... in Samos

Galicja wita nas deszczami. Od pewnego momentu wszystko mamy mokre. Spontanicznie zatrzymujemy się w kawiarni, żeby nieco się ogrzać. Korzystamy z zaproszenia rodzeństwa z Meksyku. Następnie w odstępach pięciominutowych dochodzą kolejni członkowie naszej grupy, których nasi gospodarze konsekwentnie podejmują się gościć. Taka pułapka schronowa: zaproś dwóch, a stawi się dziesiątka!
Przez kolejne wioski docieramy do klasztoru w Samos, gdzie spotyka nas niemiła niespodzianka. Mnisi śle zapisali sobie naszą datę i nie mamy zarezerwowanego na tę noc pokoju. Udostępniają nam inny, od lat nieużywany i strasznie zakurzony. W pobliskim barze dwie godziny zajmuje panu przygotowanie jednej małej tortilli. W końcu uczestniczymy we mszy konwentualnej. Atmosfera w zakrystii ma w sobie coś z Imienia Róży.Læs mere