Kastelen en Britse humor

Veel wind en golfslag op het Lac Leman bij onze start vanmorgen. Onze, ja onze. De Britse man Patrick wilde wel een dagje met me onderweg zijn. Hij is 62, speelt graag golf maar is voor de rest oerbrits. Hij is reeds 11 jaar met pensioen. Ik schrok me een hoedje maar dat bleek omwille van zijn staat van dienst. Eerst 20 jaar in het leger en daarna werd hij toegevoegd bij de stoottroepen van de Britse federale politie. Ik was verwittigd.

We passeerden enkele pareltjes van kastelen vandaag. Eerst Chateau de Chillon en daarna het kasteel van Aigle. In de dorpen gingen intussen de wijnfeesten vrolijk verder. En toch. Toen we Aigle naderden zochten we naar een plek voor een kop koffie. We liepen door vele blokken sociale huisvesting. En daar middenin een soort terras. Het publiek was er anders. Veelkleurig. Sommige mensen spraken ons aan in Portugees en de halve wereld bleek op dat terras te zitten. Mij niet gelaten, koffie is koffie. Maar mijn wandelmaat Patrick liet stilaan zijn ware gelaat zien. Beetje bij beetje probeerde hij hoever hij kon gaan in zijn britse humor, maar dan over migranten. Ik lachte eerst wat ongemakkelijk mee, maar dat bleek geen goede zet.

De Britse humor werd stilaan bitse humor tot bleek dat hij ronduit racistische uitlatingen normaliseerde. Ik riep hem meteen ter orde en dat was het dan. De gesprekken gingen terug over andere dingen en reiservaringen. Niet dat het een totaal onaangename man was, maar zijn geest was duidelijk bezoedeld door jaren politiewerk. Een cliché, maar het klopte deze keer.

Patrick is weg nu. Door een foute boeking heeft hij pas een bed gevonden in het volgende dorp. En morgen doet hij een 'double stage' zodoende komt hij normaal gezien niet meer in mijn spoor terecht. We zien wel. Ik heb intusen ruimte gemaakt voor nieuwe wandelmaatjes, maar hier in Zwitserland lopen ze niet bij bosjes. Een paar dagen alleen lopen vind ik trouwens ook best prima.

O ja, het Lac Leman is nu uit mijn gezichtsveld en ik volg de vallei van de Rhône stroomopwaarts. En ben nu gelogeerd in Ollon. Rondom gaan de alpentoppen steeds hoger de lucht in. Maar dat kan je beter inschatten via de foto's, lieve lezers.

Dank voor jullie enthousiasme en reacties. Het steunt me. Met het vege lijf intussen alles in orde. Maar we zijn dan ook nog maar net begonnen. Nog steeds meer dan 1000 km te gaan. En nog steeds goesting.Læs mere