Marja’s fiets

Hoe krijg je de kampeeruitrusting mee op een racefiets? En lukt het dan ook nog om daarmee bergpassen te beklimmen? Onze eerste reactie was: dat kan helemaal niet! Maar het alternatief: de lompe vakantiefiets met grote tassen, daar hadden we niet meer zo’n zin in. En als je iets maar graag genoeg wil dan kan het misschien zelfs als je denkt van niet.

De eerste vraag is: hoeveel neem je mee? Of beter: met hoe weinig kun je toe? Voor ons stond vast dat we gingen kamperen en dat we onze eigen maaltijden wilden kunnen bereiden. Onderweg zijn we best veel andere fietsers tegengekomen en aan de hoeveelheid bagage kun je vaak al zien hoe zij deze vraag beantwoorden. Op de campings zagen we regelmatig andere trekkers (fiets of rugzak) en één ding valt op: na het opzetten van de tent verdwijnt vrijwel iedereen om pas na etenstijd weer terug te komen. Maar weinigen koken net als wij hun eigen prutje bij de tent.

De meeste “snelle” fietsers die we onderweg tegenkwamen hadden niet veel meer dan een grote zadeltas en soms een rol aan het stuur en/of een frametas. Zo’n bikepacking set is niet genoeg om een complete kampeeruitrusting met kookset mee te nemen. Aan de andere kant van het spectrum zagen we ook veel “wereldfietsers” met robuuste (Santos, Koga) fiets en grote waterdichte tassen. Niet voor niets kom je die laatste categorie in de bergen zelden tegen.

Terug naar het vraagstuk van Marja’s racefiets. Het gaat eigenlijk om twee dingen: pakvolume en gewicht. Ten eerste: hoe neem je bagage mee op een fiets die daarvoor geen voorzieningen heeft. Ten tweede: hoe blijf je, met extra gewicht, fietsen op een steile beklimming.

De oplossing voor het eerste probleem vonden we in het Tailfin Aerorack. Dit is een minimalistische en toch stabiele bagagedrager die steunt op de as van het achterwiel en met een strop vastzit aan de zadelbuis. Het gewicht rust direct op het wiel zodat het carbon frame niet verkeerd wordt belast. De meeste andere oplossingen klemmen vast op de staande achtervork, dit is zeker met een carbon frame geen goed idee. Het Areorack biedt plaats aan een top-tas van 20 liter en twee zijtassen. Wij kozen voor een set lichtgewicht Vaude voortassen van 2 x 10 liter. Voor de stabiliteit, met name bij het klimmen, leek het ons goed om ook wat extra gewicht op het voorwiel te plaatsen. Het MissGrape Ilcoso rekje bleek hiervoor ideaal. Het biedt plaats aan een dry-bag met tent, fietscomputer, telefoon en lichtje.

Het tweede probleem speelt eigenlijk voor iedereen die een helling op wil fietsen, met of zonder bagage. Omhoog fietsen kost meer energie dan op het vlakke. Hoeveel meer, dat hangt af van de helling, de snelheid en het totaalgewicht wat omhoog moet. In de praktijk ga je vanzelf langzamer rijden naarmate de helling toeneemt. Dat is geen probleem zolang je maar een comfortabel traptempo aan kunt houden. Zit je eenmaal op het lichtste verzet en wordt de helling nog sterker dan heb je een probleem want ofwel je traptempo wordt te laag ofwel je moet zo hard werken dat je buiten adem raakt. Op eerdere klimtochten merkte Marja al dat ze niet uitkwam met het lichtste verzet: 34/34. Met wat puzzel- en uitprobeer-werk bleek de Ultegra 11sp Di2 derailleur goed te werken met een 11–40 MTB cassette. Dit gaf voldoende armslag en de combinatie 34/40 was in de praktijk zelden nodig. We twijfelden echter of het voor deze tocht voldoende zou zijn. Het extra gewicht van ca. 12 à 15 kilo komt neer op een toename van 15%. Het leek ons goed om nog een tandje lichter te kunnen schakelen. We wisselden daarom het Ultegra 50x34 crankstel voor een GRX 46x30. Deze combinatie bleek betrouwbaar genoeg te werken en is een echte lifesaver gebleken.Læs mere