Dag 7: Colca Canyon

Vandaag begon ons eerste echte wandelavontuur van de reis: een tweedaagse trekking door de Colca Canyon. De wekker stond op 2u15 en om 2u50 waren we klaar voor vertrek. Alleen ons busje dacht daar anders over en kwam twintig minuten te laat. Normaal geen drama, maar op dat uur kon vooral Katrien er iets minder mee lachen!

Eenmaal onderweg konden we gelukkig nog wat slapen. Tot onze verrassing reden we ook over een bergpas van ruim 4.900 meter hoogte, hoger dan we beiden ooit zijn geweest. Gelukkig gewoon in het busje en niet te voet.

Onderweg stopten we in Chivay voor een stevig Peruaans ontbijt, met eitjes, brood, kaas, groenten en sapjes. We proefden er ook een lokale kruideninfusie, die wat aan tijm deed denken en volgens de traditie goed zou zijn voor de maag, en natuurlijk thee met cocabladeren, die hier vaak tegen hoogteklachten wordt gedronken. Gelukkig voelden we ons vandaag allebei ook een stuk beter dan de voorbije dagen.

Daarna volgden enkele uitkijkpunten, met als hoogtepunt Cruz del Cóndor. We hoopten vooral dat we überhaupt condors zouden zien, maar dat bleek geen probleem. We telden misschien wel tien tot twintig stuks, al zullen sommige vogels ongetwijfeld een paar keer voorbijgevlogen zijn. Ze zweefden soms verrassend dicht om ons heen. Imposant!

Rond 9u30 begonnen we dan aan onze wandeling. Het plan voor deze tweedaagse tocht is eenvoudig: vandaag afdalen tot diep in de canyon, morgen weer helemaal omhoog. We startten rond 3.400 meter hoogte en daalden eerst stevig af, met prachtige zichten over de droge bergflanken en de steeds groenere vallei beneden.

Eenmaal beneden kwamen we langs kleine dorpjes waar overal fruit groeit: avocado’s, papaja’s, citroenen en vijgen. Zowel in het wild als in de tuinen en akkers van de lokale boeren. Na de lunch en een korte siësta wandelden we verder door de vallei. Dat stuk was volgens onze gids min of meer ‘Peruaans plat’. Er zaten dus toch nog behoorlijk wat klimmetjes in!

Tegen 16u30 bereikten we ons verblijf in de canyon, Oasis Bungalow. We hadden ongeveer 15 kilometer in de benen, met ruim duizend meter netto afdaling en onderweg toch ook nog zo’n 400 hoogtemeters omhoog. Erg pittig tussen 2000-3000 meter boven zeeniveau in combinatie met de brandende zon en 30 graden celsius. Kortom een mooie, maar vermoeiende wandeldag!

Vanavond staat vooral eten, uitrusten en vroeg slapen op het programma. Morgen wacht ons namelijk het pittigste deel: ongeveer duizend meter klimmen terug naar Cabanaconde, boven op de canyonrand. De afstand is korter dan vandaag, maar de hoogtemeters maken dat minder veelbelovend.

Het ontbijt staat morgen pas boven op ons te wachten. Als dat geen motivatie is om door te stappen... Gelukkig hebben we voor onderweg nog wat crackers en ontbijtrepen bij.Read more