Beweegredenen

Of 'de reden om te bewegen'. Het vuurtje loopt. Naast mijn gezin zijn nu ook reeds een aantal dichte vrienden op de hoogte van mijn plan. En die vertellen het verder. De reacties zijn wat ze zijn. Een beetje uiteenlopend van ongeloof en bewondering tot een snuif jaloezie. Het sterkt me alvast dat niemand me het plan uit mijn hoofd wil praten. Integendeel. Er zijn uitermate veel aanmoedigingen en vooral veel vragen. Technische vragen naar route, lengte, populariteit van het parcours, moeilijkheidsgraad en etappelengte. Dat soort dingen.
Interessanter zijn de vragen die peilen naar mijn beweegredenen. Voor velen gaat zo'n tocht gepaard met het tijd maken voor het nadenken over belangrijke levenskeuze's. Of ze vermoeden therapeutische redenen. Wil je disconnecteren Wim? Zoek je rust? Of is het een act van een filosofischer leven? Terug naar de eenvoud? Even de rat-race ontvluchten?
Anderen peilen naar de mogelijke eer die te halen valt uit de 'prestatie'. Het klassieke bucket-list-denken waarbij een mens pas interessant wordt als je zijn of haar instagram-pagina naast de persoonlijkheid plakt. Heb jij land X al gedaan? Of heb je trail Y al gelopen? Sliep je al in de woestijn? Of stond je al op de hoogste top van werelddeel Z?
En dan zijn er nog de mensen die peilen naar mogelijke spirituele beweegredenen. Zoek je een soort zuiverende werking, of helend voor de ziel? Ga je op zoek naar je geloof? Of wil je 'ontgiften', weg van onze afgunstige 'materiële' levenswijze? Terug naar de natuur? Terug één worden met de schepping? Lichaam, geest en emotie weer in 'verbinding' brengen met elkaar? Of luisteren welke wijsheden hogere krachten me onderweg zullen influisteren?
Sommigen hopen dat ik me de illusie koester om vooral 'anders' terug te komen dan ik was toen ik vertrok. Meer 'puur'. Hersteld van negatieve gedachten. Dichter bij 'waarden' die er toe doen.
Meestal vind ik dit soort reacties grappig. En ik leerde al om op de vraag die wordt gesteld naar het 'waarom' te reageren met de boutade 'waarom niet?'
Al zijn ze steeds goed bedoeld. En getuigen ze van betrokkenheid die vriendschap nu eenmaal met zich meebrengt. "Knap jong, jezelf zo uitdagen".
Tot ik de vraag aan mezelf stel. Waarom Wim? Waarom zo lang, zo ver? Waarom alleen? Waarom naar Rome? Waarom naar die klassieke katholieke bestemming?
Is het een plan op leven en dood? Of is het vooral een uit de hand gelopen hobby?Read more