Reisdagboek woensdag 22 april

In landen waar er moskeeën zijn wordt je nogal eens op een "on christelijk" uur wakker gemaakt door de typische oproep tot gebed, ik vind dat dit wel altijd een speciale sfeer geeft.
In Vietnam nog geen moskee gezien maar deze morgen om 5 uur wakker geblazen door trompetmuziek, ook speciaal. Hier een 300 meter van mijn hotel, ik zie het vanop mijn terras, is een gerenommeerde militaire zeevaart academie waar alleen topkandidaten die zware examens en fysische testen achter de rug hebben, toegelaten worden. En ze moeten blijkbaar ook vroeg uit hun bed kunnen 💪🏻

Zelf glimlach ik eens want ik draai me om en kan nog een dik uur verder slapen. Om 7:15 ben ik in het kantoor van de duikschool en direct taxi in naar de haven.
Daar dan weer direct de houten duikboot op, ik zie zo'n 30 mensen en een boel instructeurs.
Korte boot briefing en we zijn vertrokken voor een uurtje varen naar de eerste duiksport Madonna Rock. Onderweg passeren we nog enkele mooie eilandjes al dan niet met een luxe hotel erop.

Quang is mijn instructeur voor vandaag en hij wijst naar Ray en Monique (zestigers) met wie we vandaag een duikgroep vormen.
Eènmaal je een gecertificeerde duiker bent is het meestal luxe, alle gerief wordt voor je klaargezet en ook wordt je geholpen om alles aan te doen. Pas op, het is op een wat wiebelende boot wel uitkijken met al dat gewicht en vooral met je flippers aan.
Een grote boot en dus gewoon met een reuzestap het water "instappen" en je voelt dat gewicht eigenlijk al niet meer. Je hebt dan ook wel een soort vest (BCD) aan waar lucht in geblazen is en waardoor je drijft.
Ons groepje ligt compleet in het water en dus teken om af te dalen door de lucht uit BCD te laten.
Ik daal meestal rustig af omdat ik genoeg tijd nodig heb om de druk in mijn oren te regelen. Dit is altijd een vervelend iets tijdens de duikstart. Diegenen die in het zwembad al eens in "den diepe" tot op de bodem gegaan zijn kennen wel dat gevoel maar bij het duiken is het dan x-keer zoveel erger omdat je veel dieper gaat.
Ik zie dat Monique problemen heeft en de instructeur zegt tegen Ray en mij om even te blijven hangen. Uiteindelijk moet zij de duik afbreken omdat ze de druk in haar oren niet geregeld krijgt. Ze vertelde later dat ze meer dan 500 duiken gedaan heeft dus tis iets wat altijd kan voorvallen.

Ray is nog niet zo ervaren en heeft veel begeleiding van Quang nodig, ok voor mij hoor want dan kan ik op eigen houtje wat rondzwemmen en zoeken naar mijn favoriete vis, de murene.
Wel af en toe even checken waar de rest is zodat ik ze niet kwijtraak.
Ooit meegemaakt tijdens een zeer hevige "drift dive", een duik waar je onderwater in een stroming komt maar die kan ineens te hevig worden en dan raak je elkaar makkelijk kwijt. Uiteindelijk waren toen alle groepjes gemixed geraakt maar telkens met een instructeur erbij dus het was wel ok.
Dit terzijde, de duik hier... niet spectaculair kwa vissen en koraal. Ik wist het wel op voorhand en ik ben al zo verwend geweest doordat ik al op de mooiste plaatsen ter wereld gedoken heb, zeker ook in Sumatra op mijn vorige reis.

Maar het niet overweldigend aantal vissen heeft ook een voordeel, je besteed meer tijd aan het goed bekijken van diegenen die je tegenkomt en visjes kijken is echt heel leuk. Ik kan het duiken zeker op top locaties alleen maar aan iedereen aanbevelen.
Ik heb gezien dat je hier ook aan "sea walking" kan doen. Je draagt een zware glazen helm die lucht krijgt via een slang en je loopt gewoon over de bodem op enkele meters diepte. Als ik me niet vergis hebben ze dat al eens gedaan met de gasten in het programma "Down the road".

