Friese Woudenpad | FindPenguins

Nyeste først

Start på rejsen
12. oktober 2025
Friese Woudenpad Rejsende
Dag 1: Lauwersoog - Ee
12. oktober 2025, Holland ⋅ ☁️ 16 °C
Almar brengt me naar Steenwijk waarvandaan ik met de trein en de bus naar Lauwersoog reis. Het Friese Woudenpad start dus in Groningen. Vanaf daar loop ik langs de Lauwerssluizen en over de dijk tussen de schapen door. Vervolgens over een dijkje tussen de weilanden richting Oostmahorn waar ik terechtkom in een surrealistische setting van Landal Greenparks. Er is een heel dorps gebouwd met een hoofdstraat, winkeltjes en buitenwijk. In de hoofdstraat is het net of die mensen er wonen, maar ze zijn dus op vakantie. Bij Ezamazijl bel ik om de belbus in Ee te reserveren, die komt om 17.15 uur, maar ik weet niet precies hoe lang ik nog moet lopen, dus stap stevig door tussen de weilanden door. 20 minuten te vroeg kom ik aan in Ee, de plaats met de kortste naam van Nederland. Als ik bij de bushalte sta stopt er een taxi. Ik wijs naar het bordje van de bus om aan te geven dat ik op de bus wacht. Ze doet haar raampje open en zegt: ik ben de bus. Er geldt een vast tarief voor de belbus, een OV-kaart is niet geldig. Voor €2,50 wordt ik met een taxi van Ee naar Dokkum gebracht, ze zet me ook nog af voor de ingang van de supermarkt. Daar haal ik wat te eten en te drinken en loop naar de camping waar ik overnacht in een Scandinavische trekkershut.Læs mere
Se oversættelse
Niemand te zien.....loopt er verder niemand???? [Mariëtte]
13.10.2025SvarOversætte
RejsendeIk kom wel mensen tegen hoor☺️, maar geen andere Friese Woudenpad wandelaars.
14.10.2025SvarOversætte
0 synes om
Friese Woudenpad Rejsende
Dag 2: Ee - De Valom
13. oktober 2025, Holland ⋅ ☁️ 16 °C
Ik start rustig op en lever de sleutel van mijn hut in. De eigenaar van de camping verteld me dat ik waarschijnlijk de laatste was die erin sliep. Per 1 november sluit de camping. Definitief. De gemeente heeft andere plannen met het gebied. Ik zeg hem dat ik dat erg jammer vind, ik heb er twee keer met veel plezier geslapen en wens hem het beste. In Dokkum haal ik ontbijt en neem dus reguliere bus, het is maandag, terug naar Ee. Ook deze bus heb ik voor mezelf. Het is geen bijster interessant pad van Ee naar Dokkum, al kom ik langs een oude steenfabriek, die daarna blijkbaar Erfgoed centrum is geworden, maar nu omsloten is met hekken. Het terrein ligt vol oude meuk, maar de vlaggen die er wapperen van het Erfgoed centrum zien er nieuw uit. En ik moet weer tussen de schapen door over een pad vol met poep. Het is er glibberig van en ik ben bang dat ik uitglij, maar blijf overeind. Wat heb ik de afgelopen dagen veel schapen gezien. En Ford Fusions, het lijkt wel of ieder dorp er drie heeft. Aangekomen in Dokkum wil bij de Primera mijn slaapzak naar huis sturen. Het doosje dat het meest passend lijkt, blijkt toch wat klein, maar de medewerkster zegt: we maken het wel passend en helpt me met dichtplakken. Zo dat scheelt weer 1,2 kg. Ik merk namelijk wel dat ik een tijd niet gewandeld heb. Als ik bij de kassa sta ruik ik opeens de plakken schapenpoep onder mijn schoenen en haast me de winkel uit. Ik haal lunch, drink koffie en bedenk me weer wat een leuke en mooie stad Dokkum is. Door naar Damwoude, totaal niet interessant, maar er is een Albert Heijn. Ik zie dat ik een oproep gemist heb en bel terug. Het is ABS schadebedrijf. De Ford is opgehaald en er ligt geld voor me klaar. Misschien kwamen al die Ford Fusions nog even een afscheidsparade maken voor me. Nog een klein stuk naar mijn B&B. Het ligt in De Valom. Een lekkere plek, fijne douche en twee paarden met een veulentje als uitzicht. En direct aan de route, dus morgen snel op pad, want heel wat kilometers voor de boeg.
