Restablecer búsqueda
Oman Februari 2018
  • Cath Dianne
  • Cath Dianne

Oman Februari 2018

Una aventura de 10 días de Cath Dianne Leer más
SeguirResumenResumenCalendarioCalendarioFotosFotosCompartirCompartirLista de deseos
ResumenCalendarioFotos
  • Inicio del viaje
    9 de febrero de 2018
    Cath DianneOman Februari 2018Cath Dianne

    Werk ex, vakantie in!

    9 de febrero de 2018, Bélgica ⋅ ⛅ 0 °C

    Het grote voordeel van werken in het onderwijs is uiteraard de vakanties. We hebben een weekje verlof en de wereld roept.

    Een jaar zaten we nu in Vietnam straatkoffies te drinken en waren we aan het genieten van lekkere streetfood. Vandaag vertrekken we naar het Midden-Oosten: Oman!

    Woestijn, bergen, zee, zon en kamelen. Ik ben er klaar voor 🙋    Leer más

    Ver traducción
  • Cath DianneOman Februari 2018Cath Dianne

    A whole new world!

    10 de febrero de 2018, Omán ⋅ ⛅ 8 °C

    Dag 1 in Oman en oh wat doet dat goed om het lekker warm te hebben. Zon, we hebben jou gemist.

    In de voormiddag gingen we in Muscat naar de shopping mall om inkopen te doen. Daarna gingen we de baan op in onze SUV. Die in onze ogen "zware pimpmobiel" is, maar naar lokale standaarden als een "bescheiden 4x4'tje" kan gezien worden.

    We bezochten de Wadi Misfat, die helemaal droog staat. Een beetje rotsen klimmen in een droge rivierbedding is altijd fijn. Daarna namen we de pittoreske route naar Nakhal (ik moet nog wennen aan het kaartlezen). Daar aangekomen bezochten we een fort, waar je hele mooie uitzichten over de vallei en de stad hebt. Hierna was het tijd om een kampeerplaats te vinden.

    Aangezien je in Oman mag wildkamperen, hebben Jona en ik onze tent in the middle of nowhere neergepoot. Het is hier pikkedonker momenteel. Toen we aankwamen, ging de zon net onder achter de bergen. Ik kijk alvast uit naar de zonsopgang!    Leer más

    Ver traducción
  • Cath DianneOman Februari 2018Cath Dianne

    Van Wadi Bani Awf naar Jabal Shams, Oman

    11 de febrero de 2018, Omán ⋅ ⛅ 8 °C

    Dag twee bestond uit het verkennen van Wadi Bani Awf. Het komt erop neer dat we urenlang hebben gereden op onverharde steile wegen door de bergen. We reden door kleine bergdorpjes en verkenden de Snake Canyon en Little Snake Canyon.

    Jona is gelukkig een topchauffeur die zich op zijn gemak voelde op die onverharde bergwegen. Ik zat ernaast als een stresskip, met de occasionele momenten van totale ontspanning. In de bergen rijden is niet m'n ding, maar de uitzichten zijn zo ongelooflijk mooi!

    Aan het einde van de middag reden we via Al Hamra door naar Jabal Shams. Omdat we zo onder het stof hingen, besloten we om onze tent bij een resort op te stellen. Een douche, een wc en een warme maaltijd, daar waren we erg blij mee.    Leer más

    Ver traducción
  • Cath DianneOman Februari 2018Cath Dianne

    Van Jabal Shams naar Wadi Damm, Oman

    12 de febrero de 2018, Omán ⋅ ⛅ 8 °C

    Het was tijd voor onze eerste hike. We deden de "Balcony Walk" in Jabal Shams. Deze wandeling door de Grand Canyon was erg mooi! Het uitzicht op de canyon was echt spectaculair. Zotte cliffs, golvend en grillig tegelijk.

    Na ongeveer 5 kilometer kwam je een verlaten dorpje tegen. Dit dorp bevindt zich in de canyon op een cliff. Blijkbaar hadden ze er vroeger alle voorzieningen om er goed te leven. Graan, vee en gewassen. Nu zag het er nogal droog en warm uit.

