verkopen, vragen altijd meer, stoppen niet bij het oversteken, etc. Een goede les voor je assertiviteit.

    Ik heb rondgeslenterd in het drukke straatleven van Old-Delhi, de Taj-Mahal bezocht bij zonsopkomst, het lokale treinreizen ervaren in de sleeperclass, mezelf in tuktuks en fietstaxi's door drukke steden laten vervoeren, gegeten met een Indische familie in een trein, tientallen Hindoes zien baden in Varanasi, rondgelopen door de slum-area van Delhi, lokale thali's en curry's geproeft, veel chai-thee gedronken, kerst gevierd met reizigers in Udaipur, oud en nieuw gevierd in de Jaislamer woestijn, in een houten bootje over de heilige Ganges gevaren, reizigers ontmoet en historische (sprookjes)paleizen bezocht in Rajasthan.

    Maar India draait in mijn ogen vooral om de beleving van het straatleven. Het straatleven met de koeien, waterbuffels, palmeekhoorns, apen, varkens, paarden, geiten, ezels, kamelen, ratten, muizen, honden, puppies, katten, soms een olifant, kooplieden met houten handkarren en Indiërs met hun religies, eten, rituelen en handeltjes.

    Het opschrijven van mijn ervaringen was een interessante reflectie op de afgelopen weken en voor mezelf een leuke herinnering om later nog eens terug te lezen.

    Nu weer terug naar het Westerse leven, ritme en standaarden. India is in me gekropen en ik zal ik nog vaak terugdenken aan dit bijzondere land.

    Bedankt voor het volgen!
    Read more

  • Day27

    Jodhpur, the blue city!

    January 6, 2017 in India

    Jodhpur heb ik verlaten was mijn ena-laatste bestemming. Mijn favoriete bestemming tot nu toe, een fijne plek. Niet te massaal, wel veel kleuren, vrouwen met sari's, geuren, marktjes en Indieers kris kras door elkaar. Alle Indieers een handeltje op straat om iets te verdienen, het zijn echte zelfstandig-ondernemers. Daarnaast heeft Jodhpur het prachtige Mehrangahr-fort waarvan je schitterend uitzicht hebt over de "Blue City". De blauwe huizen behoorde vroeger tot de Brahmanen-families, de hoogste kaste binnen India. Tegenwoordig is dit het symbool van deze stad.

    Vanaf het hoger gelegen fort kan je wandelend naar de stad en struinen en verdwalen in de vele straatjes. Aan de hordes kinderen (en honden) die soms rennend achter me aankwamen merkte ik of ik in een wat meer afgelegen gebied terecht kwam. Dan was het soms weer even bijsturen. Het meest opvallende was een olifant die door de straten slenterde.

    In het hostel heb ik ook met de alles-hardste Indische snurker tot nu op een dorm gelegen. De stapelbedden trilde ervan. Met een Duitse reiziger ben ik om 1:00 in de nacht naar een andere dorm overgeplaatst (cq. gevlucht). Twee kamers verder hoorde we deze man nog. De Duitsers had om overplaatsing gevraagd want die kon het niet meer aan. Na wat slaap werden we om 6:00 am gewekt door de Moskee naast het hostel. Het was een korte nacht. In de ochtend ben ik nog naar de kapper geweest en me nog een keer laten scheren. Totaalkosten 1.50 euro.

    Momenteel ben ik in Delhi, waarbij ik vanaf het vliegveld richting via de luxe-gebieden (waar alle ketens ook aanwezig zijn) naar Old-Delhi ben gegaan. Waar ik voor deze reis dacht voor de laatste nacht een mooi hotel met zwembad te boeken is mijn gedachte veranderd en slaap ik vanavond in een hostel-8-dorm. Het minimalisme en de sfeer in hostels bevalt me wel.

