From ocean to desert

Na een dagje vliegen belanden we zo'n 4000 km verder in het noorden van Chili, de Atacama woestijn. Niet dat het weer slecht was in het zuiden, juist redelijk goed voor deze tijd van het jaar, maar een jas en een vest waren wel noodzakelijk. In de woestijn kunnen we overdag weer lekker in korte broek lopen en is het een heerlijke 30 graden, lekker weertje! Plus we kunnen even wennen aan de hoogte: hier is het 2500 meter, maar onze volgende tour naar Bolivia over de zoutvlaktes gaat tot wel 4800 meter (incl kans op hoogteziekte).

We besluiten een tour te doen naar de Valle de la Luna (Maan Vallei) om het bijzondere landschap te zien in het Flamingo Nationaal Park (alleen geen flamingo gezien...). Hier vind je vooral veel rotsen en zelfs een zand duin. Eerste stop zijn de zout grotten. In grote rotsblokken zit overal zout. Natuurlijk likken we even en het proeft inderdaad een klein beetje naar zout, niet al te veel, want het is geen zee zout zoals we dat kennen en het mist jodium. Na even rond te hebben gelopen gaan we naar de 'Tres Maria's', dat zijn 3 figuren die door de wind uit de rotsen zijn geslepen en het lijken net 3 biddende Maria beelden. Zeer katholiek zijn ze in Chili ;)
We gaan ook nog naar een groot zandduin, maar hier mag je helaas niet op lopen (of sandboarden), wel mooie uitzichten. We maken nog even een side tripje naar de Death Valley, hier zien we een soort dinosaurus bulten, ook zout rotsen. Hoogtepunt van de tour: genieten van de zonsondergang samen met zo'n 200! andere toeristen op deze Valentijnsdag.Baca lagi