Japan - Shikoku Henro

Voor vertrek wilde de host nog een foto maken van mij bij de ingang van zijn hostel. Misschien komt het niet vaak voor dat er een buitenlandse pilgrim is. Ik kon pas vertrekken om 07.00, omdat de volgende tempel een uur verderop ligt en het kantoortje voor de stempel pas om 08.00 opent.

Vandaag weer een nieuwe uitdaging: binnen 9 uur (08.00-17.00 = openingstijden tempels) 9 tempels bezoeken, waarvan tempel t71 en t79 35km uit elkaar liggen.

Iets voor 8 kwam ik aan bij t71. Om bij de hoofdtempel van t71 te komen moet je eerst 540 trappen op. Hier kwam ik ineens bekende gezichten tegen, het stel waarmee in de accommodatie in Uchiko deelde! Zij hadden er al 10km op zitten.

T71 was wel erg mooi en ook de hallen van de tempels waren op verschillende hoogtes. Het complex tegen de berg bestond soort van uit drie verdiepingen. Ook kon je in de daishido, wat ik nog niet eerder gezien had!

Onderweg naar t72 loop ik over een mooi bospaadje maar zodra ik op de verharde weg kom loop ik natuurlijk al snel fout, 2x zelfs. Ik ben een beetje gestrest omdat ik t79 wil halen voor 17.00, en merk dat logisch nadenken moeilijk is daardoor. T72 was klein maar mooi. Ik besloot maar alvast tijdens het aansteken van de kaarsjes en wierook de hartsutra op te zeggen ipv na het aansteken om tijd te winnen. Gelukkig ken ik de sutra inmiddels zowat uit mijn hoofd, alhoewel ik wel nog foutjes maak soms.

T73 lag om de hoek. Weer klein maar opzich wel mooi. T74 was ook in de buurt. Nog niet lang onderweg maar wel al bijna de helft van de tempels gehad.

De weg naar t75 was wel wat langer. Vlak voor de ingang van een tempel was een winkeltje die snacks verkocht. Het zag er goed uit maar vanwege de lange rij besloot ik door te lopen. T75 is het complex waar Kobo Daishi opgegroeid is en het terrein is reusachtig en bestaat uit 2 delen. Bij het stempelkantoortje vraagt een man (Japanner!) aan mij of ik Japans ben🤔 ik krijg wel vaker de vraag of ik in Japan woon, maar deze vraag was nieuw voor mij haha. Ook kwamen er bij de hondo ineens een rij een monikken voorbij.

Bij t76 zag ik Claudia ineens weer (Nishiyugyo, Uwajima, Kumakogen)! Ze had de trein naar Takamatsu genomen en doet nu de tempels rondom de stad in een andere volgorde. We houden een kort praatje en gaan weer onze eigen weg.

Onderweg naar t77 gebeurde er iets bizars. Een auto reed langzaam naast me. Ik had wel door dat iemand mij een osettai wilde geven, maar ik heb dit vaker gedacht bij een langzaam rijdende auto en zat vaak ook fout. Ik durfde er dus niet vanuit te gaan dat ik weer iets zou krijgen. De auto rijdt door en stopt verderop, maar niemand stapt uit. Ik loop langs de auto en pas wanneer de bestuurder toetert weet ik dat hij iets wilt geven. Ik krijg 500 yen, en de man vertelt dat hij den afstammeling is van Kobo Daishi. Ik wist niet of hij serieus was en zei maar dat ik het cool vond. Als het zo is, dan was het wel gaaf om iets van deze man te krijgen. We zeggen doei en ik ga verder.

Bij t77 zie ik Michiko weer! Ze geeft mij een soort garnalencrackers (kroepoek?), van het winkeltje bij t75🥹 het voelde echt als destiny dat ik alsnog iets van dat winkeltje kon proberen. Tot nu bleef ik er namelijk wel aan denken. Ik geef Michiko een ansichtkaartje als bedankje, ik had geen snacks bij me dit keer.

Bij een winkel buiten t77 kocht ik snel nieuwe wierook. Ik was allang door mijn voorraad heen maar bij de tempelwinkels hadden ze geen wierook te koop of het was de dure versie. Ik krijg hier thee die goed zou zijn voor mijn ogen (bidden bij t77 zou ook helpen ofzo) en ze proberen hierna mij ook de thee aan te smeren. Ik reken snel de wierook af en ga weer op pad.

Ik loop het centrum van Marugame en zie het kasteel in de verte op een berg. Ik wilde er eigenlijk wel heen (ook voor de stempel) maar die tijd had ik helaas niet. Ik had in de ochtend met mijzelf afgesproken als ik voor een bepaalde tijd bij het kasteel zou zijn, ik erheen zou mogen. De afgesproken tijd was 45 minuten geleden. Doorlopen dus om de laatste tempel te halen.

Bij t78 zie ik Michiko weer. Zij is net klaar. Ik wss verbaasd haar te zien want ze zei dat ze ging lunchen na t77, dus ik dacht dat ze achter me zat. Ze had de trein genomen naar de tempel, en ging ook nog treinen naar t79. We hadden beiden haast dus spraken niet lang. T78 was wel gaaf omdat hier ook een kelder was met allemaal gouden beeldjes.

Ik liep stevig door maar t79. Ik wist dat ik het ging halen, en dat was een opluchting. Ik haalde onderweg nog snel wat avondeten en een mevrouw en haar moeder gaven mij een tasje met een broodje en snacks, wéér een osettai. Voel me wel echt blessed vandaag met alle osettai.

Het vinden van t79 was een beetje moeilijk. Je moet het terrein op van een shinto schrijn om bij de boeddhistische tempel te komen. De hondo en daishido zaten vlak op elkaar en het terrein was klein. Het stempelkantoortje was dan weer op een ander terrein, maar het raampje was dicht. Het was 16.30, en even maakte ik me zorgen dat het stempelkantoortje eerder dicht was gegaan dan de tempel. Een andere pelgrim kwam er ook aan en riep naar binnen, en gelukkig kwam daar iemand aan. Het was gelukt!

Mijn accommodatie, Yasoba, lag letterlijk om de hoek. De eigenaar heeft ook een kat, maar omdat de buren ook voor de kat zorgen was de kat vaak daar. De eigenaar nam me mee naar de buren om de kat te aaien😼

Op geveven moment komt er een andere meid de accommodatie binnen. Jaja uit Tsjechië verbleef hier gisteren ook al maar ging vandaag zonder rugzak de tempels bezoeken waar ik morgen heen ga.

De eigenaar reed ons naar de supermarkt. Ik had al gegeten maar haalde nog wat snackies en ontbijt voor morgen. De eigenaar deelde nog wat eten en wat ijsjes met ons en daarna deelde Jaja haar ijsje met mij. Het zijn een soort bonbons, met ijs als vulling. Maar omdat ze al een tijdje buiten de vriezer lagen vielen ze een beetje uit elkaar bij het oppakken. We kletsten nog wat en de eigenaar gaf ons de vlag van de accommodatie om wat foto's te maken.

Hierna toch echt naar bed want morgen weer een lange dag!Weiterlesen