Reisverhaal za 18 april

Deze morgen op om 6:20, mijne dagrugzak ingepakt want vandaag bezoek ik Cat Tien National Park en meer bepaald het meer zo'n 15 kilometer diep het park in.
Eerst nog een lekker ontbijt, pannekoeken met honing en die 2 bananen hou ik voor onderweg.
Een aftandse maar nog ok mountainbike gehuurd bij mijn hotelletje en snel op weg.
Eerst naar de kleine ferry hier in het dorp want dat is de enige ingang tot het park. Er is best wat volk aan het wachten en dus wordt de "grote" ferry in gang gezet, allè, dat was de bedoeling maar de motor wou niet aanslaan. Dan maar met het noodbootje mensen beginnen overzetten.
Ondertussen proberen 2 mannen de motor aan de praat te krijgen; een verlengkabel wordt gelegd naar een soort van starter en die wordt dan weer verbonden met de motor maar helaas, het kreng wil niet starten.
Een grote moersleutel wordt erbij gehaald en tijdens het proberen starten klopt ne man een aantal keer ergens op de motor en... broem tuf tuf tjoek broem... De motor is in gang.

Eerst moet ik een 10-tal kilometer fietsen over een betonbaan dieper en dieper het woud in. Ik doe rustigaan want de dag is nog lang (en die zadel heel smal 😁).
Ik kom aan bij het punt waar je niet verder kan fietsen en dus te voet nog zo'n 5 kilometer op een pad. Onderweg zie ik een hele mooie woudreus met "plankwortels" En ook mooie kleine vlinders. Af en toe geritsel boven mij in de bomen maar teveel bladeren om te zien wat het is.

Iets voor elven kom ik aan bij Crocodile Lake, mooi, de moeite van de tocht waard. En wat zie ik daar, een krokodil, neen dat zijn meer nachtdieren. Ik zie wel een varaan die op zoek is naar eten.
Ik drink ne cola, maak wat foto's en begin aan de terugweg.
Ik hoor weer geritsel en nu heb ik wel een goed zicht op een mooi diertje dat vanop de grond vliegensvlug een boom inklimt (zie video). Achteraf blijkt het een geelkeelmarter te zijn, een dier dat hier leeft maar weinig gespot wordt zelfs door gidsen. Hij is niet schuw voor mij en als ik wat geluidjes maak komt hij zelfs even uitdagen.

Dan een Vietnamees energy drankje (Sting) aan het standje waar je de fiets moet achterlaten en 10 kilometer terugfietsen. Ik zie 2 apen de betonbaan oversteken maar tegen de tijd dat ik er ben zijn ze al in het woud verdwenen.

In wat modder langs de kant zie ik mooie vlinders die zich deze keer wel gewillig laten fotograferen.
Ik ga nog even naar een mooi plaatsje aan het water en ga de botanische tuin in. En dan, dan he... godverdomme mijne velo gepikt. Geen kat, maar dan ook geen kat legt hier zijn fiets vast en de mijne pakken ze eruit. Efkes twijfel, ik had hem hier toch gezet en ja hoor weg.
Ik WhatsApp de hoteleigenaar en die stelt voor om zelf ook ne fiets te pikken en die van het hotel te gaan zoeken. Neeje zo ben ik niet. Ik ga te voet naar een aantal plaatsen waar iets te zien is en waar veel fietsen staan. Ik vind hem niet. Ik ga terug naar de ingang van het park want daar is een fietsverhuur misschien vind ik hem daar. En ik hoop voor the motherfucker die mijne fiets pikte dat ik hem niet in persoon tegenkom.
Helaas de fiets niet gevonden en discussie/🥊 vermeden.

Ik drink mij in het park restaurantje wat moed in met Bia Saigon want tis helemaal nie leuk om zo naar het hotel terug te keren.
Gelukkig zie ik direct Luan (zoon van hotelbaas dus) zitten en doe mijn verhaal over mijn zoektocht naar de gepikte fiets.
Ik zeg ook dat het misschien beter is om in het vervolg een fietsslot meet te geven. Hij zegt "calm down, I'll find the bike. Pak seffens nen goeie douche en laat dit je dag in het park niet vergallen".
We praten nog wat verder en dan pakt hij zijn scooter en begint de zoektocht. Benieuwd hoe hij die fiets gaat vinden.

Ik neem nog een blikje Saigon en ga op mijn terrasje aan de rivier aan dit verslagje werken.

Ik neem nen douche en ga naar het lodge restaurantje om te eten. Het eerste wat ik zie als ik daar aankom is dat mijne gehuurde fiets terug "thuis" is, straf en oef! Ik zie dat het zadel wat ik een gans deel hoger gezet had nu veel lager staat.
Even later komt Luan bij mij zitten; blijkt dat er in het park een soort van ophaaldienst is van achtergelaten fietsen en deze worden naar de plaats gebracht waar je in het park een fiets kan huren wat massaal gedaan wordt. Hij vond er direct de mijne.

We praten nog even verder ook over de Vietnam oorlog, dat onderwerp is hier blijkbaar nooit verweg in een gesprek met Vietnamezen.

Ik eet ook hier weer super lekker en keer om 20u al naar mijn kamer, relax na een vermoeiende en spannende dag. Om 22u leesboek dicht (= tablet afgezet) en dodo 🌜Read more