Kort en krachtig

Ik ben heel mijn gezelschap weer kwijt blijkbaar. Door mijn slordig reserveren. En dat komt vermoedelijk door dat kleine telefoonschermpje waar je voortdurend je ogen wil houden op de route, op de overnachtingsmogelijkheden, op de inplanting dichtbij die route, op de afstand die je dan creëert, of er daar dichtbij ook kansen zijn tot winkelen, tot eten, ...

Toen ik gisteren mijn gereserveerde bed zocht moest ik blijkbaar 2 kilometer terugstappen. Wat dan weer aanleiding gaf om niet samen te eten met de Fransen en met Odd. Want wie heen loopt moet ook weer terug. Gelukkig was daar in de buurt een zeer goed visrestaurant. Ik heb me een keer laten gaan. Ik had een rekening van maar liefst 42 euro alles inbegrepen. Eigenlijk vallen die prijzen toch nogal mee.

Vandaag daagde het me dat ik een Ostello boekte in een deelgemeente van Massa en dus niet in de hoofdgemeente. Dat maakt dat mijn trip voor vandaag werd herleid tot 18 kilometer. Ik noem het een snipperdag. Maar die van morgen is dan weer plots 42 kilometer geworden, incluis een paar bergpassages. Dat wordt een stukje treinen.

De weersomstandigheden zijn nu echt ideaal. Zon op kop en in de ochtend tussen 19 en 27 graden. Superjammer dus dat de etappe vandaag tegen viel. Bijna 100% asfalt. En daar waar de route het kanaal volgt waren er werken en werden de pelgrims alweer via de wegen omgeleid. Je moet je dat voorstellen als een slingerende asfaltweg zonder enige vorm van voet of fietspad. En daar waar er een beetje plaats is, worden achteloos auto's geparkeerd. In de blinde bochten is het heel hard opletten. Je verschiet soms dat er plots een auto komt, en de chauffeurs zijn al even hard geschrokken. Een Europese route echt onwaardig.

Ik zit nu in Avenza. Dichtbij Carrara en Massa. Dat zou je iets kunnen zeggen, het is de streek van het marmer. De bergen hier zitten vol enorme witte littekens. Uit dit marmer zijn zovele architectonische religieuze en andere parels opgetrokken. De beelden van Michelangelo zijn gehouwen uit het krachtige marmer van deze streek. En het duurt verder.

Tussen de bergen en de zee blijft een lange smalle strook over waar het superdruk is. Twee spoorlijnen, een snelweg, een kanaal en superveel bedrijven en steenzagerijen bezetten alle plaats. De Via Francigena kan niet veel anders dan er zicht tussen laveren. Ik trok niet veel foto's, omdat mijn oog geen 'plaatjes' zag. En omdat ik mijn concentratie nodig had om me veilig over deze wegen te loodsen. We hopen morgen iets anders te kunnen vertellen.Read more