Hans Tienhoven

Joined February 2017
  • Day10

    Rome II

    June 29 in Italy

    Weer op tijd opgestaan, want er is nog veel Rome te zien. Moeten wel zeggen dat we er wel een beetje doorheen beginnen te zitten. Maar niet zeuren, wandelschoenen aan, pet op, kortingskaarten in de aanslag en.... gaaaaaaan!

    We rijden naar ongeveer hetzelfde punt als gisteren (nabij St. Pieter) en nemen de hop-on, hop-off bus naar Piazza Venezia. Daar staat een joekel van een gebouw dat destijds is ontworpen door Michelangelo en destijd dienst deed als een soort gemeentehuis. Zeer indrukwekkend en rijk. Tegenwoordig is er een soort militair museum gevestigd. Ook het graf van de onbekende soldaat is hier en er staat een erewacht van 2 militairen.

    Nadat we hier hebben rondgekeken, belanden we in een aanpalende kerk, waar op dat moment een mis wordt gehouden. De maar liefst 6 gelovigen luisteren naar het gekweel van een dame die wat religieuze liederen ten gehore brengt, maar daar niet bijzonder succesvol in is.... Ook de lokale vrijwillige brandweer mag deze mis gebruiken om wat extra hulp van boven te vragen en doet dat met verve...

    Op naar het Colloseum! Zo imposant om midden in de stad nog zo'n bewijs van vergane jaren te vinden. Als je t in de tijd plaatst, is het zelfs nóg imposanter en indrukwekkender. Jammer dat in de loop der eeuwen de bevolking van Rome het Colloseum gebruikt heeft als een soort Gamma, om zo aan bouwmateriaal te komen voor nieuwe gebouwen. We laten de audiotour die we hebben gekocht goed op ons inwerken...

    Direct naast t Colloseum ligt t Forum Romanum. Dat was tijdens het Romeinse Rijk, het hart van het politieke, religieuze en commerciële leven. Je loopt echt door een stuk historie. Erg mooi, maar intussen zeggen onze voeten dat we de historie maar moeten laten voor wat t is en terug gaan. Weer de zoektocht naar de juiste bus(sen). Deze keer gaat t redelijk gesmeerd en na een uurtje bussen, zijn we terug. Bij de supermarkt nog wat koude biertjes gescoord en dan: naar t zwembad!! Lekker!
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day9

    Rome

    June 28 in Italy

    Rome gaat vandaag ontdekt worden door ons. Gisteren hebben we 2 buskaartjes gekregen van onze hospita, dus das alvast binnen!

    Met de bus reizen we naar een station vlkabij het St. Pieterplein. Das erg groot en imposant! Daar drinken we voor het luttele bedrag van € 18,- een cappucino, een koffie en een soort klein schnitzeltje.... best aan de prijs "zak moar zegge...."

    Na wat wikken, wegen en rekenen, hebben we toch besloten een Omnia kaart en een Roma kaart aan te schaffen voor 3 dagen. Hiermee kun je alle OV gebruiken en heb je gratis toegang tot een hoop attracties, waaronder alles in Vaticaanstad. Ook krijg je de mogelijkheid om de wachtrij te skippen. Helaas past iedereen die truc toe, dus de "normale" wachtrij is maar net wat langer dan die van ons. Helaas had de Paus de kerk vandaag zelf nodig, dus daar moeten we zaterdag eigenlijk voor terug. Wel hebben we het museum van Vaticaanstad bezocht. Allememaggies, wat staat daar een hoop en wat is dat rijk versierd met muurschilderingen en fresco's. Het gaat te ver hier alles te beschrijven, maar t is zeer indrukwekkend.

    Hoogtepunt is de Sixtijnse kapel met de wereldberoemde fresco's van Michaelangelo. Je moet bedekt gekleed komen en ik had natuurlijk weer een haltershirtje aan dus in de megarij voor het museum toch maar een lappie gekocht van een lokale sjacheraar. Afijn, wij de kapel in, met nog 1000 anderen. Er mag niet gepraat worden en ook niet gefotografeerd en er zijn bloedfanatieke wachters die deze wetten handhaven. Als het geroezemoes teveel werd, greep 1 van hen de microfoon en bulderde: Silentio! Silence!! Steevast schoot Talin in de lach, omdat ze uiteraard continue "I kill you!!" erachteraan hoorde.... Voor de niet-kenners: "Silence, I kill you!" is een beroemde kreet van Achmed the dead terrorist, een pop van buikspreker Jeff Dunham....

