Mount Foetsie...

Na de hectiek van Tokyo wordt het tijd voor natuur. In de semi-spits werken we ons een weg naar station Shinjuku om de trein de stad uit te nemen naar Kawaguchiko. Dit is een klein stadje aan de voet van het icoon van Japan: Mount Fuji. Zoals gebruikelijk worden onderweg al onze opkomende vragen beantwoord door de overal aanwezig bordjes, stickers of superbehulpzame mensen. De express treinreis duurt - met overstap - alsnog bijna 2 uur, terwijl Shinjuku en Kawaguchiko hemelsbreed maar 87km. van elkaar liggen; we hadden ook de brommer kunnen nemen ;) Aangekomen blijkt er veel bewolking te hangen. We vragen of er kans is vandaag of morgen de berg te zien en krijgen het beleefde Japanse antwoord: "fingers crossed", oftewel: "nee, waarschijnlijk niet". Helaas, het weer kunnen we niet sturen. Aangekomen bij het hotel blijkt dit een klein zonnestraaltje! We hebben een traditionele Japanse kamer inclusief bamboe vloer, his and hers Yukata en houten sloffen. Ook beschikt het hotel over een thermisch bad (Onsen). Als late lunch schuiven we aan in een Ninja tempura restaurant. Helaas is het Ninja bier op, maar de gepaneerde werpsterren zijn erg lekker. Terug in het hotel gaan we chillen in de Onsen. Helaas zijn mannen en vrouwen gescheiden, maar aangezien je poedeltje naakt moet, niet gek. Bij de vrouwen heeft Michelle niet het rijk alleen, maar bij de onze - :) - ben ik de enige. Heerlijk in een warm bad buiten met uitzicht op meer Kawagochi. Na ons badder-avontuur in de onsen, drinken geheel in Japanse pyama-stijl gekleed het verloren vocht weer bij in de vorm van thee. We zijn helemaal zen als er wordt aangebeld. Een oudere meneer komt ons bed opmaken. Als hij 2 seconden bezig gaat het niet helemaal lekker met hem. Als hij 2 minuten in de kast staat te hijgen, vragen we of het goed gaat. Als hij dan toch nog een poging waagt om een bed neer te leggen, gaat hij door z'n hoeven. We bellen de receptie want hij lijkt een intense astma-aanval te hebben. Weg zen... Als zijn vervanger alsnog het bed opgemaakt heeft kruipen we maar meteen onder de wol.Weiterlesen