Ps in de route gids lees ik dat ik De Valon vroege niet zo beste reputatie had en dat daarom nogal wat plekken hier Goddeloze heten. Maar het bevalt me tocht prima.Læs mere
Se oversættelse
Wat een leuke geiten! [Mariëtte]
13.10.2025SvarOversætte
0 synes om
Friese Woudenpad Rejsende
Dag 3: De Valom - Rottevalle
14. oktober 2025, Holland ⋅ ☁️ 13 °C
Het wordt, of ik nou besluit de bus te pakken in Harkema of door te lopen tot Drachtstercompagnie een lange dag, dus ik sta op tijd op en na een lekker ontbijt vertrek ik om 8.45 uur. Het lijf voelt onverwacht goed. Het miezert. Na een stukje over de Goddeloze Singel, waar je toch eens op gelopen wilt hebben loop ik door Het Houtwiel van Staatsbosbeheer. Door nat gras dus het plan om mijn sokken zo lang mogelijk droog te houden houdt niet lang stand. Het bord geeft aan dat hier grote grazers grazen, ik hoop dat ik ze niet tegenkom want het pad is veel te smal om 25 meter afstand te houden. Ik loop langs een klaphekje maar blijkbaar moet ik nog verder door. Dan zie ik in de verte paarden op het pad staan. Ik keer om en neem het hekje, de nooduitgang. Ik zie wel waar ik uitkom. Ik kom in Veenwouden en vind al snel mijn weg terug naar de route. Het weer is opgeklaard, maar slaat tegen het middaguur toch weer om met miezer en grijs en af en toe zon, dan is het ook gelijk warm. Het loopt lekker vandaag en beslis door te lopen tot hoever het gaat. Ik heb vandaag namelijk een hulplijn: ik zit dicht in de buurt van Almars werk. Ik vraag hem wat boodschappen te doen na zijn werk en me op te pikken waar ik strand, later zal blijken dat het ca. 7km voor het einde is. Ik zit samen met een fietster 15 minuten te wachten bij de brug in Skûlenboarch, waar twee vrachtschepen moeten passeren. Er staat een klok bij de slagboom, zodat je je lekker kan ergeren over hoe lang het duurt. Ik kom bij een veerooster en aan de andere kant staan wat koeien te schuilen voor de regen. Niet nadenken, rooster over, niet kijken, niks zeggen en rustig doorlopen. Het is echt een mooie route vandaag. Heel afwisselend in landschap en ondergrond. Eastermar lijkt op het eerste gezicht een grote jachthaven, maar blijkt als ik verder loop een leuk dorpje dat me doet denken aan IJlst. De bus bij Harkema sla ik dus over en ik loop in een rechte lijn van een paar kilometer naar Rottevalle. Ik ben er om 16.00 uur en wacht daar op Almar. Hij brengt me naar de pipowagen in Drachsterscompagnie waar we even samen eten. De blaar die ik verwachtte onder mijn rechter voet, zit er inderdaad, maar de wandelwol verlicht. Morgen verder.Læs mere
Se oversættelse
0 synes om
Friese Woudenpad Rejsende
Dag 4: Rottevalle - Ureterp
15. oktober 2025, Holland ⋅ ☁️ 14 °C
Ik mocht uitslapen vandaag want korte afstand, maar ben ben om 8.00 uur wakker, dus ga er maar uit. Ik start rustig op en loop na een kopje koffie op de veranda van de pipowagen de snelste weg terug naar Rottevalle. Ik ben er in een half uur. Ik haal wat bij het bakkertje en loop naar het bankje waar Almar me gisteren heeft opgepikt. Daar start de etappe voor vandaag. Het stuk naar Drachtstercompagnie loopt voornamelijk langs wegen, maar komt langs leuke huisjes. Ik vind het leuk, interessant en soms verdrietig om te zien waar en hoe andere mensen wonen. Ik zie riante moderne huizen, oude huizen die goed onderhouden zijn en ooit prachtige huizen en boerderijtjes met enkel glas en afgebladderde kozijnen. Kanten gordijntjes netjes voor het raam, plantjes op de vensterbank, maar wat zal het er straks in de winter koud zijn. Ook kom ik langs de twee Wâldhûskes. Twee van de allereerste woningwetwoningen in de omgeving. Het is herfst en al vier dagen vallen de eikels bij elke windvlaag van de bomen, en