    Na het museum, zijn we op de hop-on, hop-off bus gestapt die met voornoemde kaart ook gratis is. Hiermee naar station Termini gereden en gekeken of we daar op de dag van vertrek onze koffers kunnen stallen, en dan kon! Het wordt tijd voor een hapje, dus met de bus naar Trevestere, een gezellige (hoorden we) wijk in Rome. Na wat zoeken inderdaar een leuk tentje gevonden en daar heerlijk (edoch erg duur) gegeten. Toen het avontuur van de terugweg aangegaan. De 1e bus ging goed. Overstappen deden we te laat, dus mistten we de aansluiting. Lang verhaal kort, we stapten in de verkeerde bus en toen we weer uitstapten mistten we de aansluiting van de goede. Het begon ook nog eens flink te regenen en volgens de dienstregeling zou er misschien wel, of misschien niet nog een bus rijden... We waren moe en geen zin in de gok, dus toch maar een Uber besteld. Fransesco heeft ons uiteindelijk veilig bij ons B&B afgeleverd..... lange dag geweest mensen... weltrusten!!!
    Read more

  • Day8

    Niet zoveel te vertellen vandaag eigenlijk. Tis een reisdag van onze agriturismo naar de B&B in Rome. We hebben afgesproken dat Stefanno ons en de Engelse vrienden om 11.30u naar het station rijdt. Das ongeveer een half uurtje. Dus relaxte ochtend, die lezend wordt doorgebracht.

    Om stipt 11.30u stappen we in de auto en hebben een gezellige rit naar het station. Stefanno is een onvervalste kletskous die, vol trots, over zijn agriturismo en de opgravingen vertelt. En trots mag hij zijn!

    Bij het station snel kaartjes gekocht en afscheid genomen van Stefanno en onze Engelse vrienden, want onze trein vertrekt binnen een paar minuten! De treinrit zelf is zonder noemenswaardige evenementen en we waren zo rond 13.30u op het station in Rome. Eerst maar ff een lunch scoren. Dat kan aan de overkant van het station. Tijdens het eten proberen we uit te vinden hoe het openbaar vervoer werkt. Met de bus is mogelijk, maar wel heel erg veel stops en daar hebben we niet veel zin an, dus toch maar taxi. Voor € 15,- staan we een klein half uurtje later voor de deur van onze B&B.

    Wederom iets moois! De deur doet anders vermoeden, maar aan de andere kant ervan een prachtige, ruime tuin met zwembad. De uitbaatster spreekt een beetje Engels en maakt ons met veel bombarie duidelijk dat er 2 deuren zitten tussen onze kamer en de gang én daar doet ze ook nog een matras tussen zodat we gerust "kissie, kissie" kunnen doen.... 😂

    Strakjes lekker eten en morgen de hele dag rondsjouwen in Rome!
    Read more

  • Day7

    Le Mole sul Farfa

    June 26 in Italy

    We zijn nog een dag hier en vandaag hebben we een makkie. Maar 6km en na de sof van gisteren heeft Stefanno, de uitbater, ons zijn Garmin GPS geleend. Wat een vertrouwen... 😊 Na t ontbijt beginnen we vol vertrouwen aan de wandeling. De PHPD (Pijntje Hier Pijntje Daar) van gisteren is verdwenen dus das alvast een goed begin! De wandeling verloopt voorspoedig en we raadplegen de GPS slechts sporadisch en we lopen goed! Na een paar kilometer komen we in een plaatsje en daar eten we ons eerste ijsje van deze vakantie! Heerlijk! Daar komen we ook onze Engelse vrienden weer tegen.

