Een korte etappe over Romeinse wegen

Een korte etappe van 16 km was tegen de middag al achter de kiezen. Alweer vol variatie. Ik starte met een stukje langs de rivier Dora Baltea. Ik herinnerde me nog hoe smal het stroompje was toen we nog hoog tussen de sneeuwvelden zaten. Nu is het een soort Schelde maar die vele malen sneller stroomt en groen ziet van de mineralen. De temperatuur gaat weer naar de 30 toe en rondom me wordt het oervloedige water rond gespoten door sproeiers. Ik hoopte steeds op een spontane douche.

Al snel kwam het gigantische Fort van Bard in het gezicht. Uiteraard strategisch gebouwd op een rots midden een vernauwing van de vallei. Wie dit fort kon overnemen bezat de macht over de hele passage. Een omweg maken is hier nooit een optie geweest. De passage langs het fort leidde me naar het romantische plaatsje Bard. Nauwelijks een straat groot heeft het iets van Durbuy. Dramatisch gelegen onder de hoge bescherming van het fort, en nu vol toeristenvalletjes. Ik was er gelukkig in de ochtend in juni.

Al snel volgde de zeer beroemde passage over de oude heerweg, incluis de passage onder de uit de rotsen gehouwen rondboog. De rotsachtige bodem draagt nog sporen van de Romeinse karren en strijdwagentjes die hier destijds voorbij trokken. Na het dorpje Donnas volgde een schier eindeloos lelijke paar kilometer op een smal voetpadje langs een drukke steenweg. Italianen en snelheid. Het is een cliché maar het voelde als juist.

En dan was er de finish in Pont Saint-Martin. Het stadje dankt naam en faam door de indrukwekkende brug die de romeinen er destijds bouwden. Moest De Wever hier ooit komen, zijn gedachten zouden onverwijld wegdromen naar een een imposante Lange Wapper-brug voor zijn stad.Read more