ze hebben hier veel eikenbomen. Ik vraag me steeds af wanneer het moment komt dat er een eikel op mijn hoofd valt. Als ik op een bankje zit valt er een 3cm naast mijn been, een helft blijft liggen, die gaat mee in de jaszak. Ik loop even later met mijn duim onder mijn borstband, ik heb altijd het idee dat het de druk wat van de schouders haalt. Je hand wordt dan een soort kuiltje. Ik loop, hoor een eikel vallen, die stuitert terwijl ik loop op en beland in het kuiltje van mijn hand. Hoe dan? Even grote kans dat je de Staatsloterij wint, dat was ook leuk geweest, maar vanaf nu is dit mijn Geluks Eikel. Ik loop Drachtsterscompagnie binnen langs de plek waar ik vannacht sliep, eet op een pleintje mijn roombroodje en ga weer verder. De weg loopt vooral langs wegen en telkens denk ik dat ik iets gemist heb, iedereen rijdt zo hard alsof de Russen zijn binnengevallen. Ik word er niet vrolijk van en ben blij als ik in Ureterp ben. Daar haal ik boodschappen en loop een lang recht pad tussen de weilanden door naar mijn slaapplek. Een veel te groot appartement, maar wel comfortabel. Ik prik twee blaren door, op mijn kleine teen en onder mijn voet. Ik bel met Kim, er is een lieve kat, een hondje komt langs en wil dat ik eikels gooi (ga weg ik wil de kat die nu op de schutting zit aaien), en het is fijn. Geen denderde dag tussen de lunch en aankomst hier, maar nu is het goed.Læs mere
Se oversættelse
Mooie tocht [Mariëtte]
17.10.2025SvarOversætte
0 synes om
Friese Woudenpad Rejsende
Dag 5: Ureterp - Oudehornstercompagnie
16. oktober 2025, Holland ⋅ ☁️ 12 °C
Weer ben ik om 8.00 uur wakker. Ik pak rustig in, eet wat en ga op pad. Het zonnetje schijnt en voor het eerst blijft de regenjas uit. Al snel wordt ik getrakteerd op een regenboog. De route is prachtig, bijna alleen maar onverharde paden. Het begint door het natte gras, dus dit wordt weer een natte sokken dag. De voert door bossen en heidevelden. Ik kom m langs leuke schaapjes, maar de pijl bij het veerooster maakt niet duidelijk aan welke kant van het hek ik moet lopen. Ik gok verkeerd, dus dat werd heen en weer en aan de andere kant van het weer heen. In Beetsterzwaag lunch ik in een restaurantje. Het is een prachtig dorp met grote oude landhuizen. Dan via de Lippenhuisterheide verder. Er staan ook vervenershuisje, hier werd hoogveen gestoken. Op een gegeven moment moet ik van de route af om naar mijn B&B te lopen. Een tiener valt met zijn fiets als hij tegen een wegwerkhek aanrijdt, maar hij is in orde. De B&B ligt verder van de route af dan ik had gedacht. In Jubbega doe ik boodschappen. Dan nog door naar onder Gorredijk. Ik kijk bij de bushalte, maar de bus vertrok 9 minuten geleden, helaas. Uiteraard rijdt hij een paar minuten later langs. De snelste route lopen is langs een smalle drukke weg waar verkeer elkaar net kan passeren. De fietsers en voetgangers die er zijn drijven het onderspit. Op een gegeven moment komt er een bestelbus recht op me afrijden, ik gebaar: wat wil je? Hij remt pas af als hij naast me staat en ik met mijn hoofd in de struiken, raampje open, waar wil je dat ik heen ga roept ie, waar wil je dat ik heen ga? antwoord ik. Als ik verder loop moet ik eigenlijk heel hard huilen, maar laat het maar even niet toe. Ik denk terug aan hoe mooi de route vandaag was en dat helpt. Het is niet ver meer naar mijn slaapplek. Die is in een voorhuis van een boerderij. Een heerlijke plek met een hele lieve dikke of zwangere poes die heel graag naar binnen wil. De blaren zijn geprikt, morgen ga ik met de bus terug naar Jubbega en dan op naar Boijl.Læs mere
Se oversættelse
Wat een eikel [Mariëtte]
17.10.2025SvarOversætte
RejsendeJep, die wist even niet dat er een rem op zijn busje zat.
