Bijzondere tempels

Vandaag zijn we vroeg opgestaan om op tijd Kiyomizu-dera te bezoeken, een van de bekendste tempels van Kyoto. Alco voelde zich helaas behoorlijk grieperig, dus het was even kijken wat vandaag zou lukken. We besloten een taxi te nemen die ons zo dicht mogelijk bij de tempel afzette. Dat scheelde een flinke klim door de steile straatjes en over de vele trappetjes.

De Kiyomizu-dera is meer dan 1.200 jaar oud en staat op de UNESCO-Werelderfgoedlijst. Vooral de ligging tegen de berghelling is bijzonder. Helemaal met de mooie zon erbij. Het enorme houten terras wordt gedragen door hoge houten pilaren, die zonder spijkers met elkaar zijn verbonden. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over Kyoto.

We waren gelukkig vroeg, waardoor het nog heerlijk rustig was. Een uurtje later zagen we hoe druk het hier kan worden.
Ik heb ook een mooie ‘goshuin’ laten maken, een traditionele tempelstempel met Japanse kalligrafie. Daar moest ik wel een halfuurtje voor in de rij staan, maar het was prachtig om te zien hoe deze goshuin met de hand werd geschreven en vervolgens van rode stempels werd voorzien.

Na het uitgebreide bezoek aan de tempel, zijn we via Sannenzaka en Ninenzaka naar beneden gewandeld. Dit zijn twee historische straatjes met traditionele houten huizen, winkeltjes en vooral heel veel trappetjes. We hadden inmiddels behoorlijk zin in koffie, maar dat bleek nog een uitdaging. De meeste koffieplekken gingen pas om tien uur open. Grappig genoeg kon je overal al wel complete rijstmaaltijden, sushi, gegrild vlees en allerlei zoetigheden kopen. Ook zagen we veel fruit, maar vaak met een flinke laag suikersiroop eroverheen. Dat hoeft voor ons dan weer niet.
Uiteindelijk vonden we een Starbucks die al open was, gevestigd in een prachtig oud Japans huis. Dus daar hebben we even rustig koffie gedronken. Daarna nog wat verder door de straatjes gewandeld, die inmiddels behoorlijk vol begonnen te lopen.

Onze volgende stop was Sanjūsangen-dō, de tempel met maar liefst 1.001 beelden van Kannon, de boeddhistische godheid van mededogen. In het midden staat een groot beeld, met aan weerszijden honderden kleinere beelden, allemaal in lange rijen opgesteld. Een bijzonder gezicht. Fotograferen was binnen niet toegestaan, maar eigenlijk was dat ook wel prettig. Zo neem je alles toch wat bewuster in je op. Als aandenken heb ik een paar mooie kaarten gekocht en ook hier weer een prachtige, met de hand gekalligrafeerde goshuin laten maken.Read more