Dag 44 - PAQ Hostel (1135/~1200km)

Vandaag is de laatste dag van de pelgrimstocht. Ik gebruikte een website om te kijken op welke kilometer de accommodaties lagen, maar achteraf heb een stuk meer gelopen, maar straks meer hierover.

Ik had ook ontbijt geboekt bij de accommodatie, dus om 06.00 zat ik aan tafel. Prima ontbijtje, maar sommige dingen vond ik nog te spannend om te proberen.

Toen was het tijd om te gaan. Ik had nog 40km te gaan tot t1, en ik moet er voor 17.00 zijn want dan sluit de tempel.

Het eerste stuk was niet heel speciaal. Ik liep langs een saaie weg die later iets drukker werd met allerlei werkverkeer. Ik ga de prefectuur Tokushima weer in. Een man in een vrachtwagen geeft me nog een flesje met milk tea.

Ik kom weer in de bewoonde wereld terecht in binnen 5 kilometer wordt ik door verschillende mensen aangesproken. Ze wensen mij succes en vragen waar ik vandaan kom. Eentje nodigde mij uit voor thee, maar sloeg af (alhoewel je eigenlijk geen osettai mag afslaan). Ik legde uit nog een lange weg voor me te hebben, en hij snapte dat goed.

Een andere man draaide zijn auto om om mij snoepjes te geven. Ook vroeg hij of ik de hartsutra wilde voordragen. Ik raakte een beetje in paniek, maar zei dat ik het wel wilde doen als hij meedeed. We begonnen samen, maar toen hij na 2 zinnen stopte raakte ik weer in paniek. Het voelde een beetje alsof ik weer op de middelbare een mondelinge toets had, en van de hartsutra kon ik me ineens niks herinneren. Gelukkig vond de man het prima zo en ik liep door.

Wie kom ik ook nog tegen tijdens de laatste 10km? De fietsters die ik zag onderweg naar Nishiyugyo (dag 26!). Ik denk dat ze een maar omweggen genomen hebben onderweg. Na een super kort praatje gaan we weer door.

Ik hoor in de verte twee katten naar elkaar schreewen. Ik loop de hoek om en kijk ze ineens aan. Daar staan we een paar seconden elkaar aan te kijken. Vanwege de spanningen tussen de katten besloot ik ze maar niet proberen te aaien haha.

Wat ook gek was, was om alle pelgrims te zien die nu net van t1 af komen en de hele tocht maar net zijn begonnen. Het is een vreemd idee dat ik dat was, 6 weken geleden. Ik raak nog aan de praat met een jongen die van plan is te gaan kamperen. Ik weet nog dat bij PAQ hostel, een aantal weken terug, Joan en ik praatte met een meid die net klaar was. Nu was ik die meid.

Ik kwam ruim voor 17.00 aan bij t1. Ik herkende de tempel niet eens, behalve de poort en het stempelkantoortje. Alsof ik een compleet nieuwe tempel aan het bezoeken was. Ik was ook zo gestrest op die allereerste dag, dat ik waarschijnlijk ook helemaal niet goed om mij heen gekeken heb. Hier liepen ook allemaal startende pelgrims, en ik was een beetje jaloers op ze.

Bij het stempelkantoortje haalde ik mijn allerlaatste stempel en ik ging toen richting het station om een trein te halen richting het centrum. Ik verblijf weer bij PAQ, waar ik eerder ook al sliep.

Omdat ik me niet goed voelde over het certificaat van het henromuseum ga ik naar de tourist information centre om mijn onvolledigewaarheid op de biechten. Daar vertellen ze me dat ik me echt geen zorgen hoef te maken en dat er niks aan de hand is. Ik mag mijn certificaat dus gewoon houden, want zo serieus is de regel dat je echt alles gelopen moet hebben ook niet.

Opgelucht ga ik op weg naar een restaurantje, dezelfde waar ik de vorige keer met Joan was. Je bestelt via een automaat en krijgt een ticket die je inlevert. Ik stop geld erin en de automaat krijgt een dikke error.

Fuck

De medewerkers proberen de automaat de fixen maar dit lukt natuurlijk niet. Ik vraag me af wat ik fout heb gedaan. Ik heb zo'n automaat al meerdere keren gebruikt en het ging altijd goed, het is ook super simpel. Het briefje wat ik erin stopte was ook niet gekreukt.

Ik ging er maar gewoon vanuit dat ik pech had, en het niet direct door mijn acties komt. Misschien had de machine moeite met de nieuwe 1000 yen briefjes? Vorig jaar werd er een nieuw design geïntroduceerd, en die worden nog niet overal geaccepteerd. Maar er was hier geen bordje dat die nieuwe niet gebruikt konden worden.

Ik kreeg mijn wisselgeld terug en bestelde via de ouderwetse manier. In tegenstelling tot laatste keer viel de ramen nu een beetje tegen. Misschien omdat ik nu alleen ben en niet met een vriendin zoals met Joan de vorige keer.

Ik haalde nog een snackje bij de konbini en ging terug naar mijn hostel om bij te komen van de hele ervaring (pelgrimstocht, maar ook die stomme automaat haha).

Uiteindelijk heb ik 1234km gelopen. Ik heb met mijn horloge alles bijgehouden en de kilometers opgeteld. Het verschil met de website die ik gebruikte komt waarschijnlijk door het nemen van langere routes, rondlopen op tempelterrein en fout lopen.Read more