... in Palas de Rei

Spokojny odcinek od pagórka do dolinki, od dolinki do pagórka. Dużo małych postojów po drodze. W pewnym momencie ogarnia nas stan prawdziwej głupawki. Śmiejemy się jak głupi. I w ten sposób mijają kolejne kilometry tak szybko, że odważamy się iść do centrum miasta, do starego i mniejszego schroniska, a nie zostać na obrzeżach w nowym, które nas na pewno pomieści. Ryzyko się opłaca. Śpimy wszyscy razem w centrum, co ułatwia logistykę. Z tego dnia na pewno zapamiętamy pewną pizzerię. Dwóch kucharzy zachowywało się tak, jakby robili ją pierwszy raz w życiu. Czekaliśmy strasznie długo i, ponieważ nie potrafili poważnie rozwałkować ciasta, dostaliśmy ściśnięte mini-pizze, z których jedna w kształcie grzyba.Read more