Reisdagboek za. 25 april

Wekker gaat vandaag af om 7 uur maar neeje neeje, ik ben echt nog moe en draai mij om, ah zalig, en omdat het kan vandaag. Die drie duiken van gisteren zitten nog in mijn lijf.
Drie kwartierkes later dan toch eruit en we gaan weer scooteren vandaag, een goe 100 km.

Eerst effe heel rustig tussen het drukke stadsverkeer en eigenlijk is het niet moeilijk, tis gewoon "go with the flow". Geen bruuske maneuvers en alles komt goed. Zelfs op hele drukke kruispunten zonder verkeerslichten werkt dat. Wel niet vergeten dat auto's voorrang hebben, da's de ongeschreven regel en die kan je maar beter respecteren. Voetgangers daarentegen, niet teveel op letten, die moeten hunne plan maar trekken.

Als eerste kom ik aan bij de kathedraal hier in de stad. Mooi gelegen maar niet heel groot en er is net een huwelijk aan de gang en dan kan je niet binnen. Ik heb wel wat inkijk via deuren die open staan, niet heel speciaal. "Donation please", allè ja, ge weet nooit waar het goed voor is.

Volgende bestemming in de stad, de Long Sơn Pagoda. Ik zie mensen in en uitgaan langs een grote poort maar geen scooters en ook geen scooter parking. Rondje gereden en dan toch maar met de scooter door de poort en ja hoor, een bewaakte parking binnenin... Euh waarom bewaakt, we zijn hier in een heiligdom?
Ik ga eerst naar een liggende Boeddha en daarna heel wat trappen op naar een Boeddha op de top. Cool, mooi, ik heb niks speciaals met boeddhisme maar dit is echt top gelegen ook.
Trappen terug naar beneden en door naar de laatste bestemming in de stad, de Po Nagar Cham Torens (UNESCO beschermd erfgoed). Het zijn overblijfselen van een groot tempelcomplex, een mengeling van de Champa cultuur met Hindu tradities. Hier worden nog dagelijks kleine vereringsrituelen gehouden en tis echt, tis geen toeristen opvoering. Normaal film ik niet maar er is al iemand aan het filmen en ik zie dat er geen bezwaar is en dan doe ik het ook.

Aan de overkant was een kleine CircleK keten winkel met een bewaker voor de scooters. Ik had er iets gekocht en vroeg daarna of mijn scooter mocht blijven staan terwijl ik de Cham torens bezocht. Na wat geglimlach overeen weer was hij akkoord. Toen ik terugkwam wou ik hem een fooi geven maar hij weigerde ook na aandringen. Het niet den eerste die ik een fooi wil geven en deze niet of bijna niet wil aannemen. Karma? Als ik vandaag een goei daad stel zal er mezelf vandaag ook iets goeds passeren, zoiets?

Dan een 40 kilometer tuffen langs een grotere baan maar eens de stad uit is er nog weinig verkeer. Er is zelfs een tolstation maar scooters moeten niet betalen. Ik zie onderweg wat groene heuvels en hier en daar toch nog een groen rijstveldje.
Een kleinere baan in en ik kom voorbij zoutwinning installaties en garnaalkwekerijen. De garnaalvijvertjes hebben een "schoepen wiel systeem" om zuurstof in het water te brengen.
Uiteindelijk beland ik op Do Let Beach, een verborgen pareltje aan de kust. Hier enkel kleine dorpjes en kleinschalige resorts, geen hoogbouw hotels. En wat een prachtige beach is dit wel niet, amai. Ik videochat met Nadia en Stella zodat ze even mee kunnen genieten.

Ik wil iets eten en ga vanop de beach richting trapje van zo'n resort maar wordt tegen gehouden. Ik kan er niet zomaar iets gaan eten blijkbaar maar heb wel de keuze uit verschillende "combo's" met strandstoel, massage en dergelijke. Niet voor mij, geen tijd voor.
Ik ga iets eten in een locals restaurant, ook met zicht op zee en scooter daarna verder naar een nog kleiner dorpje.

Ik drink een versgeperst appelsiensapje en krijg weer zo'n slappe maar verfrissende "ijsthee" gratis erbij. Het meisje dat mij bedient heeft zo'n enorm triestige blik nie gewoon, het raakt mij want er is duidelijk iets aan de hand, volgens mij kan ze niet spreken. 😢
Door hier iets te drinken kan ik mijne scooter er veilig achterlaten want ik ga te voet naar de zee. Ik slenter door smalle straatjes en zie een mini locals café waar hevig ruzie gemaakt wordt door mannen die een domino spel aan het spelen zijn. Ik stop efkes maar ga toch maar door, als dit voor geld is willen ze waarschijnlijk geen buitenlander als toeschouwer.
Ik zie nog een klein tempelcomplex denk ik, ga binnen door een openstaand poortje en hoor direct 2 honden hevig blaffen. Vlug ne foto en weg, twas misschien gewoon een mooi huis 🤔.
Ik kom uiteindelijk bij de beach die ook heel mooi is en vol ligt met typische vissersboten. Ne Vietnamees slaat een handgebaren praatje met mij en opt laatste tikt hij op mijnen dikke buik en "zegt" dat ik teveel bia drink. Ik lach en tik vervolgens op zijnen buik, ook teveel bia hoor 😀.

Ik wil iets drinken op terras van een homestay (mini hotel bij mensen thuis) met zicht op zee, ga zitten maar ben na 10 minuten nog niet bediend. Al er dan ruzie ontstaat tussen eigenaar en verblijvers (denk ik) vertrek ik terug naar de scooter.
In het dorpje nog even gestopt bij een koe die aan het weinige groen langs de kant wat staat te grazen. Ze kijkt mij aan met ne fermen blik en ik zeg "gene schrik koetje, ik ga u niet opeten, vandaag toch nie".

Terug naar huis scooteren weer langs de zout, garnaal en viswinningen en langs wat groene heuvels. Ik besluit om een kleine omweg te maken naar een groot vissersdorp. Amai, dat heb ik geweten! Al van voor de dorpskern komt de visgeur mij tegemoet.
Het dorp is gekend voor de grootschalige visserij en visverwerking. Dagelijks landen boten met tonnen vis, garnalen, inktvis en schelpdieren voor groothandel en lokale verkoop maar da's natuur vroeg in de ochtend.
In het centrum allemaal visrestaurants en veel vissersboten voor het strand. Als je toevallig hier een paar dagen hotel geboekt heb kan je je kleren gegarandeerd allemaal wassen, tenzij je van visgeur houd natuurlijk.

' s Avonds ga ik niet meer uit mijn hotel. Ik eet nog wat appels en een pakje koeken. En kijk, weer chanceke. In het pretpark op het eiland hier rechttegenover is er elke avond een kleinschalig vuurwerk. Niet deze zaterdagavond, niet èèn keer maar twee keer een groot vuurwerk, genieten vanop mijn super terrasje.
Morgen neem ik er afscheid van want morgen reis ik weer een stukje meer noordwaarts.Read more