Reset search
Peru 2026 🇵🇪
  • Gilles de Bruin-De Beukelaer
  • Katrien Musschoot
Current
  • Gilles de Bruin-De Beukelaer
  • Katrien Musschoot

Peru 2026 🇵🇪

A 22-day adventure by Gilles & Katrien. Read more
FollowInsightsInsightsCalendarCalendarPhotosPhotosShareShareBucket list
InsightsCalendarPhotos
  • 🇵🇪
    Currently in
    Saquena
    Peru 2026 🇵🇪
    1
    1Samenvloeiing Ucayali & Maranon in de Amazone12Dierenarts in actieWitte Kaaiman1Baby leguaan, volwassenen worden tot 2 meterMud-backed frog1

    Dag 16: Amazone

    November 9 in Peru 🌧 29 °C

    Vandaag stond er vooral een lange reisdag op het programma. Om 6u werden we opgehaald in ons hotel in Cusco, waarna we via Lima naar Iquitos vlogen, helemaal in het noorden van Peru. Rond 14u kwamen we aan, maar daarmee zat onze reis er nog lang niet op.

    Vanuit Iquitos reden we nog anderhalf uur naar Nauta, waar we overstapten op een boot richting onze junglelodge. Eerst voeren we over de Marañón-rivier, tot aan de samenvloeiing met de Ucayali-rivier. Een bijzondere plek, want vanaf hier krijgt de rivier officieel de naam Amazone!

    Leuk weetje: ook het water van de Urubamba-rivier, die we eerder in de Heilige Vallei zagen, komt uiteindelijk via andere rivieren in de Ucayali terecht.

    Bij de samenvloeiing spotten we bovendien al onze eerste rivierdolfijnen! Een onverwachte maae leuke eerste kennismaking met het dierenleven hier.

    Daarna voeren we stroomopwaarts over de Ucayali tot aan Libertad Jungle Lodge, gelegen vlak bij het kleine jungledorpje Libertad. We installeerden ons in onze kamer en kregen meteen de mogelijkheid om die avond nog op uitstap te gaan.

    Na een lekker avondmaal met verse meerval uit de Amazone trokken we onze rubberlaarzen aan voor een nachtwandeling op zoek naar kaaimannen.

    En met succes! Onze gids spotte in het donker iets in een klein plasje, dook er met zijn handen in en haalde er plots een jonge witte kaaiman uit! Het dier was ongeveer 70 centimeter lang. Volgens onze gids is deze soort minder agressief dan bijvoorbeeld de grotere zwarte kaaiman. Katrien kon hem zelfs even vasthouden, maar daar heb ik voor gepast.

    Ongelooflijk trouwens hoe goed onze gids de kleinste dieren in het donker kan ontdekken. Wij zouden er waarschijnlijk gewoon voorbijwandelen.

    Tijdens onze verdere wandeling zagen we ook verschillende kleurrijke kikkers, padden, spinnen en zelfs jonge leguanen. Een bijzonder geslaagde eerste avond dus!

    Morgen beginnen we aan onze eerste echte jungletrekking. Gelukkig mogen we deze keer wat langer slapen: pas om 8u worden we aan het ontbijt verwacht.    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    111De meest perfecte Incamuur1De terrassen worden gerestaureerdBirds of paradise1Schol!

    Dag 15: Machu Picchu

    November 8 in Peru 🌧 18 °C

    Om 4u werden we wakker op onze kampeerplaats. Alles was behoorlijk klam door de vochtige lucht van de cloud forest, maar gelukkig hadden we daar weinig last van. Na een klein ontbijt wandelden we een halfuurtje richting Aguas Calientes, waar we de bus naar Machu Picchu namen.

    Rond 6u stonden we al aan de ingang, bij openingstijd. Het aantal bezoekers van de site was op dat moment erg beperkt, waardoor we de site bijna voor onszelf hadden. Een enorme meerwaarde om zo vroeg te beginnen, want enkele uren later was het al heel wat drukker.

    Vandaag kregen we van onze gids Victor een uitgebreide rondleiding door de oude Incastad. Hij vertelde over de geschiedenis, de verschillende gebouwen en de vele mysteries die Machu Picchu nog altijd omringen.

    Zo wordt aangenomen dat Machu Picchu een koninklijk buitenverblijf was van Inca-keizer Pachacuti. Volgens Victor woonden er ooit ongeveer 700 mensen. Na de Spaanse verovering werd de afgelegen stad geleidelijk verlaten, al blijft het precieze verloop daarvan onderwerp van onderzoek.

    We hebben ondertussen al heel wat indrukwekkende Inca-sites bezocht, maar Machu Picchu is toch van een andere orde. Niet noodzakelijk omdat alle bouwwerken zoveel groter zijn dan bijvoorbeeld die in Pisac of Ollantaytambo, maar vooral door de ongelooflijke ligging.

    De stad ligt boven op een steile bergkam, omringd door gigantische groene bergtoppen en tropisch nevelwoud. Wanneer de wolken tussen de bergen voorbijtrekken, krijgt het geheel bijna iets magisch. Die combinatie van natuur, geschiedenis en indrukwekkende architectuur maakt Machu Picchu wel bijzonder.

    Na enkele uren zat ons bezoek erop en namen we de bus terug naar Aguas Calientes. Daar hadden we nog wat tijd om rond te wandelen, souvenirs te bekijken en een koffietje te drinken. Het dorpje is behoorlijk toeristisch, dus veel meer viel er niet te beleven.

    Daarna begon de lange terugreis: ongeveer twee uur met de panoramische trein naar Ollantaytambo en vervolgens nog eens twee uur met de bus naar Cusco.

    Vanavond staat nog een Italiaans restaurantje op het programma, waarna we vroeg in bed kruipen. Morgen worden we namelijk om 6u opgehaald voor onze vlucht naar Iquitos. Na de bergen en de Inca’s trekken we nu écht de Amazone in!    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    Stoet richting de Macchu Picchu treinChachabambaWilde orchideeWinay WaynaSun Gate of IntipunkuOnze tentNachtelijk bezoek bovenop onze tent

    Dag 14: Inca Trail

    November 7 in Peru ☁️ 21 °C

    Vandaag begonnen we aan een van de (vele) activiteiten waar we het meest naar uitkeken: de Inca Trail naar Machu Picchu! We opteerden voor de tweedaagse variant, waarbij we vandaag naar Machu Picchu wandelen en morgen de oude Incastad zelf bezoeken.

