Asakusa, Tokio station & Ginza

Het is vandaag niet alleen de verjaardag van Alco, maar het was ook een nationale feestdag in Japan, de Dag van de Sport, dus we verwachtten behoorlijk wat drukte. Dus zijn we vroeg opgestaan, omdat we een tempel in de wijk Asakusa wilden bezoeken.

Via de indrukwekkende Kaminarimon-poort en de gezellige kraampjes van Nakamise liepen we naar de beroemde Sensō-ji, de oudste boeddhistische tempel van Tokio. Wat een mooie plek. We hebben rondgekeken en ondergingen verschillende Japanse rituelen. Van het reinigen van de handen tot het branden van wierook en het bidden bij de tempel.

Ook hebben we allebei een ‘omikuji’ getrokken, een Japans geluksbriefje waarop staat hoeveel geluk of ongeluk je te wachten staat. Gelukkig hadden wij allebei good of regular luck. Als je dat niet had moest je je briefje aan een stok vastknopen, zodat ze dat later ritueel konden verbranden. Dit zorgt ervoor dat ook hier geluk uit ontstaat.
Dit hele gebied is inmiddels wel een enorme toeristische trekpleister. We vonden het niet erg om even de rust op te zoeken en wandelden naar de rivier, waar het gelukkig een stuk rustiger was. Daar hebben we lekker koffie gedronken met uitzicht op de Tokyo Skytree, de enorme televisietoren die boven de stad uittorent.

Vervolgens zijn we met de metro naar Tokyo Station gegaan. Wat een bijzonder contrast. Toen we buiten kwamen, waanden we ons een beetje tussen Amsterdam en New York. Het prachtige historische stationsgebouw doet met zijn bakstenen gevel denken aan Amsterdam, terwijl de enorme wolkenkrabbers eromheen juist weer iets van New York hebben. Oud en futuristisch direct naast elkaar. Hier in de buurt hebben we heerlijk geluncht voordat we weer verdergingen.

De volgende stop was Ginza, de luxe winkelwijk van Tokio. Hier vind je werkelijk alle dure merken die je maar kunt bedenken. De grote winkelstraat was afgesloten voor verkeer, waardoor iedereen rustig midden op straat kon wandelen. Er stonden zelfs tafeltjes en stoelen om rustig te zitten.

We bezochten daar onder meer Itoya, een schrijfwarenwinkel van maar liefst elf verdiepingen! Van prachtig papier tot ontelbaar veel soorten pennen, van een paar yen tot een van 770.000 yen (ruim vierduizend euro). Op iedere verdieping viel weer iets nieuws te ontdekken.

En omdat Alco vandaag jarig is, hebben we natuurlijk ook ergens uitgebreid de tijd genomen voor koffie met een Japans taartje. Ook dat ging weer op z’n Japans. Eerst buiten netjes op een stoeltje wachten totdat je naar binnen wordt geroepen. En eenmaal aan tafel staat er een speciaal bakje onder je stoel voor je tas. Alles heeft hier zo zijn eigen regels en gewoontes.

Dat valt ons trouwens steeds meer op. Er ligt bijvoorbeeld werkelijk nergens afval op straat, terwijl je ook geen prullenbakken ziet. Bij de metro en de trein staat iedereen keurig in de rij en wordt er rustig gewacht tot iedereen is uitgestapt. Geen geduw of getrek. Bijzonder om mee te maken.

Maar het absolute hoogtepunt van vandaag moest nog komen. Voor Alco’s verjaardag hadden we namelijk een luxe teppanyakidiner gereserveerd. We zaten direct aan de grote bakplaat en konden precies zien hoe de koks voor onze neus de heerlijkste gerechten bereidden. Alleen dat was al mooi om te zien.

En het eten? Werkelijk fantastisch! Vis verser dan vers en vlees zo mals als we het volgens mij nog nooit hebben gegeten. Alles met zoveel aandacht en precisie klaargemaakt. Echt een bijzondere ervaring. Eén minpuntje maar: Japanners zijn niet van het rustig tafelen, dus als we een gerechtje op hadden, dan stond het volgende gerecht alweer klaar. En als we eventjes moesten wachten, wat wij heerlijk vonden, maakten ze gelijk excuses. Die sorry-cultuur zit er heel diep in.

Hiermee zit ook deze dag er alweer op. Morgen alweer onze laatste dag in Tokio.Read more