Marja’s fiets
20 августа 2025 г., Нидерланды ⋅ ⛅ 21 °C
Hoe krijg je de kampeeruitrusting mee op een racefiets? En lukt het dan ook nog om daarmee bergpassen te beklimmen? Onze eerste reactie was: dat kan helemaal niet! Maar het alternatief: de lompe vakantiefiets met grote tassen, daar hadden we niet meer zo’n zin in. En als je iets maar graag genoeg wil dan kan het misschien zelfs als je denkt van niet.
De eerste vraag is: hoeveel neem je mee? Of beter: met hoe weinig kun je toe? Voor ons stond vast dat we gingen kamperen en dat we onze eigen maaltijden wilden kunnen bereiden. Onderweg zijn we best veel andere fietsers tegengekomen en aan de hoeveelheid bagage kun je vaak al zien hoe zij deze vraag beantwoorden. Op de campings zagen we regelmatig andere trekkers (fiets of rugzak) en één ding valt op: na het opzetten van de tent verdwijnt vrijwel iedereen om pas na etenstijd weer terug te komen. Maar weinigen koken net als wij hun eigen prutje bij de tent.
De meeste “snelle” fietsers die we onderweg tegenkwamen hadden niet veel meer dan een grote zadeltas en soms een rol aan het stuur en/of een frametas. Zo’n bikepacking set is niet genoeg om een complete kampeeruitrusting met kookset mee te nemen. Aan de andere kant van het spectrum zagen we ook veel “wereldfietsers” met robuuste (Santos, Koga) fiets en grote waterdichte tassen. Niet voor niets kom je die laatste categorie in de bergen zelden tegen.
Terug naar het vraagstuk van Marja’s racefiets. Het gaat eigenlijk om twee dingen: pakvolume en gewicht. Ten eerste: hoe neem je bagage mee op een fiets die daarvoor geen voorzieningen heeft. Ten tweede: hoe blijf je, met extra gewicht, fietsen op een steile beklimming.
De oplossing voor het eerste probleem vonden we in het Tailfin Aerorack. Dit is een minimalistische en toch stabiele bagagedrager die steunt op de as van het achterwiel en met een strop vastzit aan de zadelbuis. Het gewicht rust direct op het wiel zodat het carbon frame niet verkeerd wordt belast. De meeste andere oplossingen klemmen vast op de staande achtervork, dit is zeker met een carbon frame geen goed idee. Het Areorack biedt plaats aan een top-tas van 20 liter en twee zijtassen. Wij kozen voor een set lichtgewicht Vaude voortassen van 2 x 10 liter. Voor de stabiliteit, met name bij het klimmen, leek het ons goed om ook wat extra gewicht op het voorwiel te plaatsen. Het MissGrape Ilcoso rekje bleek hiervoor ideaal. Het biedt plaats aan een dry-bag met tent, fietscomputer, telefoon en lichtje.
Het tweede probleem speelt eigenlijk voor iedereen die een helling op wil fietsen, met of zonder bagage. Omhoog fietsen kost meer energie dan op het vlakke. Hoeveel meer, dat hangt af van de helling, de snelheid en het totaalgewicht wat omhoog moet. In de praktijk ga je vanzelf langzamer rijden naarmate de helling toeneemt. Dat is geen probleem zolang je maar een comfortabel traptempo aan kunt houden. Zit je eenmaal op het lichtste verzet en wordt de helling nog sterker dan heb je een probleem want ofwel je traptempo wordt te laag ofwel je moet zo hard werken dat je buiten adem raakt. Op eerdere klimtochten merkte Marja al dat ze niet uitkwam met het lichtste verzet: 34/34. Met wat puzzel- en uitprobeer-werk bleek de Ultegra 11sp Di2 derailleur goed te werken met een 11–40 MTB cassette. Dit gaf voldoende armslag en de combinatie 34/40 was in de praktijk zelden nodig. We twijfelden echter of het voor deze tocht voldoende zou zijn. Het extra gewicht van ca. 12 à 15 kilo komt neer op een toename van 15%. Het leek ons goed om nog een tandje lichter te kunnen schakelen. We wisselden daarom het Ultegra 50x34 crankstel voor een GRX 46x30. Deze combinatie bleek betrouwbaar genoeg te werken en is een echte lifesaver gebleken.Читать далее
Campo’s fiets
20 августа 2025 г., Нидерланды ⋅ ☁️ 23 °C
Toen mijn oude trouwe Avaghon randonneur (bj. 1997) praktisch niet meer op te lappen bleek kocht ik in 2022 een Koga Worldtraveller als woon-werk en vakantiefiets. Een tikje zwaar maar heel robuust. Na verloop van tijd begonnen het logge karakter, de zware loop en de rechtop zit mij echter tegen te staan. Met het oog op ons plan voor de 100 cols tocht zag ik meer in een gravelbike, d.w.z. een fiets met een sportieve zit, de mogelijkheid lichte bepakking mee te nemen en iets bredere banden te monteren. Behalve voor woon-werk ritten en fietsvakantie zou zo’n fiets met een extra wielset ook mijn mountain-bike kunnen vervangen. Kortom, twee fietsen eruit, één nieuwe erin, was de gedachte.