    Morgenochtend heb ik een rondgang door de slum-area rondom het stationsgebied geland. Dit is iets wat ik nog graag wilde ervaren. Tot mijn vlucht rond middernacht ga ik nog enkele andere gebieden in de stad bezoeken. op programma en tot middernacht ga ik nog enkele gebieden in de stad bezoeken. In de nacht vlieg ik terug naar het Westerse leven en ritme. Nog een afsluitende post te gaan.
    Read more

  • Day24

    New Year Jaisalmer!

    January 3, 2017 in India

    Happy new Year! Jaisalmer stond voor mij in het teken van de woestijn, kamelen en het Jaisalmer fort. Op oudjaarsdag ben ik na aankomst met de nachttrein vrijwel gelijk de woestijn in getrokken voor een safari. Top.

    De safari-groep bestond uit reizende Indiërs, een handjevol Westerlingen en een Amerikaanse Indiër. In de eindeloze zandvlakte hebben we ons na de mooie zonsondergang vermaakt met gesprekken, muziek van locals, dansen rondom het kampvuur en eten en drinken. Er stond voor gelegenheid ook kip op het menu. Om 0:00 hebben we met een lokaal aanschaft biertje en vuurwerk geproost op het nieuw jaar. Een aparte maar geweldige ervaring.

    Na zonsondergang koelt het in deze periode wel zeer sterk af in de woestijn. Met zes lagen bovenkleding, een thermodeken en de verkrijgbare rum heb ik me warm kunnen houden. Onder de sterrenhemel en naast een knisperend vuurtje ben ik op een matrasje omstreeks 0:30 in slaap gedut. Om rond een uur 7:00 wakker te worden in de mistige woestijn.

    Na het ontbijt zijn we per kameel richting Jaisalmer getrokken. De tijd is beperkt. Een volgende keer zou ik het afgezonderde woestijnleven en de remote villages wel verder willen ontdekken (kameelrijden kan trouwens niet te lang want het zorgt voor flinke spierpijn).

    In Jaislamer is ook een van de grootste forten te wereld te bewonderen. Het fort is uit geel zandsteen gerezen en de kleuren tekenen prachtig af. Met een aantal reizigers uit het hostel hebben we de een halve dag rondgelopen, gegeten en genoten van de uitzichten. Jaislamer was een mooie tussenstop,

    .....Na Jaislamer ben ik met de sleeper-class tvertrokken naar Jodhpur. De sleeper-class is een hele beleving en erg leuk als je ervoor open staat. Zo was er tijdens de treinreis op een gegeven moment aan de ene kant felle woordenwisseling tussen meerdere Indieers (velen kwam een kijkje nemen) en aan de andere kant een kind liefelijk met haar familie aan het zingen. Je komt ogen tekort. Over de geur en overige zaken niet te spreken. Indieers trekken hun schoenen en (ongewassen sokken) uit, staren en snurken (veel). Voor deze zaken doe ik op reis niet onder, maar dan weet je, omgeven door tien starende Indiërs en openstaande wc deuren hoe het er aan toe gaat en ruikt :) . Toch houd ik van het reizen met de trein en zou niet anders willen.

    Nog een aantal dagen dagen te gaan p. De tijd vliegt voorbij.
    Read more

  • Day21

    Van Jaipir naar Jaisalmer....

    December 31, 2016 in India

    Jaipur...

    ...Ik slenterde over de drukke bazaars;
    At heerlijke Indiase gerechten;
    Bezocht de omgeving en mooie gebouwen....

    Het is hier nu 0:05. Ik zit met mijn backpack op het Jaipur Railway station. Mijn trein zou 23:45 vertrekken maar heeft minstens anderhalf uur vertraging. Wachten, tussen de liggende , slapende en etende Indiers. Midden in de nacht op een druk treinstation. Dat is India.

    Als mijn trein straks arriveert stap ik in een 12 uur durende nacht-treinrit richting Jaislamer. Waar ik morgenmiddag, als alles goed gaat, op een kameel de woestijn in trek en overnacht!
    Read more

  • Day18

    Op weg naar Jaipur!