    Het laatste stuk gaat ook goed en nadat we een kleine rustpauze bij een riviertje hebben ingelast beginnen we aan het laatste (steile) stuk van de vakantie, richting de abdij. Stefanno had ons al gezegd dat de abdij zelf niet veel bijzonders is, maar de kerk wel en hij had gelijk. De kerk is erg mooi en rijk met Fresco's. Omdat het nog een uur duurt voordat Stefanno ons weer ophaalt, strijken we neer bij een restaurantje waar we een heerlijk biertje, een schaaltje olijven en een zakje chips naar binnen werken.

    Stefanno haalt ons om 16u op om naar zijn opgraving van een Romijnse site en de olijven boomgaard te gaan kijken. Hij verteld boeiend over de opgravingen en de eeuwen oude olijfbomen. Waar hij de tijd, geld en energie vandaan haalt om dat allemaal te combineren met het runnen van een hotel is ons een raadsel....

    Terug in t hotel nemen we een lekkere duik in t zwembad en douchen we lekker, voordat we aan het diner aanschuiven. Al met al een lekkere dag! Morgen gaan we met de trein naar Rome voor nog een paar daagjes....!
    Read more

  • Day6

    Ik vertel jullie nu vast dat t een heule lange tocht was vandaag. Gevuld met verkeerde routes.... Origineel zou de route 14,9km zijn, maar tot onze schaamte moeten we bekennen dat t bijna 26km zijn geworden! Een echte "walk of shame" dus...

    Na een lekker ontbijt samen met onze nieuwe Engelse "vrienden", David en Susan, stappen we om exact 9 uur het supersteile pad naar beneden op. Om er halverwege achter te komen dat je de kamersleutel nog in de broekzak hebt. Dus weer supersteil terug omhoog.... Dat was dus de eerste fout. David en Susan hebben besloten om zich al een eind op de route met de auto te laten afzetten (watjes), maar wij hebben lekker de sloffen erin! De rood-witte markeringen die zo essentieel voor ons zijn, zijn toch op een aantal punten echt slecht te vinden, wat dus fout 2 al direct inluidt.

    Weer kunnen we niet vinden waar we heen moeten en een vriendelijke vrouw vraagt of ze kan helpen. Nou dat kan ze wel. We waren haar huis al 2x voorbij gelopen en haar hond bleef lekker liggen en keek ons alleen wat verveeld aan. Dat viel niet goed bij de vriendelijke vrouw die zich afvroeg waar ze die hond eigenlijk voor had als hij niet eens aanslaat als er iemand op t erf komt.... Enniewee, ze vroeg waar we heen gingen en ze blijkt dus een vriendin te zijn van het uitbatersduo waar we naar onderweg zijn. Of we de groeten willen overbrengen. En dat willen we wel. We zijn de beroerdsten niet....

    De omgeving is prachtig en we genieten met volle teugen. Het enige is dat we van boven tot onder, onder de krassen zitten van de distels en bramenstruiken waar we doorheen moeten. We gebruiken onze lunch (gemaakt door Ornalla, de vrouw van Mauro) nadat we een cappucino en een koffie hebben gedronken op een dorpspleintje. En dan weer verder! Lopen, lopen en lopen. Tot t moment dat we t weer niet kunnen vinden en er in de verte het onweer tot ontwikkeling komt. We besluiten een vervallen boerenstal te gebruiken om te schuilen. En dan komt er een bui aan! Hagel, windstoten, the works! Nadat het ergste over lijkt te zijn proberen we onze weg terug te vinden, maar dan begint t weer enotm te regenen. We vinden een schuiladres bii een oudere dame onder haar afdak. De 4 honden zijn erg nerveus voor t bezoek dat zo dichtbij komt... 😁

    Gezien het gedoe met de route besluiten we Googke Maps maar weer aan t werk te zetten. Na een tijdje lopen komen we op een punt dat wel weer op de route lijkt! Yeeeh! Dus de route maar weer opgepakt. Helaas, na een dikke kilometer steil omhoog, zouden we bij een kerk moeten uitkomen. Je raadt t al: geen kerk! Gloeiende, gloeiende!!! Mijn heup begint erg vervelend op te spelen en elke stap is pijnlijk. Toch maar weer terug, we kunnen niet anders! Op de terugweg lopen we met een hekwerk aan de rechterkant. Op een gegeven moment staat er aan de andere kant een wild zwijn, dat bepaald niet bang voor ons is! Sterker nog, t loopt 100m met ons mee, totdat t hek hem verdere vervolging verhinderd. Grappig!

