Dinsdag 14 april

Slecht geslapen deze nacht, een aantal keer wakker geweest, waarschijnlijk bang om mij te verslapen. Toch op tijd wakker en om 5 uur de straat op. Ik dacht dat er nog niet veel te zien zou zijn maar o o, ja, het leven komt hier zo vroeg al goed op gang. Veel straatstalletjes zijn al open, winkels gaan open en zelfs een lokaal hamburger/broodjes restaurant is open. Ik had hier in de namiddagen al gezien dat bijvoorbeeld sommige winkeliers een dutje deden of knikkebollend op een stoeltje zaten. Terwijl ik dacht "zeker slechte nacht gehad", zijn deze mensen gewoon al zeer vroeg aan het werk. En 's avonds zijn ze dan ook nog eens heel laat open.
Aangekomen op de afspraakplaats voor de tour zie ik dat èèn van de tour verkoopsters haar Allstars aan heeft en ze showt ze mij met trots (ik draag de mijn hier ook meestal). Gisteren bij het boeken had ik het er met haar al over gehad, zij is ook fan van het merk. Of ze echte of namaak aanhad kon ik niet zien en heb ik ook niet gevraagd.
Ik zat op een bankje nog even te wachten en een andere dame van de tour operator komt vragen of ik getrouwd ben en ze doet teken op èèn van mijn ringen die ik aanheb. Ik zeg ja en dat ik al 3 kinderen en 2 kleinkinderen heb. Aaah zegt ze op z'n "Aziatisch / ontgoocheld"en het gesprek is al afgelopen 😉

Bij het instappen weer een Vietnamese madam en haar vriendin die met mij een gesprek aanknopen maar als ik het woord "married" uitspreek valt het gesprek weer stil.

Om 5:30 gaan we aan boord van zo'n typische boot hier waar een 30 man op kan zitten. Samen met ons vertrekken er nog minstens 20 andere boten. Op mijn boot ben ik de enige westerling en op de boten rondom mij zie ik ook geen enkele andere westerling. Die boeken waarschijnlijk allemaal privé tours van 20 of 25 € de man terwijl ik maar 3,4€ betaald heb.

We varen voorbij een rare installatie op het water, het blijkt een opvangsysteem voor het vuil in de rivier te zijn. De gids zegt dat dit èèn van de enige ter wereld is en gesponsord werd door Nederland. Zou kunnen want int groot staat er de naam "Renè" op.

Na twintig minuutjes komen we aan bij de drijvende markt Cái Rang maar, zoals ik al wist eigenlijk, stelt dit niks meer voor. Er wordt een beetje groothandel tussen de boten gedaan en er zijn wat kleine bootjes die zich vastmaken aan de onze om iets te verkopen (koffie, fruitsap en allerhande soorten fruit) .
En natuurlijk moet je toch iets kopen; een dame die haar bootje vastgemaakt had perste ter plaatse supersnel "groene" appelsienen. Ik kocht een beker voor 0.64€, lekker een versgeperst fruitsapje op de boot.
En dat was het, de drijvende markt wordt enkel voor toeristische reden nog in stand gehouden. In deze streek vind je geen echte meer want de markten zijn allemaal verplaatst naar de wal.

En daarna begon de ganse cinema. Van hier naar ginder om de toeristen zoveel mogelijk geld uit te laten geven. Als eerste legden we aan bij een grote ontbijtboot waar mijn Vietnamese medetoeristen zich tegoed deden aan allerhande kommetjes met warme gerechten. Ik hield het bij een ice koffie. Deze koffie heb ik hier al veel gedronken en het is letterlijk wat koffie in een glas en dan een hoop ijs erbovenop, lekker!

De vrouwelijke gids kwam bij mij zitten, vroeg vanwaar ik kwam enzo en ze wou ook mijn huis op Google Streetview zien. Wauwh zei ze, wat een huis en wat een rustige straat (tja tegenover hier wel natuurlijk). Toen ik even later vertelde dat ik getrouwd was en kinderen en kleinkinderen had bleek de interesse in mij ineens veel minder 🙈

Hierna terug de boot op en nog aangelegd bij 2 andere grote boten waar vanalles te koop was. We legden ook nog ergens aan om aan wal een "mooi" oud huis te bezichtigen. Niks te zien dus maar ook hier verkoop, deze keer vanalles van de palmboom. Ik mocht een beetje sterke drank proeven en het was lekker maar de overdreven hoge prijs weerhield mij ervan om een flesje te kopen.
Ik zag een poes drinken uit een mini glaasje dat als offer bij een schrijn stond, glaasje gevuld met water of sterke drank 😀?