    Om 5u15 ging de wekker en niet veel later zaten we op de trein vanuit Ollantaytambo. Een prachtige treinrit, met grote panoramische ramen en mooie uitzichten op de bergen. We maakten er ook kennis met onze gids Victor en de drie andere reizigers in onze groep.

    Bij kilometer 104 stapten we uit en begon onze wandeling. Meteen viel op hoe anders het landschap hier is. We bevinden ons namelijk in de cloud forest, een tropisch bergwoud met ontzettend veel groen en een grote biodiversiteit. Een enorm contrast met de droge landschappen van de voorbije dagen!

    De eerste kilometers gingen voornamelijk bergop, maar dankzij onze eerdere trekkings viel dat gelukkig goed mee. Onderweg bezochten we de Inca-ruïnes van Chachabamba en later het indrukwekkende Wiñay Wayna, met prachtige landbouwterrassen tegen de bergflank. Volgens Victor zijn veel bouwwerken hier zo goed bewaard gebleven omdat de Spaanse veroveraars dit afgelegen gebied grotendeels links lieten liggen.

    Onderweg genoten we ook van een uitgebreide lunch, klaargemaakt door onze eigen kok en dragers. Ongelooflijk wat zij midden in de bergen allemaal op tafel konden toveren!

    Daarna wandelden we verder richting Intipunku, de Zonnepoort. Hier kregen we voor het eerst zicht op Machu Picchu. We hadden bovendien prachtig weer, met nauwelijks wolken die het uitzicht belemmerden.

    Tijdens de laatste afdaling werden we nog even overvallen door een stevige regenbui met onweer. Maar alsof het zo moest zijn, klaarde het precies op toen we Machu Picchu bereikten. We konden dus opnieuw genieten van een schitterend uitzicht, ditmaal met enkele mysterieuze wolken die over de bergen trokken. Uiteraard werden er heel wat foto’s genomen.

    De uitgebreide rondleiding bewaren we voor morgen. Vandaag namen we de bus naar onze kampeerplaats, waar de tenten al klaarstonden en opnieuw een heerlijk avondmaal werd bereid.

    Om 19u lagen we alweer in bed. Morgen staat de wekker namelijk om 4u voor ons echte bezoek aan Machu Picchu.    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    Prickly pear of cactusvruchtLamaAlpaca1GuanacoVicuña1GuanacoPisac111Een door de Inca's uitgehouwen gezicht in de rots en voedselopslagplaatsenOllantaytambo ruïnes1Ons hotelOllantaytambo dorp - originele Inca stenen

    Dag 13: Sacred Valley

    November 6 in Peru ☁️ 19 °C

    Vandaag mochten we opnieuw wat langer slapen! Om 8u werden we opgehaald voor onze Sacred Valley Tour, een tocht langs verschillende indrukwekkende Inca-sites in de Heilige Vallei.

    Een interessant weetje over de naam: de Inca’s beschouwden de Urubamba-rivier, vroeger Willkamayu genoemd, als een aardse weerspiegeling van de Melkweg. De rivier had daardoor een belangrijke spirituele betekenis en gaf de vallei haar heilige karakter. Dat is de reden achter de naam ‘heilige vallei’.

    Onze eerste stop was een traditionele weverij, maar vooral de aanwezige dieren trokken onze aandacht. We maakten kennis met verschillende soorten lama’s en alpaca’s. Zo heb je de wollige Ch’aku-lama en de kortharige Q’ara-lama, die ook wel de ‘sexy lama’ wordt genoemd vanwege zijn elegante verschijning en opvallende wimpers.

    Bij de alpaca’s zagen we de schattige, pluizige Huacaya en de Suri, met zijn lange, dreadlockachtige vacht. Daarnaast waren er ook guanaco’s en vicuña’s, twee wilde Zuid-Amerikaanse kameelachtigen. Vooral de vicuña is bijzonder schuw en staat bekend om zijn ontzettend kostbare wol.

    Daarna reden we verder naar Pisac, onze eerste echte Inca-site van de dag. Een indrukwekkend complex met gigantische landbouwterrassen tegen de bergflanken en verschillende bouwwerken bovenaan. De terrassen zorgden niet alleen voor extra landbouwgrond, maar creëerden ook verschillende microklimaten en hielpen erosie voorkomen. Aan de overkant zagen we bovendien een oude Inca-begraafplaats.

    Na een lunch in Urubamba trokken we verder naar Ollantaytambo. Onze gids Ronnie, die hier zelf vandaan komt, vertelde enthousiast over de geschiedenis van het indrukwekkende tempelcomplex en de legende van generaal Ollantay en de Inca-prinses.

    Bijzonder aan Ollantaytambo is dat het een echte levende Incastad is. In het historische centrum volgen de smalle straatjes nog altijd het oorspronkelijke Inca-stratenplan. Ook de stenen funderingen van de huizen en de kleine waterkanaaltjes zijn grotendeels bewaard gebleven. Heel mooi om te zien hoe het dagelijkse leven hier nog steeds plaatsvindt tussen eeuwenoude bouwwerken!

    We overnachten vanavond in Tierra Viva, vlak bij het treinstation. Morgen nemen we daar de trein richting kilometer 104, waar onze Inca Trail naar Machu Picchu eindelijk begint.    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    Uitzicht over de stadRoad to1Inca-troon1

    Dag 12: Sacsayhuaman

    November 5 in Peru ☁️ 20 °C

    Vandaag stond er eindelijk nog eens een rustigere dag op het programma. Geen vroege wekker en geen lange busrit, maar gewoon op ons eigen tempo Cusco verder ontdekken. Onze belangrijkste activiteit was een bezoek aan Sacsayhuamán, het indrukwekkende Inca-complex boven de stad.

    Dat betekende wel eerst een stevige klim naar boven. Op 3.500 meter hoogte voel je zoiets toch behoorlijk in de benen en longen, zeker omdat Katrien nog wat last had van haar maag. Maar we geraakten boven!