De keuze viel op een Trek Checkpoint SL5, een robuuste fiets met carbon frame, 2x12 mechanische GRX groep en genoeg bevestigingspunten zowel voor als achter. Inclusief spatborden en bagagedrager weegt hij 11 kg, dat is niet super licht (Marja’s fiets weegt minder dan 9 kg), maar minstens 5 kg lichter dan de Koga WT. Ook niet onbelangrijk: hij rijdt veel fijner en is maar weinig trager dan m’n kale racefiets.
Als achtertassen kozen we lichtgewicht Vaude aqua back (2 x 20 liter). De set weegt maar 1000 gram, ongeveer de helft van een set traditionele achtertassen. Als voortassen kozen we een set Tailfin Fork packs (2 x 10 liter). Deze gaan direct (met snelkoppeling) op de voorvork zodat geen aparte drager nodig is. Onder de bovenbuis nog een Tailfin half-frame tas van 3,8 liter en op de bagagedrager een dry-bag met onze hardloopschoenen en stoeltjes.
Net als bij Marja zat alles rammelvrij vast. Het enige ongemak deed zich voor met de fork-packs. In de praktijk wilde het stuur nogal eens hinderlijk gaan schommelen. Om dit tegen te gaan konden de voortassen niet volledig benut worden en moest de rolsluiting om de vorkpoten gebonden worden. Het was niet geheel afdoende maar dit is waarschijnlijk meer te wijten aan de geometrie van de fiets dan aan de tasjes.
Wanneer wij op onze kale racefietsen een beklimming doen, fiets ik iets sneller naar boven dan Marja. Het leek ons daarom goed om de bepakking niet gelijk te verdelen. Het uitgangspunt was dat mijn totaalgewicht 7 à 10 kilo hoger mocht zijn. Dit heeft in de praktijk goed gewerkt al speelt de vorm van de dag natuurlijk ook een rol.
Hoewel ik ook op de steilste stukken kon blijven fietsen vind ik achteraf dat het lichtste verzet niet toereikend was. Zelfs met voorbladen 44x28 en 11–36 cassette zakte mijn cadans op steile stukken regelmatig onder de 60 en soms zelfs onder de 50. Dat is niet goed voor het onderstel. Het alternatief is harder trappen maar of je je dat structureel kunt veroorloven is een andere vraag. Wat ik heb geleerd is dat ik op een tocht als deze in zone 1 of hooguit 2 moet blijven. Uitstapjes naar zone 3 en hoger eisen hun tol in vermoeidheid en langer herstel.Читать далее
Het zit erop
26 августа 2025 г., Нидерланды ⋅ ☁️ 26 °C
We hebben wel vaker trektochten gedaan maar nooit zo lang als deze. Op onze fietsvakanties vroeger met onze kinderen hielden we altijd een dagboekje bij, met potlood en papier. Op een trektocht maak je elke dag weer nieuwe dingen mee, en wat je niet noteert ben je vaak de volgende dag al vergeten. Met een dagboekje kun je alles later nog eens teruglezen en je herinnering verversen.
De ervaring met Find Penguins is voor ons nieuw en we zijn heel enthousiast. Het is heel leuk om onze ervaringen te delen met alle thuisblijvers. Jullie reacties hebben ons aangemoedigd om door te fietsen tijdens de zoveelste hittegolf of onmogelijk steile beklimming. Het helpt ook om te blijven fotograferen, want wat is een verslagje zonder foto’s? Het maken van het verslag was een vast ritueel elke dag. Wat waren we soms moe, maar als je weet dat er gewacht wordt op het “verhaaltje voor het slapen gaan” kun je natuurlijk niet verzaken! Dus bij deze, iedereen heel hartelijk bedankt voor het meeleven, het heeft ons enorm geholpen.
