Jesper van der Vliet

Joined December 2016Living in: Netherlands
  • Day20

    Drie nachten in Ulaanbaatar

    September 22 in Mongolia

    Na een week in de Gobi verblijven we nog drie nachten in de stad Ulaanbaatar. Waarvan twee nachten in een ander onderkomen omdat er geen plek meer was in het eerste hostel.

    Door een taxi worden we afgezet in de buurt van het nieuwe verblijf. Na een zoektocht van drie kwartier en wat hulp van een vriendelijke Mongoolse vrouw in nabijgelegen office center worden we naar een flat geleid waar we al eerder stonden. Nu wel met succes. De deurbel bleek al een tijdje niet te werken.

    Het nieuwe onderkomen is gelegen op de 10e verdieping van een flatgebouw, heeft drie slaapkamers, gedeelde badkamer en fulltime housekeeper. Althans, 's middags komt haar moeder langs om alles schoon te maken en op te ruimen en 's avonds komt haar vriend op bezoek. Tussendoor kijkt ze Netflix. Ze heeft geen idee wanneer we vertrekken en als advies naar het treinstation tipt ze ons 'at least' anderhalf uur van te voren te vertrekken. We bereiken het station uiteindelijk binnen een kwartier en zijn om 6:15 op het station.

    Het onderkomen komt goed uit want ik had dit weekend wat last van een Mongools buikgriepje. Gelukkig gaat het herstel vlot.

    We ontbijten samen, koken en relaxen. Een bijna eigen plekje met uitzicht over de stad voelt even als ware luxe. Hoe mooi kan het zijn, voor $15 per nacht, dezelfde prijs als twee bedden in de dormroom met wiebelende houten stapelbedden.

    Met VPN en offline map app, Engelse routebeschrijving, voorraad eten en opgeladen powerbank op zak vertrekken we voor het laatste deel van de Trans Mongolië Express. Een treinreis van 32 uur naar Beijing. Ik kijk er naar uit.
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day14

    Na aankomst in Mongolië vertrekken we nog dezelfde ochtend met jeep en gids de stad uit. Ulaanbaatar is een overvolle stad waar de meeste reizigers niet graag lang verblijven.

    Mongolië draait om andere zaken. Het land van 3 miljoen inwoners en 60 miljoen stuks vee. Waar nomaden leven en kinderen op driejarige leeftijd paard leren rijden.

    Buiten de stad beginnen de uitgestrekte groene graslanden. Een binnenland zonder hekken of omheiningen. Prachtig. We zien honderden in kuddes loslopende geiten, paarden, schapen, koeien en kamelen met af en toe een ger aan de horizon.

    Op mijn vraag hoelang de eerste rit gaat duren krijg ik een lachend antwoord: 'In Mongolia we don't think in hours, you don't know what will happen. We think in kilometers'. Tot zover mijn Westerse denken.

    We reizen zes dagen door de Gobiwoestijn en overnachten bij nomaden families. Dit betekent overnachten in een ger en meegaan met het ritme van de zon. Geen elektriciteit, verwarming en stromend water. Het toilet is 'out in the open' of een houten hokje op 50 meter van de ger - tussen twee planken met kuil in de grond. Up to you. Het bed bestaat uit een plank zonder matras. Terwijl de koude wind 's nachts tegen de ger blaast duiken we voor het slapen zover mogelijk onze te kleine slaapzakken in.

    Vaak zijn dit de mooiste reiservaringen, waar je later nog met veel plezier aan terugdenkt en op reflecteert.

    Na aankomst bij de families worden we steevast ontvangen met een kop(pen) paardenmelk, kamelenmelkthee, yoghurtsnoepjes en koekjes van kamelen- of paardenmelk. Gastvrijheid staat hoog in het vaandel. In de avond gaat dit over op vodka en andere versnaperingen.

    De nomaden leven volledig zelfredzaam en verplaatsen ongeveer vier keer per jaar om zich zo op de ideale plek voor jaargetij te creëren. Dit afzetten tegen ons Nederlandse leven is bijna ondenkbaar. De families, met oma en kids, wonen vaak in één ger. Alles wat ze nodig hebben is een paar meter onderdak, hun vee en de natuur. Eten bestaat altijd uit vlees. Veel vlees. Veel eten is tevens een teken van mannelijkheid. De borden puilen uit.