    Aan de ingang kregen we een lokale gids aangeboden (tegen betaling), maar besloten we dat ik zelf de rondleiding zou verzorgen, met beperkte hulp van AI. Katrien haar beoordeling achteraf? Heel gedetailleerd en interessant, alleen de route kon beter. De gids zelf was uiteraard uitstekend.

    Sacsayhuamán was een van de belangrijkste bouwwerken van de Inca’s rond Cusco. Het complex had vermoedelijk zowel militaire als ceremoniële functies. Vooral de gigantische zigzaggende stenen muren zijn indrukwekkend. Sommige stenen zijn meerdere meters hoog en wegen tientallen tot zelfs meer dan honderd ton. Ongelooflijk hoe de Inca’s die hierheen hebben vervoerd en zo nauwkeurig op elkaar hebben laten aansluiten. Zonder cement of mortel, gewoon perfect passende stenen die als gigantische legoblokken in elkaar grijpen!

    Na ons bezoek wandelden we terug richting het centrum voor een korte lunch en wat souvenirshopping. Daar hadden we tot nu toe weinig tijd voor gehad, en Cusco is er met zijn ontelbare winkeltjes de ideale plek voor. Hopelijk krijgen we onze koffers straks nog dicht!

    Tegen de avond hadden we een briefing bij Alpaca Expeditions, de organisatie waarmee we binnenkort de Inca Trail richting Machu Picchu gaan wandelen. We kregen uitleg over het verloop van de trekking en de praktische voorbereidingen.

    We sloten de dag af met een lekker diner in een Japans-Peruaans Nikkei-fusionrestaurant.

    Morgen worden we om 8u opgehaald voor een uitgebreide tour door de Sacred Valley, met verschillende historische Inca-sites op het programma. Opnieuw heel wat geschiedenis dus, maar gelukkig pas na een relatief normale nachtrust!    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    Vinicunca112Red Valley1Ausengate

    Dag 11: Vinicunca & Red Valley

    November 4 in Peru ☁️ 8 °C

    Alweer een wekker om 2u15! Na een nachtbus en amper één korte nacht in Cusco waren we niet bepaald uitgeslapen. Om 3u stonden we klaar op de Plaza de Armas voor onze uitstap naar Vinicunca, de Rainbow Mountain. Gelukkig konden we onderweg nog wat slapen. Na een ontbijtbuffet rond 5u reden we verder richting het startpunt.

    Onze gids César stelde ons gerust over de hoogte: rustig stappen en vooral genieten. De wandeling begon op ongeveer 4.600 meter, met als doel de top op 5.036 meter. Het grootste deel liep geleidelijk omhoog, maar de laatste honderd hoogtemeters, steiler en met rotsen, voelden we toch stevig in de benen en longen. Toch bleef het een eitje tegenover de Colca Canyon.

    Boven werden we beloond met een prachtig uitzicht op de kleurrijke berg. Ook het weer zat mee: blauwe lucht, af en toe wolken en regelmatig zonlicht dat de kleuren extra deed oplichten. Volgens César hadden bezoekers de afgelopen weken soms alleen sneeuw of mist gezien. Wij mochten dus absoluut niet klagen!

    Omdat we ons allebei nog verrassend goed voelden, besloten we ook de Red Valley te bezoeken. Dat betekende nog een twintigtal minuten verder wandelen, tot ruim 5.100 meter hoogte. Eerlijk gezegd vonden we dat uitzicht misschien zelfs indrukwekkender. Waar Vinicunca vooral één kleurrijke berg is, strekt de Red Valley zich in alle richtingen uit. Overal dieprode bergflanken, met hier en daar wat groen in de vallei. We hadden het uitzichtpunt bovendien een tiental minuten helemaal voor onszelf. Adembenemend!

    Daarnaast zien we in de verte ook het sneeuwit-gekleurde massief van de Ausangate, de hoogste berg in het gebied rond Cusco met zo’n 6.400 meter hoogte.

    Bij onze terugkeer naar Vinicunca begrepen we waarom dat vertrek om 3u uiteindelijk een goed idee was. Waar het eerst nog aangenaam druk was, stond het een uur later werkelijk vol. Voor sommige fotoplekjes stonden wachtrijen van tientallen meters. Toch blij met die vroege wekker dus.

    César vertelde ook hoe het toerisme hier pas sinds ongeveer 2016 echt op gang is gekomen. Volgens hem speelt een lokale familie een belangrijke rol in de uitbating en vloeien de inkomsten terug naar de gemeenschap, onder andere via werkgelegenheid en steun aan herders die lama’s verliezen door blikseminslagen. Een interessant verhaal.

    Een vermoeiende, maar bijzonder geslaagde uitstap dus. met twee prachtige uitzichtpunten en voor het eerst boven de 5.000 meter!    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    Cherimoya1Plaza de Armas met Inca PachacutiEen originele, trapezoide InkadeurTwaalfhoekige Inka steenLas Blas wijk1Aquaduct1

    Dag 10: Cusco

    November 3 in Peru ☁️ 20 °C

    Rond 6u kwamen we met de nachtbus aan in Cusco, vroeger dan verwacht. Uitgerust durf ik niet helemaal te zeggen: de rit was behoorlijk schokkerig, waardoor we wel wat geslapen hadden, maar minder goed dan op onze vorige nachtbus. Gelukkig konden we meteen terecht in ons hotel om de bagage af te zetten en ons even op te frissen.

    Cusco ligt op ongeveer 3.400 meter hoogte en was ooit de hoofdstad van het Incarijk. We keken er dus enorm naar uit om de stad te ontdekken. De hoogte voelde je trouwens meteen: bij de eerste trappen waren we toch wat sneller buiten adem, ondanks onze eerdere dagen in Arequipa en de Colca Canyon.

    Rond 10u sloten we op de Plaza de Armas aan bij een free walking tour. ‘Free’ bleek hier een rekbaar begrip, want tijdens de wandeling werd vrij duidelijk verteld hoeveel fooi er op het einde verwacht werd. Gelukkig was de gids bijzonder boeiend en de uitgebreide tour het bedrag absoluut waard!