Iets anders wat niet onbenoemd mag blijven is hoe belangrijk het is om te weten dat er thuis mensen zijn die omkijken naar je huisdier, huis en tuin. Op wie je kunt terugvallen als je een pakketje met teveel meegenomen spullen terug moet sturen. Voor wie het telt of je heelhuids terugkomt van een doldwaze onderneming.
De tocht was 1 groot avontuur, waarbij we van te voren niet wisten of het ons zou lukken. We hebben mooie , onbekende plekken van Frankrijk gezien. We genoten van de landschappen, de natuur, de dorpjes en stadjes, het lekkere stokbrood. We zagen flink af tijdens de eerste hittegolf in juni, we twijfelden of we door moesten gaan. Maar elke morgen stapten we vol goede moed op de fiets, het onbekende tegemoet.
Het zit erop, 75 dagen, 5663 km en 88008 hm verder. We zijn officieel voltooiers van de 100 cols tocht! Het was prachtig!
Voor onszelf en voor wie het verder interesseert tenslotte nog enkele meer praktische conclusies.
* tubeless banden, werkt dat op zo’n lange tocht? Het werkt super, op voorwaarde dat je de juiste latex gebruikt. Niet elke tubeless vloeistof dicht gaten even goed. We hebben ongetwijfeld meerdere keren lek gereden maar nooit langs de kant gestaan om te moeten plakken. De Continental GP 5000 AS banden hebben zich bovendien heel goed gehouden en kunnen nog wel even mee. We hebben een paar keer last gehad van het merkwaardige fenomeen dat de ventielkern was losgetrild. Vervelend als je dan zelf geen pomp bij de hand hebt…
* gewaxte kettingen, hoe doe je dat? Thuis gaan de gewaxte kettingen na maximaal 800 km in bad. Onderweg kan dat niet, maar wekelijks bijdruppelen met vloeibare was heeft ervoor gezorgd dat de kettingen tot het eind soepel bleven lopen. De Shimano M9100 12 speed ketting is heel duurzaam gebleken en blijkt ook een upgrade voor een 11 speed Ultegra setup
* remblokjes slijten tijdens klimritten sneller dan op het vlakke. Uit voorzorg hadden we daarom vooraf “metal” blokjes gemonteerd. De onze waren na zo’n 4000 km op en ze bleken in Frankrijk moeilijk verkrijgbaar. Het was achteraf beter geweest om reserveblokjes mee te nemen. De schijven zelf vertonen nauwelijks slijtage
* opladen elektronica kan op vrijwel elke camping in het sanitair maar het diefstal risico is reëel. Wij hadden daarom twee USB-C powerbanks mee en een lichtgewicht 45 W lader. Zo hoef je nooit je dure telefoon of ander apparaat onbeheerd achter te laten en bovendien kun je overdag tijdens een rit zelfs nog laden. De powerbanks laden zichzelf snel op (in twee uur) en kunnen grote laadstromen leveren
* hoogteprofielen zijn zelden representatief. Hoogteprofielen op bijvoorbeeld Climbfinder werken, net als de bekende paaltjes langs de weg, met vaste afstanden. De enige zekerheid die je hebt is dat je bij de volgende kilometer een aantal meters hoger (of lager) zult zijn t.o.v. zee nivo. Dat is alleen nuttig wanneer de weg daartussen in een rechte lijn stijgt of daalt, wat zelden het geval is. Wat voor je benen telt, is hoeveel meter je moet klimmen, tegen welk percentage, en voor hoe lang. De weergave in Garmin ClimbPro komt daar dichter bij maar slaat de plank toch ook vaak misЧитать далее
ПутешественникWat een mooi laatste bericht over jullie fantastische reis.
ПутешественникHet was voor ons echt geweldig om iedere dag jullie te kunnen volgen, maar wat waren we blij dat jullie weer veilig en gezond thuis gekomen zijn.
ПутешественникNiet alleen het fietsen dwingt bewondering af, maar ook deze bijsluiter. Het is allemaal zeer grondig voorbereid en daar hebben jullie je voordeel mee gedaan. Proficiat. 🙌