• Reisverhaal ma. 20 april

    April 20 in Vietnam ⋅ ☀️ 30 °C

    Vandaag weer vroeg op want ik verhuis naar mijn volgende verblijfplaats, Nha Trang aan de zee. Belangrijkste doel daar is gaan duiken.

    Eerst 2 uur privé taxi naar Long Khánh waar ik de trein moet nemen. Een privé taxi want anders moest ik 2 of 3 lokale bussen nemen en zou ik niet op tijd zijn om de trein, die om 10:30 vertrekt, te halen.
    Op tijd in het station en even later komen 4 westerse mannen binnen (vijftigers), nogal luidruchtig, niet veel geslapen denk ik. Ik knik goeiedag maar de man zegt niks terug. Hij ziet er schoon uit: klein shortje, Hawaii hemd volledig open zodat ge zijnen dikke buik goed ziet en dan zo'n belachelijk hoedje op dat de Vietnamese vrouwen hier dragen, je kent dat misschien van op foto's. Een roos koordje om het onder zijn kin vast te houden maakte de look compleet.
    Een andere man uit het gezelschap komt tegenover mij zitten en het blijkt de serieuze van de hoop te zijn en zegt wel goeiedag.
    We praten even en het blijken Tsjechen te zijn. Het 9 uur 's morgens en de mannen delen samen een fles vodka die doorgespoeld wordt met een blikje Saigon bier... Pfff, ik hoop dat ze niet bij mij in de trein zitten. Later blijkt inderdaad van niet.

    De trein is op tijd in aantocht en ik ga het perron op waar een beambte mijn kaartje bekijkt en zegt dat ik 200 meter verder het perron op moet gaan; 200 meter? Yes yes, en inderdaad als de trein aankomt blijkt het een zeer lange te zijn en ik zit in de eerste passagiers wagon.

    De trein rijd en schommelt op een gezapig tempo, het is relaxter dan de (gewone) bus, veel beenruimte en vooral rust, geen getoeter en gedoe van de straat. Enkel af en toe de treinfluit in de verte. We rijden constant door groen landschap maar niet echt spectaculair te noemen.
    Na een kleine 6 uur met maar 2 stops onderweg komt de trein aan in de stad. Nog efkes ne Grab want ik zit een beetje aan het uiteinde van het lange zandstrand. Ik kijk mijn ogen uit want ook hier weer vele mooie hotels.
    Het mijne is eenvoudig maar proper. Ik heb een grote kamer, een goei badkamer en terras van 2 op 3 schat ik EN zeezicht, zalig! Prijs 22€/nacht, weer een toppie deal.
    Hier heb ik ook ruimte om al mijnen bazaar eens volledig open te leggen.
    Ik ga de straat op, op zoek naar een "zijstraat restaurantje" maar vind er hier niet direct eentje. Dan maar richting het drukkere deel van de strandboulevard en ik beland in restaurant Santorini (tja...). Ik bekijk de kaart en leg ze schuin op mijn tafeltje. De garçon komt en ik doe teken wat ik moet hebben, noedels schotel met beef.
    Na een tijdje komt een meisje mijn schotel brengen... noedels en scampi's, neen dit is niet mijn schotel zeg ik vriendelijk. Binnen de kortste keren staat er 3 man rond mijn tafel waaronder de garçon die mijn bestelling opnam en hij doet teken op de kaart. Ha ja ik heb mij vergist, geen probleem, ik betaal deze wel maar wil wel de beef schotel. Even pauze maar als ik nog eens zeg dat ik de verkeerd bestelde schotel wel zal betalen is het ok. Uiteindelijk hebben ze mij die toch niet aangerekend 🤦🏻‍♂️
    Ik betaal, sta recht en vraag waar de wc is. Men doet teken naar een deur naar achter, ik ga deze door en... Ik sta buiten in een straatje.

    Ik "moet" wel effe en dus stap ik wat door een wirwar van straatjes met kleine restaurants en hotelletjes, alleen... ik ben via die deur precies nen andere wereld binnengestapt. Ik zie enkel opschriften in een mij onbekende taal (lijkt wel Russisch) en nergens nog Vietnamees te bespeuren. Ik hoor de mensen ook in het, denk ik dan, Russisch met elkaar praten.
    Ik stap zo'n restaurantje van enkele tafels binnen en men kijkt wat raar naar mij. "Only for drink" zeg ik, geen probleem. Twee tafeltjes zijn bezet en hier ook weer diezelfde taal.
    Ik drink iets, sta op en vraag waar de wc is en wordt naar achteren geleid, door de mini keuken. Hier is 3 man goed int zweet eten aan het bereiden, ieder op zijne halve meter want groter is het er niet. Trouwens de wc is daar ook nog eens in. Het vlees wat een man aan het marineren is met de blote hand ziet er wel goed uit hoor, en een druppeltje zweet erin da kan toch gene kwaad zeker.

    Terug naar mijn kamer, chat met Nadia en efkes met Mie en Pake en dan genieten van mijn terras, zalig. In de verte op een eiland weer veel neon. Daar ligt een pretpark en luxe hotels. Je kan er oa. via een kabelbaan van een dikke 3 kilometer over zee naartoe.

    Ha ja, dat van die Russen dat klopt, ik heb het opgezocht en deze stad blijkt heel geliefd bij Russische vakantiegangers.
    Read more