    Bijzonder is vooral hoeveel Inca-muren er nog in het straatbeeld te zien zijn. Grote, donkere stenen met allemaal verschillende vormen die zo goed in elkaar passen dat er haast geen voeg tussen zit. Bovendien werden de muren licht schuin gebouwd, wat ze beter bestand maakte tegen aardbevingen. Toen een zware aardbeving in 1650 heel wat Spaanse gebouwen beschadigde, hielden veel van die oude muren stand. Vandaag zie je dan ook regelmatig een koloniale bovenverdieping op een originele Inca-ondermuur staan.

    We kwamen ook langs Qorikancha, de vroegere Zonnetempel en een van de belangrijkste heiligdommen van de Inca’s. Ooit waren delen van de tempel met goud bekleed, maar dat verdween na de Spaanse verovering. De overgebleven stenen muren zijn nog altijd prachtig.

    Daarna wandelden we verder richting San Blas, een hoger gelegen, artistieke wijk met smalle straatjes, bloemen en mooie uitzichten over Cusco. De trappen waren vermoeiend, maar gelukkig kregen we tijdens de tour ook nog een gratis pisco sour aangeboden, dus er was voldoende motivatie om verder te stappen.

    Onze gids vertelde ook over het bekende verhaal dat het oude Cusco de vorm van een poema had, met het hoger gelegen Sacsayhuamán (belangrijke tempel) als hoofd. Een mooi voorbeeld van de symboliek die dieren in de Incacultuur kregen.

    Na een snelle lunch trokken we naar het Museo Inka. Daar kregen we een overzicht van de vele beschavingen die Peru vóór en tijdens het Incarijk gekend heeft: onder andere Paracas, Nazca, Wari, Moche en Tiwanaku. Vooral de ontwikkeling van het aardewerk en de kaarten van de verschillende rijken waren interessant. Veel namen kwamen ons ondertussen al bekend voor van eerdere stops op deze reis!

    We sloten de dag af bij het vegan restaurant Green Point in San Blas. Morgen wordt het alweer vroeg: om 3u vertrekken we naar Vinicunca, de Rainbow Mountain, op ruim 5.000 meter hoogte. We voelden ons vandaag goed genoeg om deze uitstap last minute vast te leggen. Benieuwd hoe die hoogte morgen zal aanvoelen!    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    Vulkaan El Misti op de achtergrond
    1De zeer veilige en efficiente Peruviaanse elektriciteitskabelsVulkaan El Misti op de achtergrondEen paleis1111Gedroogde baby alpacaCocabladerenPhysalis dubbel zo groot en 10 keer zo goedkoop121Slaapwel!

    Dag 9: Arequipa

    November 2 in Peru

    Na een paar behoorlijk stevige dagen hadden we vandaag eindelijk eens niets op de planning. Uitslapen dus! Al waren we rond 8u toch beiden wakker. Voor onze doen hier is dat ondertussen bijna een luie ochtend.

    We genoten van een rustig ontbijt op het zonnige terrasje van ons hotel, pakten onze spullen in en lieten de bagage achter. Vanavond nemen we namelijk de nachtbus naar Cusco, maar eerst hadden we nog een volledige dag om Arequipa verder te verkennen.

    We maakten onze stadswandeling van enkele dagen geleden af, met onder andere een stop bij de Mirador de Yanahuara, waar je een prachtig zicht hebt op de vulkaan El Misti. Daarna kuierden we verder door de straatjes en dronken we een koffietje in een hippe koffiebar.

    Onze volgende stop was Mercado San Camilo, de grote markt die we bij ons vorige bezoek wegens onze wat onrustige magen hadden overgeslagen. Een drukte van jewelste, met kraampjes vol vlees, vis, kruiden, bloemen, textiel en vooral heel veel fruit!

    We gingen op zoek naar enkele lokale specialiteiten en kochten aguaymanto (physalis), cactusvruchten en een cherimoya, ook wel custard apple genoemd. Voor 250 gram aguaymanto betaalden we amper 60 cent. De physalis proefden we meteen, de rest bewaren we tot in Cusco. We namen ook een zakje cocabladeren mee, die hier traditioneel gebruikt worden bij verblijf op grote hoogte. Een ander opvallend kraampje verkocht zelfs gedroogde babylama’s, die bij traditionele rituelen gebruikt worden.

    De rest van de namiddag brachten we rustig door op de Plaza de Armas en Plaza San Francisco, met nog een drankje in een binnentuintje. Na een lekkere gegrilde sandwich bij Masamama wandelden we terug naar ons hotel.

    Ondertussen zitten we alweer op de nachtbus, deze keer richting Cusco. Een rustige, maar heel aangename dag. En vooral: we voelen ons weer wat opgeladen voor wat nog komt!    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    1111Ingehaald door muilezelsDe top bereikt met onze groep!2Patapampa pas11Vulkaan El Misti op achtergrond

    Dag 8: Cabanaconde

    November 1 in Peru ⛅ 15 °C

    Opnieuw een vroege start vandaag: om 4u stonden we met onze hoofdlampen klaar voor het tweede deel van onze Colca Canyon-trekking. Gisteren hadden we al zo’n 14 à 15 kilometer afgelegd, vandaag restten er nog zeven. Alleen gingen die zeven kilometer vrijwel volledig bergop, van ongeveer 2.300 naar 3.300 meter hoogte. Een kleine duizend hoogtemeters dus, in één lange klim!

    We vertrokken bewust in het donker. Zodra de zon boven de canyonrand uitkomt, kan het hier namelijk behoorlijk heet worden, en dat maakt zo’n steile klim alleen maar lastiger. Bovendien stond de bus ons al om 9u boven op te wachten, en moesten we daarvoor nog ontbijten.

    Het eerste uur wandelden we bij het licht van onze hoofdlampen. Geleidelijk werd het lichter en konden we genieten van de zonsopgang boven de canyon. Al werd het naarmate we hoger klommen toch vooral een kwestie van blijven stappen. De ijlere lucht en de voortdurende stijging maakten het behoorlijk pittig.

    Uiteindelijk bereikten we rond 7u à 7u30 één voor één Cabanaconde, boven op de canyonrand. Achteraf hadden we dus misschien iets later kunnen vertrekken, maar beter wat marge dan het ontbijt moeten missen.