    De terugweg was weer in de vlakke zon met de occasionele berggeit die ons leeg aanstaarde. Na deze wandeling van ongeveer vier uur, waren we blij om in de koelte van onze SUV te zitten.

    Na een korte rustpauze reden we door naar Wadi Damm. We kozen weer voor de grillige onverharde bergweg, maar deze keer waren de bergen niet puntig, maar eerder "steenig". Het leek alsof iemand overal een hele hoop stenen bij elkaar had gegooid.

    We hebben onze tent aan de Wadi Damm gezet. Een rivier die nu redelijk droog staat, maar als je verder de wadi inwandelt, zijn er wel een aantal "pools". Deze verkennen is voor morgen. Het is hier nu pikkedonker, dus veel meer dan lezen zijn we niet meer van plan.

    Slaapwel 😉    Leer más

    Ver traducción
  • Cath DianneOman Februari 2018Cath Dianne

    Van Wadi Damm naar Nizwa, Oman

    13 de febrero de 2018, Omán ⋅ 🌬 18 °C

    Vlak voor we gingen slapen, beslisten we om de buitentent in de auto te leggen. Beste beslissing van de avond, want zo konden we in slaap vallen terwijl we naar de sterren keken en werden we rustig wakker met het opkomen van de zon (behalve dat om half vijf de oproep tot het ochtendgebed door de streek galmde).

    Na een rustig ontbijtje verkenden Jona en ik de Wadi Damm. Een beetje op rotsen klauteren (en merken dat in vertikaal wat te kort kom om sommige rotsen op te kunnen) en natuurlijk "zwembaden" te zien die er erg uitnodigend uitzagen, om dan na een drie kwartier aan te komen bij de bron van de "rivier". Gekenmerkt door een grote palmboom en een mooi natuurlijk zwembadje. We zagen daar ook een kingfisher chillen aan het water, supermooi!

    Na een snackje en wat pootjebaden, klauterden we terug naar de auto. We besloten om richting Nizwa te rijden. Eerst maakten we nog een korte stop bij de Beehive Tombs, tombes die bijna 5000 jaar oud zijn en Unesco werelderfgoed zijn. Indrukwekkende structuren die de stop zeker waard waren.

    In Nizwa aangekomen hebben we eerst lekker gegeten en dan een hotel geboekt. We hadden nood aan een chill namiddag, en een echt bed en douche. Het goedkoopste bleek een appartement met twee slaapkamers, twee badkamer, keuken en living te huren. Wat een luxe tegenover onze tent!

    We rustten eventjes uit en gingen dan richting het fort van Nizwa en hun bekende souqs. Mooi fort, met ernaast een mooie moskee. En de souqs waren ook fijn, een beetje winkelen op de groentemarkt, kruidenmarkt en langs de visverkoop gegaan. Ook de dadelwinkel was indrukwekkend. Zo veel verschillende soorten dadels! Lekker lekker.

    Voor de rest deden we niets bijzonders, vooral genieten van het niks doen :)    Leer más

    Ver traducción
  • Cath DianneOman Februari 2018Cath Dianne

    Nizwa naar Sugar Dunes, Oman

    14 de febrero de 2018, Arabian Sea ⋅ ⛅ 8 °C

    Na heerlijk uitgeslapen wakker te worden, maakten we ons klaar om de lange rit van Nizwa naar de Sugar Dunes te maken. Een rit van ongeveer 4,5 uur rijden door de woestijn. Gelukkig is "Spot De Dromedaris" wel een tof spel, en hebben we er dan ook een aant gezien. Een welkome afwisseling van alle geiten die we in de bergen naast/op de weg zagen.

    Af en toe reden we dan door een dorp waar de lokale dierenarts geen hondjes en katjes op z'n uithangbord heeft staan, maar dromedarissen en geiten. (Jammer genoeg heb ik hier geen foto van.)