    Op een paard galloperen we in de avondzon over het graslandschap. Bij 'sjoe' gaat het paard wat harder lopen. We bekijken de sterrenhemel en wandelen door verschillende Steppe landschappen en natuurparken. Hoogtepunt is beklimming van de Khongor dunes. Zonsondergang op hoogte met fantastisch uitzicht over tientallen kilometer zandduinen.

    Met de jeep trekken we verder over de hobbelige vlaktes en door off-road uitgestrekte berggebieden. Het binnenland kent geen geasfalteerde wegen en de paar kleine woestijndorpjes die we passeren zijn vervallen.

    Na een bijzondere week en rit van acht uur inclusief sneeuwstormen zijn we weer in ons hostel, een voormalig Sovjetwoning, in UB aangekomen. Van ger naar budget dormroom. Met warme douche als een fijne beloning.
    Read more

  • Day13

    De Mongoolse grens over

    September 15 in Mongolia

    Van Irkusk in 24 uur met de trein naar Ulanbataar Mongolië. Prachtige landschappen. Mijn reisgevoel neemt toe. Onze humor over onze onsmakelijk ruikende vriendelijke Franse cabinegenoot ook. Vier uur wachttijd bij nachtelijke grenscontroles aan Russische en Mongoolse zijde. Ramen sluiten, uniformen en hond naar binnen, wachten. Paspoort, visa, registratiekaarten, cabine en bagagechecks. Alle papieren correct. Na een korte nacht een uur voor aankomst gewekt door de Provodnitsa: 'Ok, wake up'. We ontwaken. Op naar de Steppe.Read more

  • Day12

    Een tussenstop in Siberië

    September 14 in Russia

    In Irkusk trotseren we de lichte maar toch zeker voelbare koude Siberische lucht. Temperatuur vandaag: -2 met sneeuw in de ochtend. De ingepakte trui en jas kunnen dus aan. We verblijven momenteel in het Rolling Stones Hostel.

    We doen inkopen bij de plaatselijke supermarkten, koken samen in het hostel, starten de dag op met een instant havermoutje en oploskoffie en bereiden onze reisroute door China verder voor.

    Hoogtepunt in Irkusk was een bezoek aan het Baikalmeer. Met een oppverlakte van 31.500 km² is dit het grootste zoetwatermeer ter wereld. Met lokale bus en over een hobbelige snelweg rijden we tussen de lokale bevolking naar het dorpje Listvyanka. Na korte hike een prachtig uitzicht over het oneindige meer.

    Morgenochtend vertrekt onze trein richting Ulaanbaatar, Mongolië. Een treinreis van anderhalve dag naar het dunst bevolkte land ter wereld.
    Read more

  • Day8

    Vrijdagavond laat vertrekken we met de Trans-Siberian Express naar onze eerste tussenstop: Irkusk, Siberië. Een treinreis van vier dagen. Het eerste deel van het traject richting Vladivostok, van in totaal 9289 kilometer en zeven tijdzones. Voor ons met eindbestemming Beijing, China.

    Gezonde spanning als we rond middernacht bepakt en bezakt door de straten naar het treinstation in Moskou lopen. Op naar het onbekende. Zoeken naar het juiste treinstation, het juiste spoor, het juiste treinstel en de juiste coupe. En met wie je de nacht op twee vierkante meter doorbrengt.

    Op weg naar het station in Moskou verloor ik nog bijna mijn (zorgvuldig) aan de backpack vastgemaakte Meindl wandelschoen. Teruggefloten door een Russische agent, het geluk was aan mijn zijde.

    De trein vertrekt perfect op tijd. De kleine vierpersoonscoupe delen met een oudere keurige Russische man. Opnieuw een geluksmomentje. Wisselen wat woorden, maken de stapelbedden klaar en wiegen in slaap.

    Na een korte nacht denderen we zo'n 900 km verder door herfstkleurige berkenbossen, graslanden en kleine dorpjes. Slippers aan en integreren in het treinleven :-).

    Heet water is vrij en onbeperkt verkrijgbaar. We leven de treindagen daarom op vooraf ingekochte instant noodles, aardappelpuree, havermout, crackers, oploskoffie en thee. Verder zijn er monteurs en politie aan boord en heeft iedere wagon een eigen provodnik/ provodnitsa. Deze persoon is toezichthouder, schoonmaker, temperatuurregelaar en ticketcontroleur in één. En niet al te vriendelijk (understatement).