    Grappig genoeg voelde deze dag voor ons wat anders aan dan gisteren. De klim was zwaar, maar na goed drie uur zat de wandeling er al op. Gisteren waren we daarentegen bijna de hele dag onderweg geweest, inclusief een stevige afdaling en nog heel wat ‘Peruaans platte’ stukken. Over de twee dagen samen legden we ruim twintig kilometer af, met behoorlijk wat hoogtemeters. Daarmee zat ons eerste grote wandelavontuur van Peru erop!

    En gelukkig volgde er meteen een beloning. Met de bus reden we naar de warmwaterbronnen van Chacapi, waar we anderhalf uur konden ontspannen in verschillende baden, van behoorlijk heet tot een stuk frisser. Het deed wat denken aan de warmwaterbaden op de Azoren. Na twee dagen wandelen konden onze benen en voeten dat zeker appreciëren.

    Na een buffetlunch begonnen we aan de terugrit naar Arequipa, met onderweg nog enkele leuke stops. Op de Patapampa-pas, ruim 4.900 meter hoog, keken we uit over de indrukwekkende vulkaantoppen in de verte. Verder reden we door het natuurreservaat Salinas y Aguada Blanca, waar honderden lama’s en alpaca’s in het hooggelegen landschap rondliepen.

    Tegen 16u à 17u waren we terug in Arequipa. We fristen ons op in het hotel en gingen nog lekker vegetarisch eten in het centrum. Daarna vooral vroeg ons bedje in.

    En morgen? Helemaal niets gepland. Geen wekker om 2u, 3u of 4u. Gewoon uitslapen en de stad op ons eigen tempo verder ontdekken. Dat hebben we wel verdiend, als zeg ik het zelf 😅    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    1
    11111112

    Dag 7: Colca Canyon

    October 31 in Peru ☀️ 15 °C

    Vandaag begon ons eerste echte wandelavontuur van de reis: een tweedaagse trekking door de Colca Canyon. De wekker stond op 2u15 en om 2u50 waren we klaar voor vertrek. Alleen ons busje dacht daar anders over en kwam twintig minuten te laat. Normaal geen drama, maar op dat uur kon vooral Katrien er iets minder mee lachen!

    Eenmaal onderweg konden we gelukkig nog wat slapen. Tot onze verrassing reden we ook over een bergpas van ruim 4.900 meter hoogte, hoger dan we beiden ooit zijn geweest. Gelukkig gewoon in het busje en niet te voet.

    Onderweg stopten we in Chivay voor een stevig Peruaans ontbijt, met eitjes, brood, kaas, groenten en sapjes. We proefden er ook een lokale kruideninfusie, die wat aan tijm deed denken en volgens de traditie goed zou zijn voor de maag, en natuurlijk thee met cocabladeren, die hier vaak tegen hoogteklachten wordt gedronken. Gelukkig voelden we ons vandaag allebei ook een stuk beter dan de voorbije dagen.

    Daarna volgden enkele uitkijkpunten, met als hoogtepunt Cruz del Cóndor. We hoopten vooral dat we überhaupt condors zouden zien, maar dat bleek geen probleem. We telden misschien wel tien tot twintig stuks, al zullen sommige vogels ongetwijfeld een paar keer voorbijgevlogen zijn. Ze zweefden soms verrassend dicht om ons heen. Imposant!

    Rond 9u30 begonnen we dan aan onze wandeling. Het plan voor deze tweedaagse tocht is eenvoudig: vandaag afdalen tot diep in de canyon, morgen weer helemaal omhoog. We startten rond 3.400 meter hoogte en daalden eerst stevig af, met prachtige zichten over de droge bergflanken en de steeds groenere vallei beneden.

    Eenmaal beneden kwamen we langs kleine dorpjes waar overal fruit groeit: avocado’s, papaja’s, citroenen en vijgen. Zowel in het wild als in de tuinen en akkers van de lokale boeren. Na de lunch en een korte siësta wandelden we verder door de vallei. Dat stuk was volgens onze gids min of meer ‘Peruaans plat’. Er zaten dus toch nog behoorlijk wat klimmetjes in!

    Tegen 16u30 bereikten we ons verblijf in de canyon, Oasis Bungalow. We hadden ongeveer 15 kilometer in de benen, met ruim duizend meter netto afdaling en onderweg toch ook nog zo’n 400 hoogtemeters omhoog. Erg pittig tussen 2000-3000 meter boven zeeniveau in combinatie met de brandende zon en 30 graden celsius. Kortom een mooie, maar vermoeiende wandeldag!

    Vanavond staat vooral eten, uitrusten en vroeg slapen op het programma. Morgen wacht ons namelijk het pittigste deel: ongeveer duizend meter klimmen terug naar Cabanaconde, boven op de canyonrand. De afstand is korter dan vandaag, maar de hoogtemeters maken dat minder veelbelovend.

    Het ontbijt staat morgen pas boven op ons te wachten. Als dat geen motivatie is om door te stappen... Gelukkig hebben we voor onderweg nog wat crackers en ontbijtrepen bij.    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    Posada nuevo españa
    Posada nuevo españaCentraal hoofdplein met kathedraalSanta Catalina kloosterEen nonnenkeukenEl Misti

    Dag 6: Arequipa

    October 30 in Peru ☀️ 21 °C

    Na een verrassend degelijke nacht op de bus kwamen we rond 8u aan in Arequipa. Ik had redelijk goed geslapen, Katrien iets minder, maar het was in ieder geval een pak comfortabeler dan een vliegtuig!

    Arequipa ligt op zo’n 2.335 meter hoogte, een flinke sprong tegenover de kust van de voorbije dagen. Op het eerste gezicht merkten we daar weinig van, tot we een trap opliepen en plots toch wat sneller buiten adem waren. De ijlere lucht laat zich dus al een beetje voelen.

    We konden gelukkig meteen terecht in Posada Nueva España, een charmant hotelletje in Spaanse koloniale stijl, met kamers rond een grote binnenplaats vol terrasjes en groen. Alles heel gezellig en verzorgd. Alleen de communicatie verliep iets moeizamer, want Engels bleek er niet echt tot het aanbod te behoren. Gelukkig geraakten we met wat gebarentaal en ons beste Duolingo-Spaans al een heel eind!

