Certified bad ass diver

De beste duikspots van de Andamans zijn iets dieper dan 18 meter. Met ons 'open water' certificaat mogen we daar nog niet duiken dus doen we de 'advanced' cursus.
Op het program staat: navigation, deep dive, wreck dive, boyancy en fish identification.
Op 15 meter diepte krijgen we de opdracht om een perfect vierkant te zwemmen. Michelle als navigator en Gordon telt de zwemvliestrappen en daarna omgedraaid. Appeltje-eitje.
De volgende duik dalen we af naar 30 meter waar we een eitje stuk slaan en (door de druk) kunnen pingpongen met de dooier. Ook moeten we wat 'wiskunde' doen om te checken of we geen last hebben van narcosis; de sommen komen niet verder dan 10 - 3 = ?. Hierna zwemmen langs een rechte muur (The Wall) van 65 meter diep met een kleurrijk palet aan vissen.
Wanneer we voor de derde duik naar de bodem zinken zien we het wrak langzaam voor ons op doemen. Onder het deels ingestorte dek houden scholen vissen zich schuil. We zwemmen om het wrak heen en vervolgens over het ingestorte deel. In het zand ligt - deels bedekt door koraal - een stormlicht. Wat gaaf om dit te zien!
De tweede dag van de cursus gaan we naar Dixons. Deze divesite is de mooiste van het eiland vanwege het koraal. Langs de wand van het rif groeien enorme kelken, anamonen en waaiervormig koraal, waarin kleine visjes zich verstoppen voor de enorme barracudas, tonijnen en andere grote vissen. Hier doen we de fish identification.
Vooral het teken voor een (A)dolfijn is zeer merkwaardig. Onze instructeur is zich van geen kwaad bewust als hij een Hitlergroet compleet met snor doet... Erg grappig.
Bij terugkomst krijgen we ons t-shirt: certified bad ass diver :)
's Avonds eten we respectievelijk tonijn- en zwaardvissteak (de fish identification fungeert goed als menukaart) en kletsen bij met onze Amit en Corine (Nederlands\Israëlische vrienden). Daarna proosten we op onze prestatie bij Cicade.Read more