    We lunchten in een "wegrestaurant", gewoon een simpele, maar lekkere kip met rijst. Het blijft voor mij raar om de enige vrouw in een restaurant te zijn. Sowieso zijn de vrouwen hier niet vaak op straat te zien, en diegenen die je ziet zijn helemaal bedekt. Ik kleed me bescheiden en bedek m'n haar met een sjaal omdat ik merk dat de mannen hier in de woestijn niet vaak Westerse vrouwen te zien krijgen. (Of ze geven hun ogen gewoon graag de kost wanneer ze een Westerse vrouw zien. Kan natuurlijk ook.) Soit, Jona heeft hier ook kledingvoorschriften, want korte broeken zijn voor kindjes. (Hoewel een korte broek heerlijk klinkt bij deze temperaturen.)

    Het laatste dorpje dat je tegenkomt voor je de duinen inrijdt, is Al Khaluf. Een vissersdorpje met een speciaal tankstation. Bij aankomst stond er al een auto te wachten op de tankbediende die nergens te bespeuren viel. Na een kwartier wachten, kwam er een jonge gast tanken die merkte dat de tankbediende er niet was. Hij reed weg en kwam terug met de man waar we al zo lang op aan het wachten waren. Eindelijk konden we tanken en gingen we het strand op met de auto.

    Kei mooi rijden hier! De zee aan de ene kant, de duinen aan de andere. En dan de occasionele dromedarissen die je op de "weg" tegenkomt. We wilden vlak aan de Sugar Dunes kamperen, en wij zijn niet de enige met dit idee. Toen we hier aankwamen stonden er al twee andere SUV's hun tent op te zetten. Het is hier dan ook magisch mooi! Een gigantische zandbak met wit, zacht zand. Ik was bijna ontroerd toen ik de duin opklom en over de Sugar Dunes uitkeek. Zoiets heb ik nog nooit gezien en ik ben ongelooflijk blij dat ik hier nu met Jona ben. Top Valentijn ;)

    Onze tent wacht op ons. Ik kruip er zo in! Ik ben erg benieuwd naar morgen, wanneer we de duinen verder verkennen.

    (Oh ja, ik heb duizend foto's van dromedarissen en zandduinen. Bereid je hier maar al op voor ;) )    Leer más

    Ver traducción
  • Cath DianneOman Februari 2018Cath Dianne

    Van de Sugar Dunes naar Ras Al Hadd,Oman

    15 de febrero de 2018, Omán ⋅ 🌙 21 °C

    Wakker worden met het geluid van de ruisende zee is iets wat ik elke dag zou willen meemaken. Heerlijk rustig.

    Jona sprong direct de zee in, ik nam m'n ontbijt en m'n boek de duinen in. Een beter lees-/ontbijtplekje bestaat er niet. De duinen aan de ene kant, de zee aan de andere.

    Na een tijdje moesten we wel doorrijden, dus gingen we de auto in richting Al Hadd. Hier is vlakbij een schildpaddenreservaat en dat wilden we graag zien.

    De rit was lang. Héél lang. Door witte duinen, rotsen, zandwoestijn, rode duinen (Wahabi Sands), stenige duinen, vlakke rotswoestijn en een hele hoop dromedarissen. Blonde, bruine en jonkies! En eindelijk, na vijf uur rijden, waren we er.

    Aangezien het strand al redelijk vol stond met wildkampeerders, besloten we om in een motel te blijven. (Hoera wifi, een bed en douche!)

    's Avonds gingen we richting Ras Al Jinz om de schildpadden te zien. Jammer genoeg moet je de horden andere toeristen wel bijnemen wanneer je daar bent. Maar het was echt de moeite! Het is nu laagseizoen voor de schildpadden, dus de kans dat je er eentje ziet is echt klein. Wij hadden geluk. Er was een vrouwtje eieren aan het leggen. Zo'n groot beest zien ploeteren in het zand, is echt ongelooflijk om te zien. We kregen uitleg over het levensloop van de zeeschildpadden, toen ons werd gezegd dat er vlakbij twee baby'tjes uit het zand waren gekropen! Dit was blijkbaar al een maand geleden volgens onze gids. De kleintjes zouden het nog moeilijk krijgen, de krabben stonden al klaar om ze op te eten. Gelukkig bleef er iemand bij de schildpadjes om ervoor te zorgen dat ze de zee zouden bereiken.