    December 28, 2016 in India

    Het waren een aantal goede en rustige dagen in Udaipur. Leuke mensen, mooie uitzichten en een beetje bijkomen.

    Een viertal reizigers uit het hostel lag vandaag ziek op bed, ik ben voorlopig nog op de been en hopelijk blijft dat zo. Wel is mijn creditcard ergens vorige week geskimd. Na een telefoontje met de ING in Nederland is de kaart per direct geblokkeerd. Voorlopig dus alleen cash. We kunnen door.

    Deze avond ben ik met een nachttrein vanuit Udaipur naar Jaipur vertrokken. Reizen met de (nacht)trein brengt uitdaging en avontuur. Allereerst de verassing met welke mensen je een kleine slaapcabine deelt maar ook als op een nieuw, onbekend station aankomt. Zeker in de avond of nacht. Je trein komt aan, je moet van A naar B en daar begint de uitdaging.

    Je ziet honderden Indieers, weet niet welke vervoersmiddelen worden aangeboden, je kent de prijzen vaak niet, weet niet met wie je meegaat en als de accu van je telefoon leeg is kan je niet volgen waar je heen wordt gebracht. Toch komt het altijd wel goed. Ook in India. Je gebruikt je gevoel en verstand. Even doorlopen, observeren en vanuit daar de tactiek bepalen vind ik het fijnst. Je niet gek laten maken het belangrijkste. Liefst van te voren bij een local informeren voor de juiste prijs.

    Nadat je je mannetje (chauffeur) hebt uitgekozen volgt de onderhandeling. Het eerste bod van de chauffeur is standaard te hoog. Om er achter te komen waar de grens ligt doe je een vrij laag tegenbod. Aan de reactie moet je zien te peilen hoever je er naast zit. Als het echt te laag is volgt er een aantal keer "impossible, impossible", schudden ze met hun hoofd en doen ze ook geen tegenbod meer als je wegloopt. Dan weet je genoeg en kan je bij de volgende iets hoger bieden. Op die manier schaaf je aan je onderhandeling. De wegloop-truc is in India het meest effectief.

    In India reis ik voornamelijk in de 2AC class. Dat is niet de meest luxe, maar ook niet de meest primitieve klas. Prima voor Westerlingen. In 2AC zitten de middenklas Indische families die soms redelijk Engels spreken. Achter de bankjes zit een gordijntje, er is een primitief toilet en er lopen om de 2 minuten mannetjes langs die eten aanbieden. Tas aan de ketting, bedje opmaken en je kan slapen. Wil je de echte india ervaring reis je de zgn. sleeper-class. In de trein kom ik tot rust en is voor de reiservaring interessanter dan een binnenlandse vlucht. Je kan niet veel meer dan wat praten, nadenken, muziek luisteren, staren en slapen.

    Treinen hebben hier in deze winterperiode standaard uren vertraging. Mijn maximale vertraging was bijna 12 uur. En vanuit Delhi waren de afgelopen week op een dag 66 treinen gecancelled. Niemand kijkt er van op. Ook moet je niet opkijken van een -uit het niets- boer of scheet van een treinreizende Indieer, want dat is niet ongebruikelijk (wel even wennen in het begin).

    In de treinrit van Delhi naar Agra ontmoette ik een gezin die naar hun familie in het Zuiden reisde. Vader van 80, moeder van 85 en hun twee dochers van ik schat rond de 60. De vader sprak een beetje Engels en ze moesten nog 20 uur reizen. Toen de trein vertrok, na anderhalf uur vertraging, begon het eetritueel. Eerst een Indiaas voorgerecht, daarna het hoofdgerecht met diverse groentes en rijstsoorten, daarna diverse soorten zoetigheid en daarna een dutje. De oude heer deelde zijn eten met mij. Een mooie vorm van gastvrijheid wat in India ook niet ongebruikelijk is.

    Mijn trein komt 5:45 am aan. De komende dagen ontdek ik Jaipur, de hoofdstad van Rajastan.
    Read more

Never miss updates of Jesper van der Vliet with our app:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android