Op weg naar de Sasc Furä hutte

We rijden vandaag naar Zwitserland en vertrekken uit het Zwitserse dorpje Bondo met propvolle rugzakken. Het is ongeveer 6u wandelen naar de Sasc Furä hutte vanwaar we de volgende dag de noordgraat van de Piz Badile willen beklimmen. Onderweg staat er redelijk wat wind en het is relatief fris, maar doordat we 1450hm voor de boeg hebben krijgen we snel warm. Ongeveer halverwege de tocht beginnen we te twijfelen of we niet moeten omkeren, in het hooggebergte ligt er vrij veel sneeuw van de onweders van afgelopen nachten. Als ook onze route in de sneeuw ligt kunnen we daar niks gaan doen.

Na een belletje met de hut en een foto later besluiten we om toch verder te gaan. Er ligt sneeuw in de route, maar waarschijnlijk gaat die morgen wel smelten omdat het beter weer wordt. Het is een risico, maar we besluiten om door te gaan en morgen een dagje in de hut te blijven en pas overmorgen te klimmen.

Een goede 6,5h later komen we aan in de Sasc Furä hutte. Er is weinig volk en naast ons is er nog een wandelaar en een gids met een klant. Uiteindelijk komen we erachter dat de gids Daniel Du Lac is, wereldkampioen ijsklimmen, Europees kampioen en zijn palmares gaat zo wel nog wel even door. Zijn klant is Sylvain Tysson, de Franse schrijver van wie ik al het boek de sneeuwpanter heb gelezen. We babbelen met hen de hele avond en het is gezellig.
Rond 21u45 liggen we in bed.Okumaya devam et