Slang, haas en de 1000 vespa's.

Weer een vlotte dag gestapt. 27 km met meer dan 700 hoogtemeters. De laatste 4 stapte ik samen met Urs. Een zeer gezellige Zwitser van mijn eigen generatie. We lachten wat af onderweg. Maar in de prille ochtenduren stapte ik alleen. Ik stapte goed door en wilde het aantal kilometer zien slinken.

Toen ik een lager punt bereikte aan een beekje schrok ik me rot. Een slang een kleine meter voor mijn voeten. Een zwarte die over de weg kronkelende. Een shot adrenaline later bedacht ik dat ik alweer geen foto maakte en een kort sprintje had getrokken. Ik reageer altijd even schichtig als die dieren zelf. De volgende kilometer bleef ik alert loeren naar de weg. Tevergeefs. Hetzelfde gebeurde met een haas. Die sprong uit de begroeiing van de kant van de grindweg, stak beide oren loodrecht de lucht in en liet zien hoe snel hij wel kon spurten.
Mijn watervoorraad was stevig geslonken toen ik een dorp bereikte. Tot er plots een kolonne vespa brommertjes voorbij reed. Ze stapten af en begonnen in het midden van het dorp het verkeer tegen te houden. En toen begreep ik dat de echte stoet nog maar aankwam. Doorheen een blauwe wolk van tweetakt benzine scheurden ze voorbij. Het duurde minuten lang.

Het Toscaans wonderlijk landschap kwam andermaal voorbij. Deze keer vergezeld van vele wolken en een strakke deugddoende wind. Morgen hou ik een soort rustdag. In plaats van de moordende 32,6km doe ik enkel de laatste 12km. De bus zal me brengen. Ik moet rusten. Ik ben té moe. En Ostellos zijn steeds drukker nu Rome dichterbij komt. Al dagen tracht ik vroeger te slapen maar de "cenare" van de Italianen is pas rond 21u30 afgerond. En met een maag vol zout en wijn...Read more