    Na het installeren trokken we te voet de stad in. Het historische centrum is hier veel compacter dan in Lima, waardoor je makkelijk van de ene bezienswaardigheid naar de andere wandelt. Arequipa wordt ook wel de Ciudad Blanca genoemd, de witte stad, dankzij de vele gebouwen in sillar, een lichte vulkanische steen.

    Minstens even indrukwekkend is het uitzicht rondom de stad. Boven de daken torent de vulkaan El Misti uit, bijna 5.800 meter hoog. Verderop zie je nog andere enorme bergtoppen, sommige met sneeuw. Vooral in het avondlicht was Misti prachtig om te zien. Best bijzonder om midden in een grote stad zulke bergen op de achtergrond te hebben!

    Onze belangrijkste stop was het Santa Catalina-klooster, gesticht in 1579. Eigenlijk is het een klein dorp binnen de stad, met smalle straatjes, binnenplaatsen en felblauwe, oranje en rode muren. Je kan er uren rondwandelen zonder het gevoel te hebben dat je midden in Arequipa zit.

    Wat ons vooral opviel, was het verschil tussen de verblijven van de nonnen. Vroeger brachten veel vrouwen uit welgestelde families een bruidsschat mee naar het klooster. Sommige leefden in eenvoudige cellen, terwijl andere over complete huisjes met meerdere kamers beschikten, soms groter dan ons appartement! Tegelijk golden er strenge regels en was contact met de buitenwereld sterk beperkt. Een bijzondere combinatie van afzondering en grote verschillen in levensstandaard.

    ‘s Avonds gingen we eens niet voor typisch Peruaans, maar voor Japanse ramen. Toch niet zo’n vreemde keuze: door de Japanse invloed kent Peru ook de Nikkei-keuken, een combinatie van Japanse en Peruaanse gerechten. Een kleine culinaire omweg dus!

    We kruipen vanavond bijzonder vroeg onder de wol, want morgen gaat de wekker om 2u15. Jawel, ’s nachts. Dan trekken we richting de Colca Canyon voor een lange rit en een flinke wandeling. Mogelijk hebben we daar weinig bereik, dus het volgende verslag kan iets langer op zich laten wachten.    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    2Upcycled hostel
    2Upcycled hostelImpressie onderweg1De hagedisDe boomTextielbewerkingCahuachi1De Nazca GodOriginele Nazca aquaducten doe tot op de dag van vandaag nog steeds gebruikt worden3

    Dag 5: Nazca

    October 29 in Peru ☀️ 29 °C

    Vandaag stond er vooral een reisdag op de planning, maar stilgezeten hebben we zeker niet. Om 6u30 verlieten we Upcycled Hostel in Huacachina, waar we eigenlijk best nog wat langer hadden willen genieten van het zwembad en de lounge. Maar goed, we zijn op rondreis, dus af en toe moet het vooruitgaan.

    Na ongeveer drie uur rijden richting Nazca stopten we bij een uitkijktoren aan de beroemde Nazca-lijnen. Van daaruit zagen we drie figuren: een boom, een hagedis en een figuur die als de handen of kikker wordt omschreven. Indrukwekkend dat die tekeningen bijna 2.000 jaar geleden in de woestijngrond werden aangebracht en door het extreem droge klimaat zo goed bewaard zijn gebleven.

    In Nazca hadden we enkele uren vrij voordat onze volgende uitstap begon. Omdat we ons allebei nog niet helemaal fit voelden, boekten we voor 40 soles (zo’n €10 voor ons twee) een kamertje in een eenvoudig hostel. Niet om te overnachten, maar gewoon om onze bagage kwijt te kunnen en even op bed te liggen. Voor die prijs moesten we niet lang twijfelen.

    Omstreeks 15u vertrokken we met Carlos, onze bijzonder enthousiaste gids, op uitstap naar Cahuachi en enkele andere historische plekken rond Nazca. Cahuachi was een belangrijk ceremonieel centrum van de Nazca-cultuur, die hier lang voor de Inca’s leefde. Carlos vertelde honderduit over de religieuze betekenis van de tempels en over de verwante, oudere Paracas-cultuur, waarvan we de naam eerder op onze reis al tegenkwamen.

    Bijzonder, en best gruwelijk, was zijn uitleg over menselijke offers. Volgens Carlos werden hier niet alleen buitenstaanders, maar ook mensen uit de eigen gemeenschap geofferd, soms zelfs mensen met een hoge status. Hij vertelde dat jezelf laten offeren als een grote eer werd aanzien. Een vreemd concept om je vandaag in te beelden.

    Daarna bezochten we een atelier waar nog textiel wordt gemaakt met traditionele technieken en wol van lama’s en alpaca’s. Onze laatste stop waren de oude puquios, een ingenieus netwerk van ondergrondse waterkanalen en spiraalvormige openingen. Die zorgen ervoor dat grondwater, afkomstig uit de Andes, bereikbaar blijft en naar de landbouwvelden kan worden geleid. Delen van dit eeuwenoude systeem worden vandaag de dag, 2000 jaar later, nog steeds gebruikt!

    Na een korte terugkeer naar ons hostel was het tijd voor het laatste deel van de dag: de nachtbus naar Arequipa. In de busterminal was het even chaos, maar uiteindelijk geraakten we zonder problemen aan boord. En wat een verschil met een vliegtuig: enorme zetels die bijna volledig plat kunnen, tot zo’n 160 graden. Als we ergens op een bus kunnen slapen, zal het hier wel zijn.

    Een behoorlijk volle reisdag dus. Op naar Arequipa!    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    1
    11113141

    Dag 4: Huacachina

    October 28 in Peru ⛅ 31 °C

    Vandaag mochten we eindelijk eens uitslapen. Al waren we nog steeds rond 6u klaarwakker. Helemaal los van de Belgische klok zijn we blijkbaar nog niet. Geen probleem, want vroeg opstaan zullen we de komende weken nog genoeg moeten doen!

    We namen uitgebreid de tijd voor het ontbijt in Casa Paracas, een erg aangenaam verblijf: gezellige kamers, vriendelijke uitbaters en een prachtig dakterras. Met eitjes, avocado, pannenkoekjes, fruitsla en versgeperst sinaasappelsap werden we opnieuw goed in de watten gelegd. Een fijne afsluiter van ons verblijf hier!