17.10.2025SvarOversætte
0 synes om
Friese Woudenpad Rejsende
1
Dag 6: Oudehornstercompagnie - Boijl
17. oktober 2025, Holland ⋅ ☁️ 12 °C
Ik ben vroeg wakker, dus ingepakt als het ontbijt komt. Lekker ontbijt en ik smeer een broodje voor onderweg. Ik loop naar de bushalte, want die weg terug naar Jubbega ga ik niet meer lopen. Het miezert. Als ik uitstap in Jubbega schijnt de zon en om 9.45 uur loop ik terug naar de route. Het is een mooie rustige route en het zonnetje schijnt. Als ik langs een weiland loop trekt de eerste echte regenbui van deze week over me heen. Droge voeten had ik toch al niet meer. Ik loop langs de Tsjonger en steek de taalgrens over bij Sluiszicht. Vanaf nu geen Fries meer maar Stellingerwerfs. Ik loop door een prachtig gebied van It Fryske Gea. En als ik daaruit kom en even pauze hou trekt de volgende bui over. Ik schuil even bij het informatiebord, maar hoe lang moet je wachten. Dan door de Diakonievene ook van It Fryske Gea. Ik herinner me dat ik hier eerder ben geweest en het is weer prachtig. Ik ben het gebied uit en er trekt weer een korte bui over. Ik kwam deze ochtend wat moeilijk in mijn ritme, maar het gaat goed. Ik besluit van de route af te wijken om boodschappen te doen in Olderberkoop. Een mooi dorpje met een kleine supermarkt, het aanbod vegetarisch is afwezig. Ik loop de kortste route naar mijn slaapplek, die sluit na ca 2 km aan op de route van het Friese Woudenpad. Weer kom ik langs een herdenkingsplek voor een jongen die door een ongeluk om het leven is gekomen. Eergisteren Jan Jelle van der Leij, hij werd 21 jaar. Vandaag Lars Wonder, 27 jaar. Beide omgekomen doordat de auto waarin ze zaten tegen een boom reedt in de nacht. Wat een verdriet. De laatste 1,5km vallen me zwaar, er lijkt geen eind aan te komen en morgen moet ik een stuk verder. Niet aan denken, morgen is morgen. Ik kom aan bij de camping en bedenk me dat ik hier van het voorjaar een nachtje heb geslapen in mijn tentje. Dit keer heb ik een trekkershut en ik word zo hartelijk ontvangen, daar word je blij van. Morgen laatste dag.Læs mere
Se oversættelse
Prachtig maar natte voeten. [Mariëtte]
18.10.2025SvarOversætte
0 synes om
Friese Woudenpad Rejsende
Dag 7: Boijl - Steenwijk
18. oktober 2025, Holland ⋅ ☁️ 12 °C
Om 3.15 uur word ik wakker, lees maar even het nieuws en val gelukkig weer in slaap. Van het licht word ik wakker. Ik denk dat het nog vroeg is, maar het blijkt al 8.00 uur te zijn. Dat was niet de bedoeling, ik wilde vroeg op pad. Ik neem een douche, pak in, drink een kop thee en loop om 9.15 uur de camping af. De weg naar Boijl loopt langs een 60km weg maar het is rustig en degenen die langs rijden houden rekening met me. Vanaf Boijl gaat de route over kleinere paden. Het is prachtig weer, de regenjas is alleen aan voor de koude wind. Het is 15km naar Wilhelminaoord. Ik loop door de Vledderhof en kom door Boschoord, een van de koloniën van Weldadigheid. Ik ben bijna in Wilhelminaoord en krijg last van mijn wreef, had ik gisteren ook en toen verdween na een tijdje. In Wilhelminaoord lunch ik op een terras. De route gaat verder door De Eese, het is prachtig, maar de pijn in mijn scheen trekt niet weg. De twee aspirientjes helpen niet echt. Maar ik ben er bijna. Het laatste stuk gaan over De Woldberg, ook erg mooi, maar druk met dagjesmensen. Dan nog een stukje door Steenwijk en de brug over naar het station, waar Almar op me wacht.
Het was weer een mooie week, maar ik ben blij dat ik er ben. Mijn rechterbeen heeft even genoeg gehad.Læs mere
Se oversættelse
0 synes om

Slut på rejsen
18. oktober 2025