    Bij de hoofdweg, is het nog 4,5km tot het hotel! Gelukkig voornamelijk bergaf en vlak voor t hotel begint t weer te onweren. We komen volledig kapot aan en onze "vrienden" waren al aangekomen om 14u!!! Stefanno, de uitbater, was ons al gaan zoeken! We kwamen hem vlak voor het hotel tegen. Eerst een biertje naar binnen gegooid en ervaringen uitgewisseld.

    Heerlijk gedouched en een super lekkere (vegetarische) maaltijd gebruikt. Erg gezeĺlig met inze Engekse vrienden.

    Morgen wordt een makkie volgens Stefanno... Eerst zien, dan geloven...
    Read more

  • Day5

    Lekker een dagje niets doen op de boerderij. Na een heerlijk ontbijtje, zijn we met de boer mee gegaan om te "helpen", of beter gezegd, zo min mogelijk in de weg lopen, bij het voeren van de varkens en de ezels. De varkens lijken wel uitgehongerd en vallen op de trog aan als ware het oorlog! De ezels zijn iets genuanceerder in hun voedsel inname. Wat ze te eten krijgen is te ranzig voor woorden trouwens. Een mix van bonen, graan en een soort stof. Dat alles is tot een vieze brei vermengd met water...

    Daarna zijn de geiten aan de beurt. Zij dienen te worden gemolken en zo te zien aan de borsten van de dames, komen we geen moment te vroeg! Ze schieten het melkershok binnen waar ze in een soort Middeleeuws martelwerktuig worden vastgezet om de melkpomp aan te sluiten. Er wordt per dag zo'n 10 liter melk geproduceerd door de aanwezige dames en daarvan kan 1 á 1,5 kilo kaas van gemaakt worden.

    Zo, hierna is t tijd voor ontspanning. Talin met een boek en ik met Netflix. Om 16u begint de F1 van Frankrijk. Godzijdank werkt mn Ziggo app feilloos en kan ik Max naar een prachtige 2e plek zien rijden! Vlak na de race begint t behoorlijk te regenen bij ons! Oh ja, Talin heeft ook nog het zwembad uitgeprobeerd. Heel klein badje, maar wel lekker volgens haar!

    Inmiddels hebben we ook buren gekregen en zij doen ongeveer dezelfde route als wij en zullen morgen ook in hetzelfde hotel weer verblijven. We konden ook morgen kiezen uit 2 routes. Na wat wikken en wegen hebben we gekozen voor de wat geleidelijke route. Qua stijging- en dalingsmeters nagenoeg hetzelfde als de alternatieve route, maar wat meer over de dag verspreid.

    We voelen ons eigenlijk best goed! Nagenoeg geen spierpijn, dus we zijn in een betere conditie dan we zelf dachten!! 😁
    Read more

  • Day4

    We zullen er toch aan moeten geloven.... Weer een wandeltocht! Vannacht weer slecht geslapen vanwege de honden en algehele malheur... Geen goed begin... Maar de wekker gaat onverbiddelijk om 0730u en direct wordt collectief door ons besloten dat we nog ff blijven liggen... Na een wat uitgebreider ontbijt dan gisteren (er zijn nu ook croissants en appels), staan we om stipt 09.00u (het lijkt wel een Zwitsers uurwerk) aan de Porta Roma aan de buitenmuur van Casperia. Eerst nog ff boodschappen doen bij de lokale Conad. We slaan 2 stuks 1,5l water in, een pakketje vage koeken en laten het meisje van t brood 2 salami broodjes in elkaar sleutelen. Dan gaat t echt beginnen! De eerste kilometer is zowaar asfalt! En bergaf! Yeeeh! Uiteindelijk komen we toch weer in de vertrouwde mix van gras, gruis en stenen terecht.