    Rond 11u vertrokken we richting Ica, met onderweg een stop bij Hacienda La Caravedo. Deze prachtige hacienda uit 1684 staat bekend als de oudste nog werkende distilleerderij van beide America’s. We kregen een korte rondleiding over de productie van pisco, de traditionele Peruaanse sterke drank. Katrien had op wat meer technische uitleg gehoopt, maar de rondleiding bleef redelijk oppervlakkig. Achteraf kregen we drie proevertjes met een alcoholpercentage tussen 40-43 procent. Deze brandden stuk voor stuk behoorlijk stevig!

    Daarna reden we verder naar Huacachina, een bijzonder dorpje dat rond een oase midden tussen gigantische zandduinen ligt. De lagune was oorspronkelijk natuurlijk, maar doordat het grondwaterpeil daalt, moet tegenwoordig water worden bijgepompt om ze te behouden. Rondom de oase liggen vooral hostels, zwembaden en bars. Het gaf ons wat feestvibes en leek erg toeristisch. Maar met die duinen op de achtergrond blijft het hoe dan ook een bijzonder zicht.

    Veel tijd om rond te wandelen hadden we niet, want daarna stapten we in een grote sandbuggy. Met een man of acht scheurden we over de duinen, soms zo steil naar beneden dat we bijna uit onze stoelen werden gekatapulteerd. Een stevige dosis adrenaline dus! Onderweg stopten we voor foto’s en om te sandboarden: eerst van een kleinere duin, daarna van een hogere, telkens liggend op onze buik op het board.

    Het landschap was echt indrukwekkend. Eindeloze zandduinen, wind die het zand over de toppen blies en soms het gevoel dat we helemaal alleen op de wereld waren. Tijdens een volgende stop genoten we van een kleine picknick, om vervolgens vanuit de duinen de zon te zien ondergaan. Een prachtige afsluiter!

    Nog een opvallend detail onderweg: heel wat Peruaanse huizen lijken onafgewerkt, met uitstekende betonijzers en kale bakstenen. Volgens onze gids is dit te wijten aan het feit dat de mensen dan minder belastingen moeten betalen. Het is in ieder geval een gekend zicht over heel Peru.

    We overnachten vanavond in Upcycled Hostel, net buiten Huacachina. Katrien voelde zich vandaag helaas niet helemaal top, naar eigen zeggen zo’n 62,5%. Perfect dus om vandaag Pisco te proeven en te racen op de duinen… Tegen de avond ging het gelukkig beter. Hopelijk morgen helemaal in orde, want dan vieren we! 🎂

    Veel tijd om uit te slapen is er niet: om 6u30 vertrekken we alweer richting Nazca.    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    1
    1132111121111

    Dag 3: Paracas National Reserve

    October 27 in Peru ⛅ 25 °C

    Vandaag mochten we eindelijk eens wat langer slapen! Al moesten we om 7u30 nog steeds paraat staan bij Paracas Diving. Gelukkig konden we eerst genieten van een heerlijk ontbijtje op het dakterras van Casa Paracas. We werden er goed in de watten gelegd, met een verzorgd ontbijt en mooi uitzicht. Morgen hopelijk wat meer tijd om ervan te genieten!

    Bij de duikschool maakten we kennis met onze gids Jhuneor, een sympathieke en enthousiaste duiker. Na een halfuurtje rijden bereikten we een verlaten strandje aan de overkant van de baai, midden in het Paracas National Reserve.

    Van daaruit vertrokken we met de boot voor onze twee duiken. De eerste was meteen de diepste, tot ongeveer 13 meter, en duurde een halfuurtje. We doken rond een oude pilaarconstructie in zee, waar zich heel wat onderwaterleven had gevestigd. We zagen een octopus, krabben, vissen en zeepokken. Die laatste zijn kleine kreeftachtigen die met hun pootjes plankton uit het water filteren. Best fascinerend om van dichtbij te zien!

    Het was trouwens onze eerste keer duiken vanaf een boot, dus aanvankelijk toch even spannend. Maar alles verliep prima!

    Onze tweede duik was wat minder diep en duurde ongeveer 45 minuten. We zwommen geleidelijk richting het strand en spotten onderweg onder andere een behoorlijk groot zeepaardje, krabben en nog enkele mooie koraalachtige structuren. Ook lagen er ontzettend veel felrode, waaiervormige schelpen op de zeebodem: Peruaanse sint-jakobsschelpen. Jhuneor verzamelde er tijdens onze duik een aantal. Achteraf liet hij ons zijn vangst zien, waarna er ter plekke verse ceviche van gemaakt werd. Verser en puurder dan dat kan niet.

    Na een lekkere lunch in een hippe koffiebar en een korte rustpauze stond om 15u onze tweede activiteit op het programma. We dachten met quads door de woestijn te trekken, maar het werden uiteindelijk buggy’s.

    We reden door het uitgestrekte woestijnlandschap van het Paracas National Reserve, met stops bij Playa Roja, het bijhorende uitzichtpunt en Playa Yumaque. De combinatie van zandvlaktes, indrukwekkende kliffen en de oceaan was prachtig. Op sommige momenten waanden we ons op een andere planeet.

    Onze gids vertelde dat grote delen van deze streek miljoenen jaren geleden onder zee lagen. Vandaag worden hier nog fossielen van onder andere prehistorische walvissen gevonden. Op een uitzichtpunt stampte hij bovendien enkele keren met zijn schoen op de grond, waarna er een flinke brok zout loskwam. Blijkbaar liggen hier zoutafzettingen vlak onder onze voeten. Best bijzonder om midden in de woestijn te ontdekken!

    Na de buggytocht keerden we terug naar Paracas, waar we de dag afsloten in een lokaal familierestaurantje. Opnieuw heerlijk gegeten, al waren de porties deze keer wat ambitieus.

    Morgen hebben we een rustigere ochtend, waarna we Paracas achter ons laten en verder trekken richting Huacachina!    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    11Chicha morada (sap op basis van paarse mais)Inca cola: smaakt als kauwgom

    Dag 2: Islas Ballestas

    October 26 in Peru ☁️ 24 °C

    Vandaag stond er een iets rustigere dag op de planning, al moesten we daarvoor wel opnieuw bijzonder vroeg uit de veren. Om 4u35 werden we opgehaald aan ons hotel in Lima, om met de bus richting Paracas te vertrekken, een klein kuststadje op zo’n drie uur rijden.

