Donderdag 16 april

Om 8 uur ging de wekker maar ik was nog moe en bleef liggen tot 9 uur. Vandaag kan het want geen te druk programma en er komen nog wel dagen genoeg dat ik vroeg uit mijnen beddenbak zal moeten komen.

Om 9:30 op pad naar St Francis Xavier Catholic Church, meer dan 5km van mijn hotel maar daarna keer ik stelselmatig terug. Waarom dan nu geen Grab? Wel omdat ik weer wat van de stad op zich wil zien en dat kan best al wandelend.
Ik hield er een goed tempo op na maar dat bleef niet duren. Ik voelde aan mijn lichaam dat het te snel ging en ik deed het rustiger aan.
En ge ziet wel wat onderweg zoals ne poedel met mouve gespoten oren. Ook zag ik boeddhistische monniken die op blote voeten hun ochtenronde deden. Ze mogen niet vragend bedelen, maar staan stil met hun bedelkom zodat gelovigen spontaan rijst, groenten, enz. schenken.

Ik dronk bij een vriendelijk madammeke ne fruitsap, gaf een habbekrats fooi en kreeg spontaan een ice tea. Nu, da's gene van Lipton hè, tis wat pizzeloo thee en daar nog ijsblokjes bij; wel verfrissend.

Ik ging verder en zag al de tijd hetzelfde eigenlijk. Winkels, kleine shops, allerhande kleine stalletjes op de straat. Eten, drinken, groenten en fruit verkopers, loterij briefjes verkopers, schoenpoetsers, mannen met ne compressor waarschijnlijk om scooter banden op te pompen, zelfs mecaniciens die met wat klein gereedschap op de trottoir gewonde scooters de eerste zorgen toedienen. Overal hetzelfde beeld maar toch zag ik iets wat ik niet eerder zag, ne mussen verkoper. Ocharme die beestjes met tientallen in een kleine kooi op elkaar. Mussen om te eten? Ik heb niks gevraagd want het leek mij allemaal niet zo legaal...

Ik was nu in de wijk Chợ Lớn in Chinatown beland want daar lag de kerk, gebouwd in 1900, voor de katholieke Chinezen. Tijdens de Vietnamoorlog werd Chợ Lớn beroemd als zwarte markt waar Amerikaanse soldaten leger-uitrusting verkochten. Niet overdonderd speciaal die kerk maar wel een rustpunt in de stad. Er stond een bordje dat ik niet binnen mocht, dat er een dienst bezig was. Ik zag geen priester maar wel wat biddende mensen dus ik bleef maar buiten. Wel speciaal was de airco/verkoeling installatie (zie foto).

Daarna door naar allerhande tempels die ik niet in detail ga beschrijven. Het zijn allemaal belangrijke tempels voor de Chinees-Boeddhistische mensen die hier wonen. Mooi versiert allemaal en constant zijn de mensen in de weer met offeren, wierook branden en bidden, de ene al wat overtuigender dan de andere.

Het zweet droop weeral van mijne rug. Welk weer is het hier? Wel tot nu toe alle dagen overdag dik boven de dertig met een uitschieter van 38 graden en 's nachts maar net onder de dertig. Een zeldzaam wolkske geeft even verkoeling maar tis toch zaak om de schaduwkant van de straat op te zoeken.

De religieuze bezoeken waren afgelopen en ik besloot om de 2,5 km naar het hotel via Grab te doen ipv. al lopend.

De lauwe douche ik dan nam was de meest deugddoende van de reis tot nu toe denk ik.

Proper kleren aan want ik ga nu naar het museum voor moderne kunst, 750 meter stappen, allè slenteren! Het museum is gevestigd in een mooi oud gebouw maar de verzameling sprak me, buiten enkele uitzonderingen, niet echt aan. Maar de verassing zat opt hoogste verdiep, een grote airco gekoelde ruimte waar een gans deel werken hangen van Le Ba Dang, een intussen overleden Vietnamese kunstenaar die een groot deel van zijn leven in Frankrijk gewoond heeft. Heel mooi, vind ik, maar das natuurlijk subjectief.

Dan door naar de Bitexco Financial Tower, een megatoren van 262 meter hoog, 68 verdiepingen. De start van de bouwwerken was in 2007 en 3 jaar later werd de kantoortoren in gebruik genomen als toen het hoogste gebouw van Vietnam.
Ik neem een ticket van 6,6€ en neem de lift naar de 49e verdieping, 178 meter hoog. De lift zoeft zo snel dat je het voelt in je oren. En eens boven wordt ik niet teleurgesteld, wat-ne-view op deze mega stad, adembenemend indrukwekkend. Ik laat Nadia via WhatsApp even meegenieten van het zicht en blijf uiteindelijk wel een half uur mijn ogen uitkijken.

Terug naar beneden gezoefd en naar èèn van de "rustige" plaatsen in de stad, een voetgangers zone met veel bankjes. Ik koop een blikje bier in een kleine shop en ga op een bankje zitten. Al snel komt er een Vietnamees tienermeisje naast mij zitten en dan weet ik meestal hoe laat het is, men heeft iets nodig van mij. Ze vertelt dat ze een schoolproject heeft dat de daklozen eten geeft hier in de stad. Dus toch daklozen; yep alleen worden ze niet getolereerd in de toeristische districten en ook niet in het zakendistrict. Ze vraagt geld maar ik twijfel en geef uiteindelijk niets; zoiets zie ik liever eerst met mijn eigen ogen voor ik geld doneer.

Direct erna kom er een oudere man naast mij zitten, wat nu weer... Het is een Filipijn die op reis is en die gewoon een gesprek wil. Vooral over bier, de Filipijnen hebben blijkbaar het beste bier ter wereld 😜. Ook hij is fan van Allstars maar draagt er geen meer omdat ze te duur geworden zijn.

Het wordt donker en ik keer "huiswaarts" maar niet zonder eerst nog eens te gaan eten in mijn favoriet restaurantje. Morgen verlaat ik de zotte stad, morgen reis ik al een stukje noordwaarts naar Cat Tien.

Op de kamer al wat inpakt en eindelijk mijn boek uitgelezen; aanrader voor liefhebbers van het genre: De hel van Bangkok (over Johan van Laarhoven).Read more