Mijayima aan het strand

Over de voormiddag valt niet veel te vertellen, want die bestond voornamelijk uit reizen met de trein. Ik heb de hertjes van nara vaarwel gezegt en een boemeltreintje opgesprongen richting kyoto, daar een shinkansen genomen naar okayama, en van daaruit een andere shinkansen naar hiroshima. De stad hiroshima links laten liggen, om niet depri te worden, en op een boemeltreintje gesprongen richting de ferries. En dan nog eens tien min op de ferry, zonder zeeziek te worden, en ik was er.

Het is een klein eiland voor de kust van hiroshima dat bekend staat voor zijn tori in het water. Ik heb dus de rest van den dag net als honderden andere touristen die tori aan alle kanten gefotografeerd, inclusief bijhorende tempel, en dan in de winkelstraatjes de eetstandjes uitgeprobeerd met wisselvallig success. Die brochette van koetong (denk ik) was het beste. Het bijhorende shinto shrine is blijkbaar ook een favoriete plek voor trouwfeesten, want er was een fotosessie gaande met een trouwkoppel.

Het hotel waar ik twee maal overnacht is in japanse stijl ingericht, op het moment dat ik dit boekte vond ik dat ik het eens moest proberen. Met japans bedoel ik dat alles op de grond te doen valt, er zijn geen stoelen en het bed is een matras op de grond. Ik heb gelukkig wel een kamer met badkamer genomen, want die publieke baden ben ik niet voor. De badkamer is ongeveer een vierkante meter denk ik, maar ik moet ten minste niet naar buiten voor de wc. Door het raam zie ik nu de lichtjes van hiroshima.

Gezien de meesten dit eiland doen als daguitstap is het hier nu zeer rustig buiten en alles sluit al rond 18u, een groot verschil met kyoto of tokyo. Wel was het daardoor wat moeilijker om iets open te vinden voor avondeten. Uiteindelijk een restaurant gevonden en daar gefrituurde oesters gegeten. Er liggen oesterkweekerijen in het water voor de kust, en het is hier al oester dat ge ziet, dus ik wilde het eens proberen. Morgen iets anders.

En voor ik het vergeet, wat loopt er hier rond op het eiland: hertjes!Read more