    Onderweg viel vooral op hoe droog het landschap hier is. Wat we gisteren in Lima al een beetje merkten, werd vandaag nog duidelijker: een groot deel van de Peruaanse kust bestaat uit woestijn. Hoewel het hier regelmatig bewolkt is, valt er amper regen. Deze kustwoestijn sluit verder naar het zuiden aan bij de Atacamawoestijn in Chili, een van de droogste plekken ter wereld. Een bijzonder landschap.

    Rond 9u kwamen we aan in Paracas, waar we meteen op de boot stapten richting de Islas Ballestas, een kleine eilandengroep voor de kust die vooral bekendstaat om haar enorme populaties zeevogels en zeeleeuwen.

    De eilanden vormen een waar paradijs voor vogels, die hier op de rotsachtige kliffen relatief ongestoord kunnen broeden. En dat was er ook wel aan te zien! Tijdens onze boottocht zagen we gigantisch veel zeeleeuwen, Humboldtpinguïns en ontelbaar veel vogels, waaronder aalscholvers, pelikanen en enkele soorten die we zelf moeilijk konden thuisbrengen. Onder andere de roodpootaalscholver, met zijn opvallende rode poten, zou hier voorkomen.

    Ook dolfijnen kan je hier met wat geluk tegenkomen, maar die lieten zich vandaag helaas niet zien. Gelukkig hebben we die op eerdere reizen al kunnen bewonderen, dus echt teleurgesteld waren we niet. De zee was trouwens behoorlijk rustig, al werd het voorbij het schiereiland wel wat woeliger. Gelukkig geraakten we droog terug aan land!

    De eilanden staan ook bekend om hun grote hoeveelheden guano, eigenlijk niets meer dan opeengestapelde vogelkaka. Die werd vroeger massaal ontgonnen en als meststof gebruikt in de landbouw. Tegenwoordig maken de eilanden deel uit van een beschermd natuurgebied.

    Na de boottocht checkten we in bij Casa Paracas, een gezellig hotelletje met een mooie kamer en uitzicht op zee vanaf het balkon. Vervolgens verkenden we nog even het dorp, al moeten we toegeven dat er niet bijzonder veel te beleven valt.

    We installeerden ons nog even op een steiger, waar we enkele zeeleeuwen in de haven konden observeren. Daarna sloten we de namiddag af met een drankje op een terrasje met zicht op zee. Veel meer moest dat vandaag eigenlijk niet zijn!

    Vanavond gaan we nog iets eten in een lokaal restaurantje, om morgen opnieuw wat actiever te worden. Dan staat er namelijk een duik op het programma, gevolgd door een quadtour door het Paracas National Reserve.    Read more

    See translation
  • Peru 2026 🇵🇪
    1
    Ready for take off1112Huaca PucllanaGraftombeRelikwie met zeehondenImpressie van de stadKennedy park, gekend om de katten1Peruaanse GatitaCevicheria

    Dag 1: Lima

    October 25 in Peru ☁️ 24 °C

    Onze eerste dag in Peru zit er bijna op! En het was meteen een behoorlijk lange dag, al heeft het tijdsverschil van zes uur daar natuurlijk ook iets mee te maken.

    Gisteravond vertrokken we rond middernacht vanuit Madrid en na een vlucht van zo’n 11 à 12 uur landden we om 4u30 in Lima. Een vreemd gevoel, want voor ons voelde het alsof het al middag was, terwijl de stad nog maar langzaam wakker werd. Rond 6u stonden we in ons hotel, waar zelfs het ontbijt nog niet klaarstond.

    We verblijven in het Blue Boutique Hotel, een klein en gezellig hotelletje in Miraflores. Onze eerste indruk van Lima is vooral dat het een gigantische stad is, met meer dan 10 miljoen inwoners. De wijken rond de luchthaven zagen er wat minder uitnodigend uit, maar Miraflores is een aangename en relatief veilige buurt om als toerist rond te wandelen.

    Na het ontbijt en een verfrissende douche trokken we te voet richting Barranco, de wat meer bohemien en hipster wijk ten zuiden van Miraflores. Onze wandeling liep grotendeels langs de kust, en die is hier best indrukwekkend. De stad ligt namelijk boven op enorme kliffen, zo’n 50 à 60 meter boven de oceaan. Langs de rand ligt een aaneenschakeling van parkjes, waardoor je kilometerslang met uitzicht op de Stille Oceaan kan wandelen. Een heel fijne manier om Lima voor het eerst te ontdekken!

    In Barranco maakten we nog een toertje door de gezellige straatjes en aten we onze eerste Peruaanse lunch. Daarna namen we een Uber naar Huaca Pucllana, een oude tempelpiramide die zowat midden tussen de moderne gebouwen van Miraflores ligt.

    De tempel werd gebouwd door de Lima-cultuur, tussen ongeveer 450 en 650 na Christus, dus lang voor de Inca’s. Tijdens een rondleiding van een uurtje kregen we wat meer uitleg van een gids met een bijzonder droog gevoel voor humor. Hij waarschuwde ons onder andere dat wie het traagst was, op het einde van de tour zou dienen als ‘human sacrifice’. Gelukkig kunnen we allebei niet goed tegen geslenter!

    Op de terugweg naar het hotel wandelden we nog door Parque Kennedy, dat bekendstaat om zijn vele straatkatten. We spotten er zeker 20 à 30, allemaal behoorlijk tam en op het eerste gezicht goed verzorgd. Katrien spotte zelfs een volwassen versie van onze Gatita! 🐈‍⬛

    Vanavond houden we het rustig, want morgen moeten we alweer om 4u30 vertrekken richting Paracas en de Islas Ballestas. Eerst gaan we wel nog eten in een cevichería in de buurt, om meteen ook eens van de traditionele Peruaanse ceviche te proeven.

    Een lange, maar leuke eerste kennismaking met Peru. Morgen laten we Lima alweer achter ons.    Read more

    See translation
    Trip start
    October 24, 2026