    Mijn eerste uitdaging in de ochtend is om ergens in de trein twee bekers te vinden om thee en koffie uit te kunnen drinken. Hoe heerlijk primair wil je het hebben? Dit leverde door de taalbarrière overigens twee volle koppen koffie uit deze restaurantwagon op, die om onze budgettaire redenen weer gecancelled moesten worden.

    Zo wordt de dagenlange treinreis naar Irkusk een heerlijke primitieve manier van onthaasten. Stilstaan terwijl je reist. Geen WiFi, geen bereik. Dutje hier, korte wandeling daar, wat lezen, een praatje op de gang, nog een dutje, keuzes maken over wat en wanneer je gaat eten, benen strekken als de trein even stopt, muziekje en uit het raam staren naar mooie vergezichten.

    De trein dendert door en de uitzichten veranderen.
    Op naar meer treindagen. Verder Rusland in.
    Op naar de tussenstop in Irkusk.
    Read more

  • Day5

    Eerste dagen in Moskou

    September 7 in Russia

    Maandagavond arriveren we laat in de avond in Moskou. Een Europese stad maar niet met de reisvoorbereiding van een doorsnee stedentrip.

    Het is prachtig nazomerweer. Genieten geblazen. De eerste indruk van Moskou is: grootst, elegant, modern, bijzonder schoon en veel pracht en praal. Rijkdom met een vleugje geheimzinnigheid.

    Soms wanen we ons in Parijs, dan weer in Praag, Londen en dan komt het besef dat we in Rusland zijn: zesbaanswegen door de stad, fonteinen, metrostations als kleine paleizen, statige gebouwen, politiek georiënteerd, dure (geblindeerde) zwarte auto's en geen vriendelijke glimlach bij het ontbijt.

    We bezoeken het Kremlin, het Rode Plein, mooie grootse parken, uitkijkpunten, wijken en de Saint Basil's Cathedral. De dagen vliegen voorbij.

    En zo vormen wij ons tussen al het pracht en praal langzaam in de backpacking-modus. Met gedeelde badkamer en dagelijks op zoek naar goedkope flessen water (geen terrasjes), bananen, voorverpakte broodjes en in de avond een Stolovaya, een typische Russische budget keukenkantine.

    Vanavond vertrekken we om 23:45 met de Trans-Siberian Express, die ons in ruim 3 dagen en 4 nachten non-stop naar de eerste bestemming in Siberië zal brengen.
    Read more

  • Day1

    Around the world!

    September 3 in the Netherlands

    Onze reis is gestart! Alle voorbereidingen, keuzes en het toeleven in de afgelopen maanden. De kop is eraf en het loslaten begonnen.

    Vertrekken betekent namelijk ook: visa aanvragen, inentingen, rijbewijs verlengen, paspoort checken, werk afronden, huis verhuren, huis uitruimen, huis schoonmaken, huur coördineren, verzekering regelen, travelgear aanschaffen, tandarts, aangekochte spullen terug (laten) brengen -o.a. 5 paar wandelschoenen- (bedankt pap en Frank), afscheidsetentjes, abonnementen stoppen, reisvoorbereiding, tickets kopen, sparen, inlezen, inpakken en aandacht hebben voor elkaar.

    Essentiële stappen als basis voor deze reis.....

    Na een heerlijke zondagavond thuis en afscheid op Schiphol zijn we maandag vertrokken voor de eerste stap richting Russia. Off we go!
    Read more

  • Day29

    Een afsluiting in New-Delhi....

    January 8, 2017 in India

    De reis zit er op!

    De laatste dag in Delhi heb ik de Indiase prikkels nog een keer op me laten inwerken. Twaalf uur op pad geweest.

    In de ochtend heb ik een bezoek gebracht aan Salaam Balaak Trust, een organisatie die ontheemde Indische kinderen rondom het stationsgebied opvangt en een onderkomen biedt. In de middag heb ik met een guide een slum-area van Delhi bezocht. Een indrukwekkende ervaring, met veel blijheid en energie van de kinderen, ondanks de beperkte leefomgeving. De dag sloot ik af met een bezoek aan de India Gate, de straten van Old-Delhi en een laatste Indiase Thali.

    Bij het vertrek rond middernacht stond er, terwijl ik de juiste route met de taxi-driver besprak, een oude dakloze Indier een minuut lang op mijn passagiersraam te kloppen en te bedelen om geld. Ook dat is Delhi, 'in your face'.

