Dag 3: De Valom - Rottevalle

Het wordt, of ik nou besluit de bus te pakken in Harkema of door te lopen tot Drachtstercompagnie een lange dag, dus ik sta op tijd op en na een lekker ontbijt vertrek ik om 8.45 uur. Het lijf voelt onverwacht goed. Het miezert. Na een stukje over de Goddeloze Singel, waar je toch eens op gelopen wilt hebben loop ik door Het Houtwiel van Staatsbosbeheer. Door nat gras dus het plan om mijn sokken zo lang mogelijk droog te houden houdt niet lang stand. Het bord geeft aan dat hier grote grazers grazen, ik hoop dat ik ze niet tegenkom want het pad is veel te smal om 25 meter afstand te houden. Ik loop langs een klaphekje maar blijkbaar moet ik nog verder door. Dan zie ik in de verte paarden op het pad staan. Ik keer om en neem het hekje, de nooduitgang. Ik zie wel waar ik uitkom. Ik kom in Veenwouden en vind al snel mijn weg terug naar de route. Het weer is opgeklaard, maar slaat tegen het middaguur toch weer om met miezer en grijs en af en toe zon, dan is het ook gelijk warm. Het loopt lekker vandaag en beslis door te lopen tot hoever het gaat. Ik heb vandaag namelijk een hulplijn: ik zit dicht in de buurt van Almars werk. Ik vraag hem wat boodschappen te doen na zijn werk en me op te pikken waar ik strand, later zal blijken dat het ca. 7km voor het einde is. Ik zit samen met een fietster 15 minuten te wachten bij de brug in Skûlenboarch, waar twee vrachtschepen moeten passeren. Er staat een klok bij de slagboom, zodat je je lekker kan ergeren over hoe lang het duurt. Ik kom bij een veerooster en aan de andere kant staan wat koeien te schuilen voor de regen. Niet nadenken, rooster over, niet kijken, niks zeggen en rustig doorlopen. Het is echt een mooie route vandaag. Heel afwisselend in landschap en ondergrond. Eastermar lijkt op het eerste gezicht een grote jachthaven, maar blijkt als ik verder loop een leuk dorpje dat me doet denken aan IJlst. De bus bij Harkema sla ik dus over en ik loop in een rechte lijn van een paar kilometer naar Rottevalle. Ik ben er om 16.00 uur en wacht daar op Almar. Hij brengt me naar de pipowagen in Drachsterscompagnie waar we even samen eten. De blaar die ik verwachtte onder mijn rechter voet, zit er inderdaad, maar de wandelwol verlicht. Morgen verder.Read more