    Hoewel we best wel weer moeten klimmen en dalen, is het niet zo heftig als eergisteren. Ander bijkomend voordeel is dat t redelijk bewolkt is en dus ook niet zo idioot warm! Dat alles draagt bij aan de feestvreugde! De eerste kilometers worden gretig onder de zolen doorgeharkt en we voelen ons eigenlijk prima! Wie had dat verwacht!?! We komen zelfs door een dorpje en daar hebben we voor maar liefst € 1,80 een Capuccino en een koffie gedronken!

    Het gaat weer lekker omhoog en nu maken we ook de 1e fout van vandaag: we missen weer een afslag.... Soms weet je niet meer, waar je nou daadwerkelijk bent op de routebschrijving. Is dit nu een tweesprong, of niet? Is dat nu gewone begroeiing of zie ik daar toch prikkeldraad onder? Dat soort vragen beheersen onze dag, want 1 misser en je kunt zomaar weer 500m terug! Meestal hebben we houvast aan de wit-rode markeringen, maar die zijn op voor ons cruciale punten, niet zo duidelijk....

    Op een boomstam de broodjes salami gegeten, die bijzonder smaakvol blijken te zijn. De "vage koeken", blijken mini-pizza's en die gaan er ook lekker in! De rugzak die we bij de Lidl voor € 15,= hadden aangeschaft, blijkt alle waarde naar zn geld te zijn. Het zag er zeer profi uit, maar inmiddels begint alles te scheuren en steekt t metalen frame gemeen bij iedere stap tussen mn schouderbladen. Goedkoop is ook nu weer: duurkoop.... Gewoon maar weer verder. We lopen vaak door een bos en nu ook weer, tot ik een sterk geritsel hoor. Nu hoor je wel vaker geritsel en dat blijkt dan een hagedisje te zijn die maakt dat ie wegkomt, maar dit is anders.... Ik doe nog een paar stappen naar voren en hoor dan een enorme grom, nog meer geritsel en zie links van mij een wild zwijn wegrennen! Talin schrok heel erg, want zij dacht dat t een beer was! Goed: toch wat wild gezien deze vakantie!

    We lopen lekker verder en op een gegeven moment lopen we op een vrij smal bospad en wat schetst onze verbazing: staan we ineens oog in oog met een paard! Staat midden op t pad en kijkt ons bedachtzaam aan. Het keert toch om en loopt de komende paar honderd meter voor ons uit! Iedere bocht die we nemen, zien we de kont van t paard weer! Tot een bruggetje komt en het paard rechtsaf slaat waar wij rechtdoor moeten.

    Het gaat nog steeds lekker! We moeten dan naar links op een "smal pad".... die optimistische benaming was t begin van een ware jungle tocht waarbij een kapmes geen overbodige luxe was! Dat pad duurde best nog wel lang en we voelden ons al een stuk minder fris toen we er weer uit kwamen.... Goede nieuws is dat het eind in zicht begint te komen! Nog even doorzetten! Talin is t behoorlijk zat, maar ik moet zeggen dat ik me nog redelijk fris voel! Inmiddels aangekomen op de bestemming en daar wachtte ons een biertje en gastvrije mensen. De kamer is eenvoudig maar goed en het schijnt hier allemaal biologisch te zjjn, helemaal in t straatje van Talin! We hebben toch weer zo'n 20km in de benen! Morgen een lekkere rustdag. Hopen dat ik de F1 van Frankrijk nog kan zien!
    Read more

  • Day3

    Casperia dag 2

    June 22 in Italy

    Zoals beloofd, vandaag een rustdag! We hebben gisteravond lekker gegeten in een pittoresk restaurantje op de muur van Casperia. Om 21.30u lagen we al op bed! Hebben we geslapen? Nou, niet echt.... je bent zo vreselijk moe, maar je kunt gewoon niet slapen. Herkenbaar? Daar kwam nog eens bij dat er een stuk op 5 honden in de omgeving de hele avond én nacht onafgebroken hebben geblaft! We begrijpen niet dat de mensen die dit wellicht wel iedere avond/nacht moeten doorstaan, er niets tegen doen! We werden hoe langer hoe chagerijniger ervan!!!