    Al een tijdje denk ik over een omschrijving van de gebieden die ik in India heb gezien. Door de diversiteit en onbeheersbaarheid is de cultuur in deze korte tijd lastig te begrijpen. Het land heeft eigenlijk meer tijd nodig om te ontdekken. Er leven 1.3 miljard mensen, een echte mannenwereld. De woorden rauw, hard, kleurrijk, intens, ongrijpbaar en verrassend passen voor mijn gevoel het beste. Eten, religie, familie en het straatleven staan centraal. In sommige straten staan kilometers lang gaarkeukens op straat (reallife 'foodfestival'). Alles heeft in dit land een tegenovergestelde en achter veel mooie zaken schuilt ook veel ellende.

    De Indiër is ook zeker niet in een woord vatten, waar dat in Zuid-Oost Azië voor mijn gevoel makkelijker was. Ongeduldig en soms opdringerig, schreeuwerig, ongegeneerd, laks, maar ook gastvrij, nieuwsgierig, complimenteus, vriendelijk, nederig, ondernemend en behulpzaam.

    Het continue geluid (lees: getoeter) is iets wat me ook zeker bij blijft. Het is best indringend als je het toelaat. Ik heb reizigers ontmoet die hun hostel soms niet meer uit wilden. Wat doet zoveel geluid (op lange termijn) met een mens op straat? Indiërs die niet kunnen ontsnappen aan de ruis van geluid en viezigheid. In steden zie je indiërs in hoopjes langs de meest drukke wegen liggen, rusten, overleven.

    De afgelopen weken zijn voorbij gevolgen. Ik ben niet ziek geworden, geen kilo's afgevallen, heb me - als man - nergens onveilig gevoeld, niet continue aangeraakt door Indiërs, zelfs gastvrij ontvangen en mijn ervaringen zijn veelal positief. Aan de andere kant is dit niet vanzelfsprekend in Noord-India, heb ik ook ervaren. Ze staren, rochelen, plassen op straat, spreken je continu aan, rijden als gekken, komen dichtbij, willen op allerlei manieren verkopen, vragen altijd meer, stoppen niet bij het oversteken, etc. Een goede les voor je assertiviteit.

    Ik heb rondgeslenterd in het drukke straatleven van Old-Delhi, de Taj-Mahal bezocht bij zonsopkomst, het lokale treinreizen ervaren in de sleeperclass, mezelf in tuktuks en fietstaxi's door drukke steden laten vervoeren, gegeten met een Indische familie in een trein, tientallen Hindoes zien baden in Varanasi, rondgelopen door de slum-area van Delhi, lokale thali's en curry's geproeft, veel chai-thee gedronken, kerst gevierd met reizigers in Udaipur, oud en nieuw gevierd in de Jaislamer woestijn, in een houten bootje over de heilige Ganges gevaren, reizigers ontmoet en historische (sprookjes)paleizen bezocht in Rajasthan.

    Maar India draait in mijn ogen vooral om de beleving van het straatleven. Het straatleven met de koeien, waterbuffels, palmeekhoorns, apen, varkens, paarden, geiten, ezels, kamelen, ratten, muizen, honden, puppies, katten, soms een olifant, kooplieden met houten handkarren en Indiërs met hun religies, eten, rituelen en handeltjes.

    Het opschrijven van mijn ervaringen was een interessante reflectie op de afgelopen weken en voor mezelf een leuke herinnering om later nog eens terug te lezen.

    Nu weer terug naar het Westerse leven, ritme en standaarden. India is in me gekropen en ik zal ik nog vaak terugdenken aan dit bijzondere land.

    Bedankt voor het volgen!
    Read more

  • Day27

    Jodhpur, the blue city!

    January 6, 2017 in India

    Jodhpur heb ik verlaten was mijn ena-laatste bestemming. Mijn favoriete bestemming tot nu toe, een fijne plek. Niet te massaal, wel veel kleuren, vrouwen met sari's, geuren, marktjes en Indieers kris kras door elkaar. Alle Indieers een handeltje op straat om iets te verdienen, het zijn echte zelfstandig-ondernemers. Daarnaast heeft Jodhpur het prachtige Mehrangahr-fort waarvan je schitterend uitzicht hebt over de "Blue City". De blauwe huizen behoorde vroeger tot de Brahmanen-families, de hoogste kaste binnen India. Tegenwoordig is dit het symbool van deze stad.

    Vanaf het hoger gelegen fort kan je wandelend naar de stad en struinen en verdwalen in de vele straatjes. Aan de hordes kinderen (en honden) die soms rennend achter me aankwamen merkte ik of ik in een wat meer afgelegen gebied terecht kwam. Dan was het soms weer even bijsturen. Het meest opvallende was een olifant die door de straten slenterde.