    Een wonderlijke avond, waarvan we niet gedacht hadden dat het zo zou lopen.    Leer más

    Ver traducción
  • Cath DianneOman Februari 2018Cath Dianne

    Van Ras Al Hadd naar Wadi Dayqah Dam

    16 de febrero de 2018, Omán ⋅ ⛅ 11 °C

    Vandaag was een rustig dagje. We stonden lekker laat op en reden dan richting Sur. Sur is een stadje waar ze boten maken en oplappen. Het is er vooral erg rustig. (het was ook vrijdag, dus dan valt er in Oman over het algemeen niet zo veel te beleven.)

    We maakten op weg naar Sur een korte stop bij een lagoon waar we een flamingo zagen! Mijn dag kon al niet meer stuk.

    Voor we in Sur aankwamen, bezochten we het dorpje vlak naast Sur dat bekend staat om haar mooie deuren. En inderdaad, het houtsnijwerk op de deuren was indrukwekkend.

    We reden door naar Sur waar we een bootbouwbedrijf bezochten en vooral kei lekkere vis hebben gegeten. 's Morgens gevangen, 's middags in onze buik. Én perfect gekruid. De buiken waren weer vol, dus we reden weer verder richting Wadi Dayqah Dam.

    In Wadi Dayqah Dam staan de grootste dammen van Oman. De ene is 48m hoog en de andere 70m. Zotte structuren en druk bezocht door locals om te picknicken. Ondertussen begon de zon de dalen, dus moesten wij dringend op zoek naar een kampeerplek.

    Na een paar keer verkeerd rijden, vonden we het perfecte plekje in een vallei. Super rustig, enkel wij, wat geiten, vogels en luid kwakende kikkers. Jona stak een vuurtje aan en we genoten van onze laatste avond in Oman. Ik heb de smaak voor wildkamperen wel te pakken gekregen hier. Gewoon hop een tent neerpoten op een mooie verlaten plek: heerlijk. En omdat het zo'n warme heldere nacht was, sliepen we zonder buitentent. In slaap vallen terwijl je naar de sterren kijkt, ik ga het missen.    Leer más

    Ver traducción
  • Cath DianneOman Februari 2018Cath Dianne

    Van Wadi Dayqah Dam naar Muscat, Oman

    17 de febrero de 2018, Omán ⋅ 🌙 25 °C

    Onze laatste dag in Oman is aangebroken 😢 Het is veel te snel gegaan.

    We werden wakker met het omroep tot gebed dat door de vallei schalden en even later passeerde er een herder met een hele hoop geiten en schapen. We waren omsingeld! 😀

    Daarna reden we richting Yiti Beach, een klein vissersdorpje met een afgelegen strand. We sprongen even in de zee die erg helder en verfrissend was, aten een snackje onder een boompje en reden door naar Muscat.

    In Muscat lunchten we bij een Turk. Lekker lekker gegeten. (Ik moet duidelijk ook eens naar Turkije gaan.) Daarna wilden we de Sultan Qaboos Moskee bezoeken, maar blijkbaar kan dat enkel 's morgens. Dik balen, maar langs de buitenkant zag het er ook al indrukwekkend uit.

    Hierna reden we terug richting strand (in Muscat zelf) en dronken we rustig een koffietje, terwijl ik Queen Pf The Cards werd en Jona zijn nederlaag moest toegeven 😀

    Nu is Jona z'n haar aan't laten knippen (met hoofdmassage en al) en zit ik weer als enige vrouw tussen allemaal mannen op hem te wachten. Dik oké, ik heb een e-reader 😉

    We gaan zo meteen richting de Souqs en daarna gaan we traditioneel Omaans eten in Bait Al Luna. Ik heb er alvast zin in!

    Jammer genoeg gaan we daarna richting vliegveld moeten, want maandag moeten we weer aan't werk.

    Oh man, Oman was fun! Wie weet tot nog eens, maar dan komen we met z'n drietjes terug 😊    Leer más

    Ver traducción
  • Fin del viaje
    18 de febrero de 2018