Zaterdag in Moncarapacho

Alweer een heerlijk zonnige dag. Lekker laat uit bed en ontbijten bij de camper op het terrasje. Nou ja, eerst was er nog sprake van dat ik naar de Intermarché zou gaan voor koffie want ik kon het filter van het koffiezetapparaatje niet vinden. Overal gezocht, ik dacht dat ik het misschien in zijn geheel in de afvalzak had gegooid. Ben later in de grote container gaan kijken maar er lag al zo veel troep bovenop dat ik het alleen bij kijken gelaten heb. Toen ik teleurgesteld het koffiezetapparaatje terug in de kast wilde zetten stond daar het filter gewoon te wachten voor gebruik 😃 Wat smaakte de koffie heerlijk 😋
Toch nog weer wat repareren vandaag, de stoel aan de bestuurderskant was op de zijnaad gaan scheuren en dat beviel me helemaal niet, toch maar even mijn naaispulletjes tevoorschijn en met behulp van een stuk lint de stukken weer aan elkaar gemaakt, ben benieuwd of het werkt? En meteen de gaten die er al inzaten ook maar gedicht. Het is echt een klusbus geweest en door het vele in- en uitstappen met waarschijnlijk gereedschap in de broekzakken is de slijtage groot.
Nog even warm eten en dan op het fietsje op weg naar Moncarapacho centrum. Heerlijk door de straatjes struinen en op het pleintje koffie.
Op de terugweg deed de navigatie weer heel vervelend, eerst was het 2,3 km en stuurde me steeds terug naar het plein waar ik vandaan kwam en nadat ik dacht goed te gaan was het na verloop van tijd ineens 5 km geworden.
Ik werd er heel onrustig van en daarbij kwam dat ik overal honden hoorde blaffen. Op een gegeven moment zat ik trillend op mijn fietsje. Dat was niet goed, stoppen en langs de kant van de weg met mijn rug tegen een paal met een hek erachter en voor me mijn fietsje voor het geval er honden kwamen. Het huilen stond me nader dan het lachen. Proberen Margot te bereiken, maar die stond zoals later zou blijken, heerlijk de buitenkant van haar chalet te schilderen.
Dan maar een taxi bellen? Maar dan kon mijn fietsje niet mee. Daar kwam een busje aangereden, ik ging snel op de weg staan en vroeg of de man mij en mijn fietsje naar de camping kon brengen, maar hij sprak alleen maar Portugees en begreep mij niet. Toen kwam er een tegenligger in een hele mooie auto, hij sprak gelukkig Engels en kon voor de andere man vertalen wat mijn vraag was.
En ja hoor daar ging mijn fietsje achterin het busje en we gingen op weg naar de camping, wat was ik blij met die lift. Aangekomen bij de camping heb ik m 10 euro gegeven, die hij eerst niet wilde hebben, maar toen ik gebaarde en zei dat het voor een paar biertjes was nam hij het gelukkig toch aan.
Nou heb ik vlak voordat ik weer naar Portugal ging al één Hypnotherapie-sessie gehad, maar zo te voelen heeft dat nog niet echt veel gedaan. De mevrouw had al wel gezegd dat het 3 of 4 sessies nodig had, het is te hopen dat ik daarna enig effect kan voelen want het is echt heel vervelend, stressvol en beperkend.
Nou ik heb het er weer levend vanaf gebracht vandaag 😂🤣😂
Vergeten foto's te maken van de lift met het busje, ik was met mijn hoofd ergens anders.Read more