Reisdagboek zondag 19 april

Op om 6:40 en waauwh, ik voel direct aan mijn benen dat ik gisteren wreed actief geweest ben.
In totaal toch weer zo'n 20 km gestapt al was dat niet het plan want wat ook niet gepland was, het stelen van mijne fiets en het te voet achter zoeken.
Snel iets eten; spiegelei, wat groenten, banaan, ne grote pistolet en ice coffee.

Ik bezoek vandaag Dao Tien, een opvangcenter voor enkele soorten apen die gewond gevonden zijn of in beslag genomen zijn omdat ze illegaal als huisdier gehouden werden. De organisatie wordt vanuit Engeland gesteund.
Ik stap weer de kleine ferry op en koop een ticketje van 12,80€ die integraal gebruikt wordt voor het goede doel.
Na een tijdje komt een gids ons halen en gaan we met de boot naar een eilandje. Ik ben weer de enige westerling en mijn Vietnamese medebezoekers krijgen ter plaats hun eigen gids.
Mijn privé gids spreekt goed Engels en legt de werking van de organisatie uit.

Er wordt nog altijd gejaagd op apen en ook vallen worden uitgezet. Iets verschrikkelijks want als een aap in zo'n val terecht komt bijt hij desnoods een ledemaat af om vrij te komen.
Ook zijn er nog altijd mensen die apen in (te) kleine kooien als huisdier houden en dikwijls zelfs niet weten welk soort voedsel een bepaald type aap moet krijgen. Dit is natuurlijk illegaal en als mensen betrapt worden komen deze apen soms ook hier terecht.

Hier probeert men deze dieren eerst terug sociaal te maken door ze met soortgenoten in grote kooien te zetten (zoiets als in de zoo dus) want de dieren zijn mentaal fucked up natuurlijk.
Zo bouwt men stilaan terug op tot ze in de semi vrije natuur geplaatst worden. Het is een stuk bos dat volledig omheind is met elektriciteit op de draden zodat ze niet weg kunnen.
Ze moeten hier terug een beetje op natuurlijke manier hun weg zoeken maar worden bijgevoederd indien nodig. Ze worden constant geobserveerd.
Eens ze in deze test geslaagd zijn worden ze voorzien van een zendertje en uitgezet in het Cát Tiên nationaal park.

We zien 2 gibbons in het semi vrije bos met elkaar spelen, tof om zien en ook tof om te weten dat deze als huisdier gehouden dieren het nu goed maken, een hele prestatie. Bij sommige dieren lukt het niet en die moeten dus in het zoo gedeelte verder leven.

Het is ook een educatief project en ik zie de Vietnamese gids de kids die erbij zijn best lang boeien.
We zien ook nog een filmpje (Engels ondertiteld) met veel getuigenissen van de medewerkers en ik krijg weer tranen in mijn ogen. Hoe wreed kan een mens toch met dieren omgaan.
Een vrouwelijke medewerkster verteld dat ze ooit 5 kleintjes dag en nacht bij haar had om ze een moedergevoel en warmte te geven; de beelden zijn vertederend.

Terug met het bootje naar het park en aangezien ik alles al gezien heb keer ik terug naar mijn lodge.

Ik zie Luan en vraag om voor morgen een taxi voor mij te regelen. Ik moet van hieruit een 80-tal kilometers reizen naar een stadje waar ik de trein zal nemen naar mijn volgende bestemming; met de lokale bussen zou dit wat omslachtig zijn en de trein vertrekt om 10:28.

Hij vraagt of ik in de late namiddag nog een boottocht wil doen, iets wat ik eigenlijk al van plan was dus ik zeg ja.

Even een middagdutje en daarna wat lezen op het terrasje aan de rivier.

Om half vijf vertrekken we met het bootje, ikke en nog een juffrouwke die ook in het hotel verblijft. Eerst fotoshoot, de gids-schipper praat geen Engels maar kan het des te beter met gebarentaal uitleggen. Hij vraagt of we ook samen op de foto willen maar neen dus 😉.

De zoektocht naar dieren aan de rand van de rivier is snel succesvol, we zien enkele langstaart makaken zich aan bamboo tegoed doen. We zien ook mooie vogels zoals een "Bee Eater" En verschillende "Blue Kingfishers" en ook "Black and White Kingfishers". Minder spectaculaire vogels passeren nog de revue.
Daarna terug op zoek naar primaten en we zien een groepje "Indochinese silver langurs".
Helaas, helaas, geen goei foto's van deze waarnemingen en op dit moment een beetje spijt dat ik mijne goeie kodak niet meegenomen heb. Alhoewel, die vogels, dat gaat zo snel dat je er beter gewoon kan van genieten. Ik heb bij de foto's wel voorbeeldfoto's gestoken zodat jullie toch weten over welke dieren het gaat.

Op te terugtocht vraagt de schipper of ik de boot wil besturen, ja da moette aan mij geen 2 keer vragen natuurlijk. Zalig zo wat varen over die rivier daar, ik moet van hem ook plankgas geven maar ik keer rap terug naar trage modus, veel plezanter.
Uiteindelijk terug aangemeerd bij de lodge, nen douche en food, en tis heel lekkere food in mijn budget lodge.
Om 19:30 al in bed, vroeg ja maar het is hier een klein dorpje en er is 's avonds weinig te zien en in de lodge is 9PM ook quiet time. Nog voor de negenen vallen mijn ogen alweer toe en maar goed ook want morgen een ganse dag verder reizen.Read more