Op weg naar huis vraagt de gids wie karaoke wil zingen en een man neemt de micro. Het volume staat op maximum en wie nog nie goe wakker was die is het nu wel. Ook de gids zingt nog 2 liedjes en de Vietnamezen vinden het allemaal fantastisch en hebben, zo te zien aan wat ze allemaal gekocht hebben, een top trip achter de rug.
Bij het uitstappen ben ik de enige die de gids een fooi geeft...

In mijn hotel is Felix nog van wacht, een super sympathieke jonge gast die wel zeer goed Engels praat. Ik zeg hem dat ik morgen verder reis en vraag hem wanneer ik kan betalen, ik heb hier nog geen Dong moeten betalen, voor kamer noch scooter. Hij zegt dat ik morgen kan betalen en vraagt naar waar ik ga... Wel binnen de kortste keren regelt hij voor mij een busje dat me morgen aan het hotel ophaalt en mij naar het grote busstation zal brengen. Ook de bus zelf regelt hij en geeft mij het ticket door via WhatsApp. Felix jong, gij gaat positief vermeld worden in mijn Booking.com review.

Op mijn kamer doe ik een weldoende dutje maar als ik wakker wordt wil ik weer direct de stad in. Ik kan op mijn reizen zo moeilijk stilzitten.

Ik ga eerst een ice coffe drinken in een oud huis waar ook een antiekhandel zou zijn, helaas die is er niet meer en ook het huis zelf is niet meer te bezichtigen. Ik slenter wat verder, kijk wat naar de gelegenheidsvissers langs de kant en duik terug een horecazaak in waar ventilators wat verkoeling geven. Ik drink voor de verandering een mango yoghurt on ice voor 1.6€.

Ik bezoek ook het stadsmuseum over de geschiedenis van de stad maar het stelt niet heel veel voor behalve ook hier weer de verhalen over de gruwel tijdens de Vietnam oorlog. Ik ga even naar de wc en merkt dat de ruimte proper is maar binnenkort ook tot cultureel erfgoed zal behoren.
Door naar de kleine gevangenis, ook hier weer gruwel uitgebeeld met levensechte poppen. Ik ga een cel binnen en probeer mij voor te stellen hoe het geweest moet zijn om hier vast te zitten voor je politieke overtuiging.
Hierna duikel ik een winkelcentrum in waar het heerlijk koel is, het lijkt alsof het hier elke dag drukkerder en drukkender warm wordt. Ik drink een ice tea op een bankje om mijn vochtniveau op peil te houden want ik heb hier al wat afgezweet. Airco op de kamer vind ik altijd een leuke bijkomstigheid maar een grote ventilator is voor mij ook al ok. Hier en nu ben ik echt wel content met mijnen airco.

Ik bekijk de prijs van Sketchers, ongeveer 50€ voor een gewoon zwart model.
Dan terug richting kade gegaan en een souveniertje gekocht (jaja lieveke, ze verkopen hier magneten 😉).
Ik passeer hier ook nog een wel heel speciaal en inventief parking systeem voor scooters EN auto's. Een soort carrousel, zie foto.

Op de kamer wat rust, ne goeie douche en weer de straat op. Ik loop nog eens langs de vele streetfood stalletjes, stap een klein restaurantje binnen en bestel hamburger met frietjes 🙈. Vier Euro met een pintje en een fooi ook nog inbegrepen.
Ik ben nu al een week in Vietnam en heb nog geen rijst gegeten merk ik.

Nog even naar de rivier en alweer lastig gevallen door die zelfde lastige bedelende dame van gisterenavond. Ik moet weer stevig NO zeggen voor ze het afbolt.
Op tijd naar mijn kamer want ik wil nu toch eens wat verder lezen in mijne interessanten boek.
Morgen reis ik terug naar de zotte stad, terug naar Ho Chi Minh City.Read more