    Uiteindelijk wordt het dan toch weer ochtend en met misschien een paar uurtjes slaap stonden we op en gaan naar t ontbijt. Dat is niet heel uitgebreid en we zijn dus snel klaar. Casperia is klaar om ontdekt te worden. Een heel erg mooi plaatsje waar dus geen auto's kunnen komen en de vele trappen leiden ons van de ene kant van het plaatsje naar de andere. Allemaal erg mooi en erg Italiaans! Bij de lokale supermarkt de lunch ingeslagen en die hebben we later op het dakterras van ons hotel opgepeuzeld. Maar eerst nog ff een kopje capucinno en een kopje koffie "Americano" (das normale koffie) gedronken bij de taverne van gisteravond. We moesten "maar liefst" € 2,20 afrekenen!

    Zoals vermeld de lunch in het hotel gegeten en daarna zwaar in de relaxmodus. Talin heeft beetje gelezen en zelfs wat yoga gedaan en ik heb 2 Netflixjes achter de kiezen. Vanavond gaan we pizza eten en dan maar weer trachten te slapen. Hopelijk zijn de honden hees van gisteravond, of beter nog, hun blaf kwijt.... Morgen staat weer een pittige tocht op t programma!
    Read more

  • Day2

    Casperia

    June 21 in Italy

    Na een toch wat onrustige nacht, na t ontbijt begonnen aan onze 2e tocht. Linksaf t hotel uit en direct zeer steil naar boven! Volgens de beschrijving moeten we eerst fors klimmen om daarna geleidelijk weer af te dalen. En dat hebben we geweten! Goeiendag, dat gaat echt steil omhoog!

    Even een paar woorden over de "paden" waarover we moeten gaan. Meestal niet meer dan een zeer smal gruisstenen pad met keien variërend van de grootte van een knikker, tot formaatje schoenendoos. Mensen met zwakke enkels en/of knieën hebben hier hele slechte dagen! En dat alles willekeurig neergegooid. Soms is het pad niet meer dan platgetreden gras en het is best lastig oriënteren en navigeren. We komen dan op een gegeven moment ook voor een probleem: de omgeving klopt niet meer met de beschrijving. Gokken en hopen dat je goed uitkomt is dan de enige oplossing. Gelukkig zijn de wandelgoden ons meer dan eens goed gezind. De paden vinden we op 2 na allemaal.

    Het is echt bijzonder zwaar. De afstand is het probleem niet, de continuë correcties die je met enkels, knieën en de rest van je lijf moet uitvoeren (vooral bergaf), zijn echter killing.... Soms kom je wel op een eenvoudig stuk en dan is het gewoon herstellen, voordat je de volgende uitdaging moet bedwingen. Op zo'n eenvoudig stuk komen we een kudde schapen tegen die bij elkaar wordt gehouden door 3 honden die uiteindelijk meer oog hadden voor ons, dan voor de kudde! Er was geen herder bij! Na wat doorgelopen te zijn, zien we in de berm onder prikkeldraad een schaap op zijn rug liggen, die niet meer verder kan. Het lijkt vast te zitten met zn achterpoten en onder het prikkeldraad. We hebben alles goed bekeken en de takken die om de achterpoten zaten losgehaald. Daarna aan zn vacht het schaap onder het prikkeldraad door getrokken, totdat het weer op de weg lag. Daarna het schaap omgerold en toen kwam het zelf weer overeind en sprintte luid blatend het tegenovergelegen weiland in. Goede daad verricht en karmapunten gescoord!

    We hebben van alles gezien: oude beukenbossen, vlakke weilanden en schitterende vergezichten. Bij zo'n vlak weiland, dat werd bevolkt door koeien en varkens, hebben we onze miezerige bammetjes gegeten, die we 's morgens bij t ontbijt heimelijk achterover hadden gedrukt. Daarna weer verder en toen ging t mis... we misten een metalen paal die een kruising met een ander pad markeerde en we zijn zo'n 500m doorgelopen. Die moet je dus ook weer terug, als je erachter bent dat je fout zit. Naar boven en dan op een uiterst vaag stukje terecht gekomen. Godzijdank hebben we enige houvast aan de wit-rode markeringen die op bomen en stenen staan. Het gaat alleen maar steiler naar beneden en t wordt ook nog eens smaller, met rechts van ons een gapende afgrond. Talin vond dat stuk niet zo heel tof en was blij toen het na een paar honderd meter weer een beetje normaal werd.

