Smoke on the water

Een regenachtige dag zou het worden. En dat werd het ook. De hele dag met het impressionante Lac Leman aan mijn rechterzijde. Ik nam op aanraden van Helene de hogere route en dat was een voltreffer. Tussen de steile wijngaarden liep ik van het ene naar het andere kleine dorpje, maar in wijnkringen zijn dat namen die klinken als klokken. Saint Saforin bijvoorbeeld. In alle dorpjes was het een drukte van jewelste want alles werd in gereedheid gebracht voor het feest van de 'vingerons'. Een heel stuk later bereikte ik Vevey. Wat in mijn beleving een dorpje was deed aan als een volwassen stad. Ik zocht het kerkje. Tevergeefs. Ik wist dat de toetsenist van de voormalige rockgroep Yes, genaamd Rick Wakeman, er regelmatig kwam voor de unieke klank van het vermaarde kerkorgel. Hij maakte er vele opnames voor zijn bombatische stukken muziek met alle registers open. Heerlijk.

Op het stadsplein in Vevay was het gezellig druk. Ik kreeg een stempel in mijn Credenziale in het Toerist Office en zette me neer tussen de wijnfeesten. Ik kocht een leeg glas en heb twee wijntjes geproefd samen met een lunchbord waarmee ik een of andere broederband tussen twee steden steunde. So be it.

Ik had veel bekijks met mijn grote rugzak maar dat liet ik me welgevallen. Toen zich een volgende bui aankondigde besloot ik door te stappen richting Montreux. Ik teste voor het eerst mijn nieuwe trekparaplu uit. Een voltreffer, maar er stond inderdaad nauwelijks wind.

Langs een oerlelijke steenweg ging het maar traag vooruit, maar we zijn er. In het mondaine Montreux. Blinkende cocktails, zonnebrillen, en protserige hotels. Het Knokke van Zwitserland, bij gebrek aan zee.
Doorheen de dag zat Deep Purple in mijn oor. Het nummer "Smoke on the water" met de overgekende gitaarrif werd hier geschreven. De muzikanten waren hier in het casino naar een concert gegaan van Frank Zappa and the mothers. Een of andere bietekwiet stak er een vuurpijl af tegen het plafond waarbij het concert werd afgebroken omdat de tent in lichterlaaie stond. De rook van het vuur spreidde over het meer, en het inspireerde Deep Purple tot deze rasechte classic.

En nu ga ik pizza eten. Met de droge Brit Patrick. Ik liep hem zonet tegen het lijf. Een doorwinterde wandelaar die hier toekwam en geen Frans kon. Ik vertaalde wat en er schuilde een sympathieke man onder die lelijke regenponcho.Read more