Koyasan (dag 1)

Vandaag was het tijd om Shikoku te verlaten. Bij het toeristencentrum vertelden ze me gisteren over een speciale ticket (sukippu). Dit is de prijs van de ferry, maar kan daarna gratis gebruik maken van de nankai lijn (trein, cable car) zolang ik het station niet verlaat. Oftewel, ik kon na de ferry gratis reizen helemaal naar Koyasan!

Koyasan is met zijn 120 tempels een heilige berg. In de 9e eeuw werd deze berg betrokken door een monnik die het Shingon-boeddhisme had gesticht, het Japanse boeddhisme. Dat was Kobo Daishi natuurlijk! Veel pelgrims gaan daarom hiernaartoe voor of na de pelgrimstocht.

Het was dus een goedkoop ritje naar Koyasan, maar ook een lange rit met veel overstappen. Zie hieronder mijn reisschema:

1. Bus naar ferry
2. Ferry van Tokushima naar Wakayama
3. Trein van Wakayama naar Tengachaya
4. Trein van Tengachaya naar Hashimoto
5. Nog een trein van Hashimoto naar Gokurakubashi
6. Cable car van Gokurakubashi naar Koya station
7. Bus van Koya station naar mijn accommodatie

Na 5 uur was ik eindelijk in Koyasan! Ik dropte mijn bagage bij mijn accommodatie en liep meteen 3km naar Okunoin. Okunoin is een boeddhistische begraafplaats en de grootste van heel Japan. Het mausoleum van Kobo Daishi te vinden is. Men gelooft dat Kobo Daishi niet gestorven is, maar tijdens een eeuwige meditatie wacht op de Buddha van de toekomst. De gehele begraafplaats is daarom heilig verklaard, en wordt veel bezocht door pelgrims.

Hoofdtempel wordt momenteel gerenoveerd dus een deel was helaas afgesloten. Ik steek voor de laatste keer een kaarsje op, brandt hiermee 3 stokjes wierook, laat een osamefuda achter, doe een donatie en lees de hartsutra op in mijn hoofd. Het stempelkantoortje was even zoeken, maar de lieve vrouw feliciteerde me en ik kreeg de laatste stempel.

Hierna dwaalde ik een beetje door Koyasan, langzaam terug naar mijn accommodatie. Ik kwam nog voorbij een put. Er wordt gezegd dat als je je reflectie niet kan zien, je niet lang meer hebt.

Ik haalde wat eten en checkte in. Blijkbaar is Koyasan ook heel mooi s' nachts...

Mijn plan om dus vroeg te slapen viel in het water want dit wilde ik wel zien. In de avond wandelende ik opnieuw de 3km heen. Het was mooi, maar ik had er persoonlijk iets meer van verwacht. Misschien had ik iets meer door moeten lopen. Ik ging niet ver de begraafplaats op want ik vond het wel spannend. Bang was ik niet, de begraafplaats heeft een rustgevende sfeer, ook s' nachts.

Toen weer snel 3km teruglopen om op tijd te gaan slapen, want ik had weer een reden gevonden om morgen om 05.00 de wekker te zetten. De host was vanmiddag in gesprek met twee andere gasten, en ze hadden het over een ceremonie om 06.00 bij Okunoin. Dat leek me natuurlijk wel leuk om mee te maken!Read more