De reis terug

Vandaag (en morgen, en overmorgen...) is het dan zo ver, terug naar Nederland. Omdat ik vrij letterlijk aan de andere kant van de aardkloot zit en dan ook nog op een random eiland, duurt de reis zo'n 44 uur, met drie verschillende vluchten. Als je van Niue naar Auckland vliegt, is er een gouden vuistregel voor hoe laat je op het vliegveld moet zijn, namelijk voordat het vliegtuig in Niue geland is. De check-in en bagagedrop was wel om 8:00 al open, dus na ingecheckt te zijn en m'n tas afgeleverd te hebben kon ik nog gewoon weer terug naar m'n kamer, een snackie halen, vis van de barbecue eten en Ozwin de rest meegeven, en een laatste keer naar de zee turen. Het regende net als gister heel erg veel, met harde wind ook. Volgens BJ blijft dit nog ruim een week aanhouden, dus het is het goede moment om te vertrekken. Uiteindelijk lijk ik geluk te hebben gehad met het prachtige weer afgelopen twee weken, midden in het cycloon seizoen! Vandaag is trouwens ook de begrafenis van een oud-premier van Niue, die komt overvliegen vanuit Niue (in de kist weliswaar). Inchecken op dit primitieve vliegveld ging heel simpel in een soort schuur, met twee balietjes en direct daarachter de xray, waarna de bagage direct daarachter op de karretjes werd gezet. Er werd weer ongelooflijk veel meegenomen, volgens mij veel natuurlijke producten. Er was een speciaal kantoortje waar je je natuurlijke producten moest laten checken en inpakken, en ze hadden het druk! Het inchecken had nog een klein hobbeltje omdat ik vanuit Auckland door zou gaan naar Amsterdam, en dat hadden ze hier nog niet eerder meegemaakt haha.

Na nog wat vis te hebben gegeten en afscheid te hebben genomen van Ozwin en co, moest ik toch echt weer terug naar het vliegveld, waar het een gezellige boel was. Iedereen kwam mensen uitzwaaien, of waren al aan het wachten op mensen. Ook waren er kleine tentjes waar nog eten en drinken werd verkocht (inclusief Agatha, de kokosbrood vrouw). Er waren nog meer bekenden die ik heb ontmoet op het eiland, zoals de man van de Uga tour, die kwam z'n buurman uitzwaaien maar kwam vooral kwam voor de gezelligheid. Ook was de fotograaf er weer die foto's van iedereen maakte bij aankomst twee weken geleden, nu maakte hij foto's van iedereen die vertrok. En die man bleek dus niemand minder dan BV, de oud-minister die zich volgooide met alcohol bij Lawn Bowl op zaterdag! En daar hield het niet op, want terwijl ik m'n tas door de xray liet gaan, hoorde ik naast me "hey, Bram man!". Daar stond Richard, chief of police die vandaag de douane deed. Nog een babbeltje gemaakt, en als ik terug kom moet ik zeker bij hem langskomen zei die. Inmiddels waren wij degenen die alles ophielden door het socializen, dus hij ging weer aan het werk. Echt super komisch hoe je zo weer iedereen tegenkomt!

Eenmaal in het vertrekhalletje begreep ik ook waarom je op het vliegveld moet zijn voordat het vliegtuig is geland. De douane (al het politiepersoneel van het eiland, daarom is het politiebureau ook gesloten op vrijdag) moet namelijk verhuizen van de vertrekhal naar de aankomsthal. Er is praktisch niet genoeg personeel om dat nog tegelijkertijd te kunnen doen 🙃. Oh ja, toen werd de oud premier nog uit een Ford SUV getild, al ging dat niet extreem soepel. De krans viel er vanaf en één van de zes kistdragers stond verkeerd en wilde hem weer terug naar het vliegtuig tillen haha.

Bij het boarden was er geen scan apparaatje, dus er werden gewoon vinkjes gezet op een hele lange lijst met namen. En natuurlijk werd ook met het boardpersoneel door veel mensen uitgebreid afscheid genomen met knuffels en zoenen. Rond 17:30, een dag later door 24 uur tijdsverschil, kwam ik in Auckland aan, waar ik m'n bagage moest ophalen en weer opnieuw in moest checken. Om 22:00 stapte ik op het vliegtuig naar Guangzhou, China. Nog zo'n 32 uur te gaan!Baca lagi