Yadunka - een koortdroom?

Het is inmiddels avond. Laat je meenemen in wat er vandaag is gebeurd, want het voelt nog steeds luxe, wereldvreemd en geweldig.

's Ochtends had ik mijn laatste ontbijt in Tokyo, vlak bij het hotel. Vandaag verhuizen we naar een andere plaats en een ander hotel. De groep gaat naar Nagano, maar ik reis nog even door naar Yudanaka (ook wel Snow Monkey Town).

We waren op tijd bij Tokyo Station. Met meer dan 20 sporen en veel te veel gangen en uitgangen is dit station een echte escape room. We liepen al vanaf de metro bijna verkeerd. Kaartjes uit de automaat gehaald en daarna naar het perron van de shinkansen.

De shinkansen komt aan. Mensen stappen uit, schoonmakers stappen in en de deuren gaan weer dicht. Elke wagon kreeg twee schoonmakers, die in tien minuten de trein weer in perfecte staat brachten en alles terugzetten zoals het hoort. Nadat ze klaar zijn, mag je de trein in en je plek zoeken. De rit was zo soepel dat de twee uur zo voorbij waren.

Na aankomst in Nagano ga ik verder met een bijzondere trein naar mijn eindbestemming en neem ik afscheid van de groep voor de komende vier nachten.

Nadat ik op een van de panoramaplekken voorin de trein had plaatsgenomen, kon ik lekker naar buiten kijken terwijl we tussen de kleine dorpjes door reden. Bij aankomst in Yudanaka stond er al een transferbusje klaar bij het station, dat me naar de Ryokan bracht. Bij aankomst ging ik niet naar een receptie, maar meteen naar een tafeltje. Ik kreeg een handdoekje en een thee, vulde aan tafel een formuliertje met wat vragen in en kreeg de sleutel van mijn kamer. Ik ben nog niet bekomen van hoe luxe het voelt om zo in te checken. Ik doe de deur open en sta in een gang. Mijn hotelkamer heeft een gang! Daar moet ik al mijn schoenen uitdoen. Daarna ga ik door de deur naar een mooie kamer met tatamimatten en een leuk zithoekje. Compleet overdonderd ontdek ik de kamer.

Om 18.00 uur was het etenstijd. Er stond een compleet Japans kaiseki-maal klaar, met vele losse gerechtjes met allemaal verschillende smaken, de ene nog lekkerder dan de andere. Het toetje was in de bar: een cream tea en een gebakje.

Na alvast een deel van dit verhaal te hebben getypt en foto's te hebben uitgezocht, moet ik toch de onsen uitproberen. Het dorp staat bekend om de heetwaterbronnen. Eerst heb ik video's gekeken over hoe je de kledij (de yukata) aandoet en hoe je je gedraagt in een onsen.

Het komt er kort op neer: naakt naar binnen, jezelf van top tot teen wassen op een stoeltje bij de kraan en dan het bad in, dat rond de 42 graden is. Ik probeerde respectvol te zijn en hoop dat ik dat ook was, onder het schuine oog van een paar Aziatische mannen.

Nu even bijkomen van de dag. Morgen om 8 uur ontbijt. Waarom zo vroeg? Ehm, dit was het late ontbijt. En dan naar het snow monkey park!Read more