Dag 21 - Anshuku (490/~1200km)

Gisteren had ik gevraagd of ik nog een ontbijtje erbij kon boeken, en dat kon! Het kostte maar 3 euro, dus dan durf ik het wel aan. We hadden ook uitkijk op zee aan de eettafel! Normaal doe ik geen ontbijt bij de accommodatie omdat het vaak relatief duur is en ik het misschien niet lust, dus het dan voor mij mogelijk helemaal niet waard zou zijn. Ik liet de sla en de mango pudding liggen, maar heb de rest opgegeten.

Daarna meteen op pad. Het ontbijt was om 6.30, de vroegste mogelijkheid, en ik vertrok iets na 07.00. Al snel kwam ik Yohei weer tegen, hij had bij een hutje koffie gemaakt. Het was leuk hem weer te zien, maar ik had gehoopt hem later pas tegen te komen zodat ik iets langer alleen kon lopen, maar het was alsnog gezellig!

We gingen even langs michi no eki, een soort stadswinkeltje dat op veel plekken te vinden is. Ik kocht er een soort donutbrood (volgens verpakking, maar leek meer op croissantdeeg) en kreeg er een zakje tomaten bij als osettai. Yohei lachde me al uit want hij wist dat ik dit niet kon eten. Ik had hem gisteren verteld dat ik tomaten niet lekker vind, toen ik hem ook al tomaatjes gaf. Eenmaal buiten gaf ik deze ook aan hem. Gelukkig is het tot nu toe zowat altijd gelukt om osettai die ik zelf niet eet weg te geven. Weggooien is geen optie!

We kwamen langs wat strandjes en er waren weer surfers. We keken even hoe ze over de golven gingen, maar de golven waren niet heel hoog dus er gebeurde niet veel. Daarna kwamen liep de weg tussen twee velden waar knoflook (dachten we) geoogst werd! Al snel daarna waren er honderden bloemen langs de weg. Struiken met deze bloemen ben ik al veel tegengekomen, maar hier stonden er wel heel erg veel.

Op geveven moment kwamen we weer langs het strand. Hier waren wat hogere golven dus het was wat leuker om de surfers te bekijken terwijl we wat aten. Ik kreeg een sakuramochi van Yohei, die hij bij michi no eki gekocht had. Het blad van de sakuraboom was om de mochi heen gewikkeld. Het was niet vies, maar ik heb ook niet super genoten. Er gebeurde me iets te veel qua smaak en textuur haha.

Daarna weer door met strijden. We lopen veel langs wegen en dat is soms even afzien. Yohei staat bijna op een slang en slaakt een kreet. Ik schrik van hem en gil daardoor. Gelukkig was de slang ook geschrokken en sprintte hij ervandoor. Yohei zei ook dat dit niet de giftige slang was.

We komen ook schildpadjes tegen en lopen door een tunnel van 1600 meter. Omlopen om de tunnel te ontwijken was ook een optie, maar de afstand vonden we al lang genoeg dus we namen de tunnel. Na de tunnel was de shelter waar Yohei ging slapen en de laatste 5km liep ik alleen. Onderweg nog geprobeerd kaartjes over te kopen voor de 4 daagse, maar zonder succes omdat er geen aangeboden werden.

Ik checkte als eerste in en mocht dus ook als eerste in bad! Vind dit normaal wel fijn voor mijn spiertjes maar mijn benen kon ik niet strekken, dus ik kwam alsnog een beetje verkrampt het bad uit.

Toen even naar de lawson gegaan voor mijn avondeten, ontbijt, lunch en nog een keer avondeten. Waar ik morgen verblijf is geen supermarkt, dus ik sla nu in.

In loop naar buiten in ineens roept iemand mijn naam. Yohei komt ook de konbini uit. Hij gaat toch ergens hier slapen omdat een man hem vertelde dat de shelter s' nachts haunted is. Ook kon hij dan nog iets te eten halen, wat bij die shelter niet kon.

Ik vraag om heet water voor mijn cup noodles bij de host, die heel veel vragen stelde over mijn plannen van de komende dagen. Hij praatte snel Japans dus veel kon ik er niet van verstaan. Zelfs toen hij een kaart erbij pakte snapte ik er geen bal van. Een andere gast kwam binnen en de host ging hem helpen. Ik smaakte een snel praatje met de andere gasten die in de lobby aan het eten waren en ontsnapte daarna snel met mijn noedels naar mijn kamer. Na mijn geimproviseerde ramen weer lekker op mijn futon gaan liggen.

Misschien vroeg om te zeggen maar ik ga futons echt heel erg missen wanneer ik Japan weer moet verlaten.Read more