Dag 9 - Haryugetsu (184/~1200km)

Vandaag had ik voor de eerste keer ontbijt inbegrepen! Twee rijstballen, miso soep en een omeletje. Was het echt super lekker. Ik kocht ook nog een ansichtkaartje en ging daarna op pad.

Er waren weer verschillende routes, en ik koos die die meteen langs de kust ging, door het bos. Dat was echt een grote fout.

Het begon heel mooi en vlak, maar eenmaal bij de kust begon het klimmen. De trappen waren eindeloos en het klimmen hield maar niet op. Het leek wel een henro korogashi. Op gegeven moment deed ik een half uur over 1km, waar ik normaal 12-13 minuten over doe. Vandaag stond 30km op de planning, dus ik raakte wel een beetje in paniek. Als het klimmen en dalen en klimmen zo doorgaat, duurt het nog wel heel lang voordat ik er ben. Wanneer ik daalde rende ik bijna naar beneden om tijd te winnen. Ik wilde ook gewoon die stomme berg af. Het liep langs de kust maar je zag vaker bomen dan water. Het was wel mooi, maar het was ook niet al die moeite waard.

Eindelijk kwam er een eind aan het pad, maar het laatste stukje bestond uit losse stenen en takken, en ik ging bijna op mijn bek.

Eindelijk had ik weer asfalt onder mijn voeten, maar al snel begon ik mijn kuit weer te voelen. Vlak en omlaag was geen probleem, maar zodra de weg omhoog liep deed het wel echt pijn. Waar ik ook achter kwam is dat door het kiezen voor de kustroute ik onbedoeld 10km aan de totale afstand van 30km had toegevoegd. Op het kaartje leek de kustroute maar een tikje langer dan de snelwegroute, maar ik had dit natuurlijk beter uit moeten zoeken. 10km langer was echt veel te veel.

Ook reden er geen bussen op deze weg langs de zee, en het was nog 15km tot de volgende stad, Mugi, en vanaf daar nog 20km tot mijn accommodatie. Ik besloot al snel dat ik in Mugi het OV zou nemen. Ik wilde eigenlijk wel de 30km (originele afstand zonder die omweg) halen, maar kreeg zo veel last van mijn kuit dat dat niet handig was.

Er waren meerdere uitkijkpunten aan zee waar ik uit kon rusten, en ik overwoog een lift te vragen aan mensen die daar zaten, maar dat durfde ik niet. Ook hoopte dat ik een lift aangeboden kreeg, maar dat gebeurde helaas ook niet. Soms liep ik extra mank in de hoop dat iemand mij mee wilde nemen (wilde toch echt niet zelf vragen naar een lift lol) maar dese tactiek hielp helaas niet.

Half strompelend kwam ik eindelijk aan in Mugi. Ik zag dat er een trein over 1.5 uur vertrok, en kocht mijn ticket en ging wachten. Na een tijdje vond ik het gek dat er geen bus eerder ging, dus ik keek nog een keertje. Ja hoor, er ging een bus over 10 minuten. Dan zou ik een uur eerder aankomen dan wanneer ik op de trein zou wachten. Gelukkig was de bushalte dichtbij. Voor niks een treinkaartje gekocht, maar die was gelukkig toch maar 2 euro.

Toen ik aankwam begon het te regenen. Ik wist al dat het mogelijk ging stormen vandaag, maar dit was wel goede timing. Later begon het nog harder te regenen, te onweren en zelfs te hagelen. De accommodatie werd gerund door een surfer en zijn vrouw, en het was wel te zien dat het een surfershutje was. Maar leuke vibe!

Ik wilde nog bij een restaurantje in de buurt wat eten, dus toen de regen iets minder werd leende ik een paraplu en ging ik op pad. Langs de kust waaide het hard en ik moest de paraplu goed vasthouden, maar ik kwam heelhuids aan bij het restaurantje. Ik keek op de weer app, en wat blijkt, er was een tornado warning🫣 oepsie

Er was een klein meisje bij het restaurantje dat even in het Engels hoi kwamen zeggen (met behulp van haar vader) en ik genoot echt van mijn warme kom ramen.

Toen ik terugliep was het ineens stil. Geen regen en geen wind, de storm was gelukkig voorbij. Daarna op tijd gaan slapen want morgen staat er weer 30km op het programma, al weet ik niet of ik alles ga lopen.Read more