Quang, de duikinstructeur dus, raakt tijdens de duik soms een half verdoken vis aan zodat we hem "beter zien", goedbedoeld maar absoluut niet ok. In mijn eerste duiklessen werd altijd benadrukt "zien mag, aankomen niet" 🤔😀

Na dik 3 kwartier gaan we terug naar boven, maximum diepte was 13 meter en dat is ok want het is tussen de 10 en 20 meter dat het onderwaterleven op zijn mooist is aangezien daar nog genoeg zonlicht is.

We varen naar de tweede duikplaats, zelfde routine en dus al snel het water in voor ongeveer eenzelfde duik. Men had gezegd dat we mogelijk murenes, roggen en soms schildpadden zouden kunnen zien; ik geloofde er weinig van maar heb toch van de 2 duiken genoten.

Het is koud vandaag, ik merk het wanneer ik in de late namiddag op mijn terras in de schaduw zit. Het is vandaag maar 30 graden geworden en er is wat wind 🥶

's Avonds ga ik nog een toerke doen, nog wat meer van het mooie stadsgedeelte weg en zie een boordevol strand met geen enkele westerling, het staat er vol scooters en dit is blijkbaar de hot spot in de avonduren voor de plaatselijke jeugd.

Ik ga van het strand weg en duikel wat kleine straatjes in waar wat Vietnameeen buiten zitten maar nergens "hello" of "what's your name", neen ik wordt bestaard maar niet op een aangename manier. In andere landen maakte ik soms het tegenovergestelde mee en vond men het tof om mij aan te kunnen spreken. Ik heb al eerder gezegd dat ik een groot deel van de Vietnamese bevolking niet echt vriendelijk vind.

Vanavond ligt het misschien ook wat aan mij want het zit niet goed in mijne kop. Toen ik daarstraks de duikschool wou betalen met de laatste van de 3 betaalkaarten weigerde deze ook, fuck! Betaald in cash want ik heb nog wel wat maar nu werkt geen enkele van de 3 kaarten nog hoewel ze alle 3 wel zouden moeten werken. Gemaild met KBC Londerzeel; snel antwoord gekregen over 4daagse limieten enzo... Pfff, ik heb een maandelijkse limiet waarom dan nog deze 4daagse.
Ik mail terug dat eigenlijk geen enkele van mijn kaarten nog werkt en hoop op snel antwoord.
Tis echt niet leuk als er genoeg geld is en je kan er gewoon niet aan.

Ik was van plan om deze avond nog eens avontuurlijk te gaan eten bij de Russen maar mijne kop stond er dus niet naar en maar opnieuw voor de Santorini gekozen.
Ze kenden mij blijkbaar nog van vorige keer (zie verslag 20 april). Het meisje dat mijn bestelling opneemt laat me zien wat ze op haar bestelcomputerke ingegeven heeft en vraagt 3 keer of het dat is wat ik wil 😀.
En ik zie hier iets wat ik nog niet gezien heb. Een koppel komt binnen (Rus?) en besteld eten. De man gaat naar buiten en komt terug met 2 grote flessen bier... Ja ik weet dat ze in het winkeltje ernaast 0,12€ goedkoper zijn maar ge zit hier in een wat beter middenklasse restaurant. De garçons zijn dat hier blijkbaar gewoon want men trekt direct de flessen af en geeft hen een glas.

Om een uur of negen hou ik het weer voor bekeken want de blaffeturen vallen stilaan dicht. Voor morgen nog geen planning behalve uitslapen.

Haja, toch nog iets... Aan diegenen die het absoluut absurd vinden dat de regering 4 jaar lang belastinggeld gaat spenderen aan "het bewustmaken van de bevolking dat ge een noodpakket in huis moet hebben"; dit lezen in Vietnam klinkt nog vele malen absurder!Read more