Oude tradities ontdekken

Vandaag gingen we op zoek naar oude tradities en geschiedenis. We zijn vanochtend begonnen in Nagamachi, de oude samuraiwijk van Kanazawa. Hier hebben we rondgewandeld door de smalle straatjes met traditionele huizen en lemen muren. We bezochten onder meer het Nomura Samurai House, een historische woning van een belangrijke samoeraifamilie. Vooral de prachtige details vielen op: de houten vloeren, bijzondere schuifdeuren en de mooie Japanse tuin, met een boom van meer dan 400 jaar oud. Bijzonder hoe op zo’n kleine oppervlakte alles zo zorgvuldig is aangelegd.

Vervolgens zijn we met de bus naar Kenrokuen gegaan, een van de drie mooiste traditionele tuinen van Japan. Vlakbij de ingang van de tuin zagen we eerst de Ishiura-schrijn (Ishiura Jinja). Het is een van de oudste shinto-schrijnen van Kanazawa en staat onder andere bekend om zijn kleurrijke geluksamuletten (omamori).

In de Kenrokuen-tuinen hebben we eerst genoten van een traditionele Jibuni Gozen. Dit is een typisch Japanse lunch met allerlei kleine, prachtig gepresenteerde gerechtjes, waaronder rijst met groenten, gegrilde vis en misosoep. Het hoogtepunt was jibuni, een lokale specialiteit uit Kanazawa: gestoofde kip met groenten in een licht gebonden bouillon. Gelukkig werden we gewaarschuwd voor de echt pittige wasabi, waardoor ik die er snel uit heb gehaald.
Daarna zijn we door de enorme tuin gewandeld. De naam Kenrokuen verwijst naar zes eigenschappen die een Japanse tuin bijzonder maken, waaronder rust, ruimte, water en mooie vergezichten. En dat zagen we ook allemaal terug: een vijver, bruggetjes, bijzondere bomen en prachtige doorkijkjes. De eerste herfstkleuren begonnen ook al zichtbaar te worden. We bleven maar foto’s maken.
Opvallend waren de bomen waarvan de takken met touwen en houten constructies worden ondersteund. Dat doen ze hier om de bomen te beschermen tegen de zware sneeuw in de winter. Verder zagen we een van de bekendste symbolen van Kanazawa: de Kotoji-tōrō, de beroemde stenen Japanse lantaarn. De lantaarn staat in het water en heeft twee poten, waarvan de ene langer is dan de andere.
Hij staat aan de rand van de Kasumigaike-vijver, vlak bij een klein stenen bruggetje.
De naam verwijst naar de brug waarop de snaren van een traditionele Japanse koto (citer) rusten.
Het heerlijke weer maakte het extra leuk om hier rond te wandelen.

Vervolgens hebben we een taxi genomen naar Nishi Chaya. Ook weer een bijzondere ervaring. De taxichauffeur blijft gewoon zitten en de deuren gaan automatisch open en dicht. Engels spreken ze nauwelijks, maar met wat hulp van een vertaal-app, konden we prima in het Japans uitleggen waar we naartoe wilden.
Nishi Chaya is een karakteristieke wijk met traditionele houten theehuizen. Eerst hebben we in een klein koffiehuisje een heerlijke kop koffie gedronken. Vervolgens zijn we even door de wijk gewandeld. Het is maar klein, dus daar waren we zo doorheen. Dat was niet erg, want we kwamen vooral voor een traditionele Japanse theeceremonie, die we hadden gereserveerd. De theemeester Yuta had zich verdiept in de Enshū-ryū, een theetraditie uit de zeventiende eeuw die vooral populair was onder de samoerai. Het was bijzonder om te zien hoeveel aandacht er aan iedere handeling wordt besteed. Van het schoonmaken van de materialen tot het zorgvuldig bereiden en serveren van de thee. Alles gebeurt in een vaste volgorde en met zoveel rust dat je er zelf ook helemaal zen van wordt.
Hoewel je normaal gesproken op de grond zit bij zo’n ceremonie, hadden wij vanwege mijn knieën om stoelen gevraagd. Die waren ook heel laag, maar dat lukte gelukkig goed (zijn al die squats van het afgelopen jaar niet voor niks geweest).
Yuta maakte voor ons een kom matcha en we kregen er een traditioneel zoet rijstkoekje uit Kanazawa bij. Heerlijk! De matcha thee was ook best lekker, maar of ik nu begrijp waarom iedereen in Nederland zo enthousiast is over die matchahype? Nog niet helemaal.
Na de theeceremonie zijn we met de bus teruggegaan naar ons hotel.

Vervolgens was het weer zoeken naar een restaurant voor het diner. Uiteindelijk kozen we voor een restaurant waar ze onder meer okonomiyaki, een soort Japanse hartige pannenkoek maakten. De versie die wij hadden was met varkensvlees en inktvis. Bijzonder. Dat is denk ik de beste omschrijving. Gelukkig hadden we er ook noedels met onder andere grote garnalen bij besteld en die waren heerlijk. Daarna nog een ijsje gegeten en rustig terug naar het hotel.Read more