Een stukje Boomsesteenweg in Italie

Mijn vertrek uit Lucca voelde aan als het aansnijden van de laatste taart. De laatste 16 stukjes naar Rome en volop Toscane. Al ervaarde ik deze dag allesbehalve als het goudgele land met cypressen en agriturismo's vol 'far niente'. Neen, het was de economische achterkant van deze welvarende streek die voor mijn voeten werd geschoven. Bedrijventerreinen, ruimtelijke wanorde en lintbebouwing. Ik kreeg er zowaar bijna een thuisgevoel bij.

Tussen dat verrommeld landschap rijgen de dorpen zich aan elkaar als een parelsnoer. Het laatste huis is tegelijk het eerste van het nieuwe dorp. Het is zondag en de mensen komen buiten. En de KMO-zone's zijn zo stil dat ze lijken te komen uit een dystopische rampenfilm.

Om nog wat meer Vlaamse omgevingsfactoren toe te voegen zat de lucht al snel dicht met wolken. Geen erg zo'n dag zonder zonnecreme of muggenspul op mijn vel. Maar tegen negenen kleurden de luchten in het westen inktblauw. En dat gevaarte schoof langzaam mijn richting uit. Ik begon uit te kijken waar ik kon schuilen mocht plots de kraan worden opengedraaid.

Maar de wolken zijn hier net als de Italianen. Het ziet er allemaal veel dramatischer uit dan het in werkelijkheid uitpakt. Ik vond een pasteiceria (soort patisserie met koffiehuis), bestelde een café Americano en plofte me neer tussen alle kerkgangers die er al vanaf waren. En het regende. Geen pijpenstelen, maar er stonden wel stevige plassen op de straten. In dat koffiehuis liep ik wat andere pelgrims tegen het lijf maar het was duidelijk dat die aan hun eerste etappe waren begonnen. Ze reageerden afwachtend en gesloten. Of ik was misschien té veel in pelgrimmodus? Dat kan ook.

Na een korte lunch schrok ik dat ik al aan de laatste kilometer bezig was. En plots verscheen er achter de bomen een vervallen solitair kerkje. Met daartegen een Ostello. Een pareltje. Geen luxe, maar kilo's gastvrijheid. Een groepje vrijwilligers kookt het avondmaal, de hongerige pelgrims schuiven straks aan. Alles werkt Donnativo. Je betaalt discreet in een spaarpot wat je kan/wil geven. Zalig.Read more