7-8 Nennig

Ga ik vannacht mijn tablet uit het toiletgebouw halen die daar lag te laden: weg. Grr. Dan zie ik dat er wc papier is aangevuld: er is nog hoop.
En inderdaad, ze hadden hem er weg gehaald, anders kan ie gestolen worden. All well that ends well.
Maar met dat, ontbijten, en daarna in de rij om camping te betalen, rijd ik pas om kwart over 9 weg.
Ik krijg wel het idee dat ze in het zuiden begonnen zijn met aanleggen van de voie blue. De bordjes staan om de hoek of zijn onduidelijk (geen pijl waarheen dan), het wegdek wordt duidelijker slechter.
Net zo veel industrie als gisteren, alleen nu valt het meer op. En mega kronkels van de Moezel, na een uur kijk ik tegen de andere kant van dezelfde kerncentrale aan. Gelukkig is het minder warm dan gisteren, want er staan aanzienlijk minder bomen. Nadeel: het waait nu vanaf 's ochtends vroeg kracht 3 uit het noorden. Da's wel een beetje bikkelen.
En dan heel lang langs het Amsterdam Rijnkanaal. Net zo recht, net zo'n snelweg aan de andere kant. Kerkje verraadt ander land.
Maar oh wonder: in Thionville een salon de thé. Mijn eerste koffie met taart! En ik koop daar ook 2 vulpotloden voor 2 euri, Er zitten zelfs gekleurde stiftjes bij. Ik ben helemaal blij, want mijn laatste vulpotlood is in Corre in een spleet van een vlonder gerold. Kan ik niet meer puzzelen. Geeft eigenlijk niet want ik heb een spannend boek.
Na 3 kwartier fietsen pauze bij iets sneus in de middle of nowhere maar wel aan de route. Er zijn na mij nog 2 mensen. Zouden ze het zo redden?
In Apach haal ik 2 Nederlandse fietsers in, en vlak daarna moet ik scherp de bocht om, door een heel smal poortje en een hellinkje van dik 30%, of misschien wel 45 op. Sta dus precies in het midden stil en kan niet meer voor of achteruit en kan ook niet afstappen om te duwen. Ik hoor ze aankomen, schreeuw: pas op ik sta hier en ik kan niet weg ook. Heeft die meneer me al grinnikend die laatste meter omhoog geduwd. Gered door de bel!
Ik sla de camping in Apach over, niet leuk. Helaas vind ik alledrie de campings in Nennig ook niet veel. Maar op is op. Ik kies die met restaurant: dicht.
Uit eten net over de brug. Zit je opeens weer in Luxemburg. Knetter veel verkeer, maar ik weet het aardig te negeren. De flammkuchen en het biertje smaken opperbest.Læs mere