Reisdagboek zondag 26 april

Vandaag transferdag en aangezien mijn trein pas om 13:45 vertrekt heb ik tijd genoeg. Wekker om 8:30 gezet maar veel vroeger wakker, ik zit op een ander ritme nu he. Toch rustig blijven liggen, zalig zo'n "niet druk momentje".
Ik pak uiteindelijk mijnen boel terug bij elkaar, kmoet wel pas om 12 uur van de kamer.
Ik zeg goodbye tegen de mensen van het hotel en dat ik ne goeie review op Booking ga geven want in dit hotel was ik graag.
Dat door de ontploffing van de blikjes Sprite een stuk van het diepvries deurke kapot geploft is zeg ik niet. Beetje stout, ik weet het maar deurke werkt nog en wat kan hier zoiets kosten om te vervangen.

Te vroeg in het station en tijd genoeg dus om mij wat organisatorisch en administratief bezig te houden.
De trein is op tijd en zal een 170 kilometer afleggen op 4 uur tijd met maar ene tussenstop, gene TGV dus.
Het landschap wisselt af tussen prachtige zeezichten, heuvels en landbouwgebieden met rijstvelden in vruchtbare delta's. Helaas zit ik aan de verkeerde kant van de trein en ook... de Vietnamese mensen zijn totaal niet geïnteresseerd in het landschap. Bij de meesten rolluikje naar beneden en slapen.
Ik merk meer vriendelijkheid naar mij toe op de trein, is dit een voorbode van algemeen meer vriendelijke mensen nu ik stilaan meer noordwaarts reis?

De trein komt aan en hier geen gedoe met tunnels ofzo om van perron 3 naar perron 1 en de uitgang te gaan, geen dure kosten zenne, gewoon allemaal over de sporen lopen, da marcheert zo ook wel.

Na al die reizen ken ik het gedoe al heel goed als er een bus of in dit geval een trein ergens toekomt, die DRUKTE, iedereen wil aan die westerse toerist iets verdienen hè. Taxi sir, very cheap enz . enz .
Een goede raad vrienden avontuurlijke reizigers: doe alsof je je zaakjes al voor elkaar hebt, zeg duidelijk no op elk voorstel, open Google Maps en doe alsof je wel weet waar je naartoe moet en ga naar het eerste drankstalleke, cafeetje of restaurant maar wel 100 meter verderop, drink iets en doe op je gemak. Take it easy, zoveel plezanter dan dat drukke gedoe. Zo doe ik het nu ook, ik bestel gewoon buiten die gekke drukte wat verderop een Grab en zit binnen de 2 minuten in een very coole auto, amai, voorzien van allerlei moderne snufjes enzo. Tis nen Vinfast V7 van Vietnamese makelij, duidelijk voorop op Europese modellen!

In mijn budget hotel wordt ik zeer hartelijk verwelkomd door de eigenaar die geen letter Engels spreekt maar des te enthousiaster lacht. Gelukkig is er zijn dochter (?) die wel een beetje Engels praat.
Ik krijg ne sleutel, ga naar de kamer maar neen, deze heb ik niet geboekt, een kamer zonder ramen. De tijd dat ik dit deed ligt toch een beetje achter mij. Tis nie dak op mijn zestigste een luxe paard geworden ben maar minstens een raam met zicht naar buiten is wel gewenst tegenwoordig tenzij het niet anders kan natuurlijk.
Ik ga naar de receptie en er blijkt een foutje gebeurd te zijn. Ik krijg de sleutel van de goede kamer met veel verontschuldigen en... het meisje haalt uit haar handtas een (verwelkt) manderijntje om het goed te maken 😁.

Zonder te douchen op zoek naar avondeten want het is al laat. Weer ergens achterin beland maar wel vrij groot restaurant.
Ik bestel er een plaatselijk pintje want hier is "Bia Que Nhon" het goedkooost. Ik zeg in gebarentaal dat ik even moet denken over wat ik ga eten maar dat verstaat men niet. De garcon blijft geduldig naast mij staan tot ik bestel. En dan gaan ineens alle toeters en bellen af... Er wordt een ijsemmer naast mijn tafel gezet, een paar flesjes water, een zak nootjes, verfrissingsdoekjes... Euh... ik vrees een beetje dat alles wat ik opendoen ook zal moeten betalen zoiets, zo'n trucje, tis maar een vermoeden.
De garcon probeert mij ook uit te leggen dat diene ijsemmer eigenlijk niet dient om je flesje bier in te zetten 🫣 maar wel om de grote ijsblokken in een glas te doen en daar je bier over te kappen. Ja ik weet het, ik heb de locals dat hier al dikwijls zien doen. Ik zeg al glimlachend "no no, I'm from Belgium, no ice in the beer" maar de jongen snapt er natuurlijk geen snars van en laat me dan maar gewoon doen.

De gesneden biefstuk is echt oud leer en bijna niet te "versnijden" met mijn tanden maar de smaak is wel ok, zeker om zo effe snel iets te eten.

Naar het hotel, even videochat, douchen en het is alweer 22 uur. Nog effe genieten van het straatleven al hangend door mijn raam want geen terras deze keer.Read more