    In het hostel heb ik ook met de alles-hardste Indische snurker tot nu op een dorm gelegen. De stapelbedden trilde ervan. Met een Duitse reiziger ben ik om 1:00 in de nacht naar een andere dorm overgeplaatst (cq. gevlucht). Twee kamers verder hoorde we deze man nog. De Duitsers had om overplaatsing gevraagd want die kon het niet meer aan. Na wat slaap werden we om 6:00 am gewekt door de Moskee naast het hostel. Het was een korte nacht. In de ochtend ben ik nog naar de kapper geweest en me nog een keer laten scheren. Totaalkosten 1.50 euro.

    Momenteel ben ik in Delhi, waarbij ik vanaf het vliegveld richting via de luxe-gebieden (waar alle ketens ook aanwezig zijn) naar Old-Delhi ben gegaan. Waar ik voor deze reis dacht voor de laatste nacht een mooi hotel met zwembad te boeken is mijn gedachte veranderd en slaap ik vanavond in een hostel-8-dorm. Het minimalisme en de sfeer in hostels bevalt me wel.

    Morgenochtend heb ik een rondgang door de slum-area rondom het stationsgebied geland. Dit is iets wat ik nog graag wilde ervaren. Tot mijn vlucht rond middernacht ga ik nog enkele andere gebieden in de stad bezoeken. op programma en tot middernacht ga ik nog enkele gebieden in de stad bezoeken. In de nacht vlieg ik terug naar het Westerse leven en ritme. Nog een afsluitende post te gaan.
    Read more

  • Day24

    New Year Jaisalmer!

    January 3, 2017 in India

    Happy new Year! Jaisalmer stond voor mij in het teken van de woestijn, kamelen en het Jaisalmer fort. Op oudjaarsdag ben ik na aankomst met de nachttrein vrijwel gelijk de woestijn in getrokken voor een safari. Top.

    De safari-groep bestond uit reizende Indiërs, een handjevol Westerlingen en een Amerikaanse Indiër. In de eindeloze zandvlakte hebben we ons na de mooie zonsondergang vermaakt met gesprekken, muziek van locals, dansen rondom het kampvuur en eten en drinken. Er stond voor gelegenheid ook kip op het menu. Om 0:00 hebben we met een lokaal aanschaft biertje en vuurwerk geproost op het nieuw jaar. Een aparte maar geweldige ervaring.

    Na zonsondergang koelt het in deze periode wel zeer sterk af in de woestijn. Met zes lagen bovenkleding, een thermodeken en de verkrijgbare rum heb ik me warm kunnen houden. Onder de sterrenhemel en naast een knisperend vuurtje ben ik op een matrasje omstreeks 0:30 in slaap gedut. Om rond een uur 7:00 wakker te worden in de mistige woestijn.

    Na het ontbijt zijn we per kameel richting Jaisalmer getrokken. De tijd is beperkt. Een volgende keer zou ik het afgezonderde woestijnleven en de remote villages wel verder willen ontdekken (kameelrijden kan trouwens niet te lang want het zorgt voor flinke spierpijn).

    In Jaislamer is ook een van de grootste forten te wereld te bewonderen. Het fort is uit geel zandsteen gerezen en de kleuren tekenen prachtig af. Met een aantal reizigers uit het hostel hebben we de een halve dag rondgelopen, gegeten en genoten van de uitzichten. Jaislamer was een mooie tussenstop,

    .....Na Jaislamer ben ik met de sleeper-class tvertrokken naar Jodhpur. De sleeper-class is een hele beleving en erg leuk als je ervoor open staat. Zo was er tijdens de treinreis op een gegeven moment aan de ene kant felle woordenwisseling tussen meerdere Indieers (velen kwam een kijkje nemen) en aan de andere kant een kind liefelijk met haar familie aan het zingen. Je komt ogen tekort. Over de geur en overige zaken niet te spreken. Indieers trekken hun schoenen en (ongewassen sokken) uit, staren en snurken (veel). Voor deze zaken doe ik op reis niet onder, maar dan weet je, omgeven door tien starende Indiërs en openstaande wc deuren hoe het er aan toe gaat en ruikt :) . Toch houd ik van het reizen met de trein en zou niet anders willen.

    Nog een aantal dagen dagen te gaan p. De tijd vliegt voorbij.
    Read more

Never miss updates of Jesper van der Vliet with our app:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android