Noorwegen!

Vanochtend na het ontbijt heb ik de meeste tijd doorgebracht in het ochtendzonnetje op het dek. De wind waaide toch nog verrassend hard daarboven, terwijl de zee bijna spiegelglad leek. Dus rits dicht en factor 50 op de neus. Naast me kwam een kerel zitten die wèl bereik had met z'n telefoon, want toen er een bekend telefoonpingeltje te horen was en ik naar mijn mobiel greep constateerde ik teleurgesteld dat mijn apparaat toch minder ver reikte. Hij grapte plagerig "helaas, het was de mijne!" en vervolgens kwamen we in gesprek over van alles en nog wat. Roel de Brabantse politieagent was van plan om het hele land door te rijden op zijn motor, helemaal van het zuiden naar zo noordelijk mogelijk. Tent mee en gáán. Ik vertelde hem natuurlijk ook over mijn reis met Matthijs, en het feit dat wij op de fiets waren. Zoals iedereen reageerde ook hij weer onder de indruk van dit voornemen (ben ik zelf ook nog steeds trouwens). Roel vertelde ook dat er vanochtend vanuit de ontbijtzaal dolfijnen waren gespot. Bruinvissen vermoedelijk? Maar men riep in elk geval "look, dolfins! Dolfins!" Shit, gemist. Ik was waarschijnlijk net even mijn factor 50 halen. Roel trakteerde me op een kop koffie en we kletsten nog over ons werk en de wereldproblematiek tot werd omgeroepen wanneer we onze cabine moesten leegmaken. Dat moment, al 5 kwartier voor aankomst, namen we afscheid.

Het laatste uur liep ik een beetje met m'n ziel onder mijn arm over het schip tot ik besloot dan maar wat foto's te gaan maken. Eenmaal aangelegd mocht je op een gegeven moment naar je vervoermiddel toe, maar stonden alle fietsers en ik nog een kwartier in de uitlaatgassen te wachten tot we bij onze fietsers konden. Maar tenslotte reed ik dan als één van de laatsten de boot af, op zoek naar het treinstation.Baca selengkapnya