White Lake en de terugweg

Nash is terug van haar vier dagen paardrijden en we vertrekken richting de hotsprings. Ik dacht dat we de ergste autorit wel hadden gehad, but I was wrong.. Het autorijden hier is slopend. We zitten in een touristenkamp, met douche en echte wc's. Wat een luxe! Er zijn hotsprings die gevuld zijn met heet zwavelwater uit de bergen. Overdag zitten er grote steekvliegen dus houden we het zo'n 10 minuten vol, maar na zonsondergang is het heerlijk.
Als we 's ochtends onze ger open zetten, zien we alleen maar bergen, bos en paarden.

We zouden twee dagen naar The White Lake gaan, maar hebben onze guide ervan overtuigd om na 1 nacht al weg te gaan. 1 maand in het jaar stikt het hier van de vliegen die eruitzien en klinken als muggen. Je kan je niet voorstellen hoeveel het er waren! Ze blijven ook maar tegen je mond, je neus, oren en ogen aanvliegen. Het zag overal zwart, ook op en in de gers. Het geluid was bizar. Alsof je in een bijenkort stond.
Na een miserabele middag, en ijskoude nacht, overtuigen we onze guide ervan om vandaag al te vertrekken. Nash is met een andere groep meegegaan om nog vijf dagen extra te reizen in het noorden. Wij zijn een 9000 jaar oude vulkaankrater gaan bezichtigen en toen doorgereden. We kwamen om 21:00 uur aan in de semi-gobi, voor onze laatste nacht en Mongoolse bbq!

Onze bestuurder George zette een enorme pan op de kachel (aangemaakt met gedroogde kamelenpoep), waar grote stukken schaap en winterpeen in gingen, hele aardappels en hete kolen. Dat stooft dan een uur en was erg lekker.
George en Oggie hadden een fles wodka gehaald en wij hadden ook een kleine cadeautjes voor hen.

Op onze laatste dag hebben we vooral gereden. We stopten in Hustai National Parc, waar we de enige wilde paarden die er nog zijn op de wereld gezien: Het przewalski paard.

We zijn inmiddels terug in Ulaanbaatar en al drie dagen aan het bijkomen van de reis. Vermoeiend, pittig, uitdagend, mooi en leuk :)Leggi altro