    Het lopen begint steeds zwaarder te worden en de paden worden niet beter. We zijn blij als we een paar honderd meter over asfalt kunnen lopen, totdat we weer een "panoramisch pad" worden opgestuurd. Dat is een ander woord voor kl..eweg.... Het goede nieuws is dat we steeds dichter in de buurt van ons doel "La Colliene" komen. Helaas schiet de beschrijving met nog zo'n 500m te gaan weer vreselijk te over. De beloofde prikkeldraad hekjes en Olijvenboogaard kunnen we met geen mogelijkheid vinden en ondertussen wordt de hemel gitzwart en begint t te onweren... Dit is een herhaling van zetten van gisteren. Ook nu besluiten we om vriend Google het werk te laten doen en die vertelt ons dat we niet 500m van ons doel verwijderd zijn, maar 2,2 kilometer!!

    Toch maar de hoofdweg genomen zoals Google ons adviseert en het wordt wederom een vrij steile klim naar boven. Goed nieuws is dat t droog blijft! We zijn werkelijk versleten als we eindelijk aankomen bij ons doel. Hier zouden we eigenlijk overnachten, maar het hotel was vol en heeft de organisatie ons 2 nachten in Casperia ondergebracht. De uitbater zou ons rond 17u komen halen en wij kwamen om 16.50u aan!! Hoezo timing...? Hij was er stipt om 17u en volledig gebroken stapten we in. Eigenlijk zou hij ons morgenochtend weer naar dit punt brengen voor onze volgende tocht met als einddoel zijn hotel, maar gezien onze fysieke staat, hebben we besloten om morgen een extra rustdag te pakken. Noem ons watjes, maar t blijft Goddomme vakantie!!

    Casperia is een dorpje waar je niet met de auto kunt komen. Het zijn piepkleine straatjes en alles is hier zwaar antiek. Het hotel is erg pittoresk en onze kamer kijkt uit over de vallei. Prachtig! De vrouw van de uitbater heeft al een reservering voor ons gemaakt in de lokale taverne en daar gaan we zodadelijk heen. T wordt weer een vroegertje vanavond. Hopelijk kunnen we morgen goed herstellen!

    Voor degenen die nu denken dat t 1 groot tranendal was, das niet waar! Het was een prachtige tocht met heel veel mooie vergezichten en prachtig natuurschoon. Én we zijn de hele dag weer niemand tegengekomen. Écht niemand!!!
    Read more

  • Day1

    Vanmorgen om 0730u de wekker. Achteraf is t misschien verstandiger om eerder te vertrekken.... Om 08.00u aan t ontbijt dat er eenvoudig doch voedzaam uitziet. Een echte Barrista machine verzorgt heerlijke koffie en we zijn klaar voor de eerste wandeling vandaag. Paulo brengt ons naar t beginpunt dat een pokke eind uit de buurt blijkt te zijn. Het helpt ook niet dat er een wegafsluiting is waardoor we een flink eind moeten omrijden.

    Uiteindelijk in t prachtige plaatsje Labro aangekomen. Daar nog wat foto's gemaakt en de lunch (sandwich met salami en sandwich met kaas) ingeslagen, alsmede een fles water. Dan begint de tocht! De routebeschrijving is super gedetailleerd. Zinnetjes als: "na 50 meter bij de tweesprong naar rechts het grindpad op" is aan de orde van de dag.

    Het is een prachtige omgeving om te lopen en het eerste gedeelte gaat voornamelijk naar beneden. Dus we voelen ons uitstekend. De realisatie komt pas op het moment dat we in het dal lopen en omgeven zijn door alleen maar bergen (nou ja, heuvels) en de enige weg om ergens te komen, naar boven is! En dat hebben we geweten! Al snel verruilen we de grindpaden en asfaltwegen voor obscure bospaadjes en het gaat naar boven dat t een aard heeft!

    Omdat de paadjes obscuur zijn, wil je ondanks de gedetailleerde beschrijving weleens een "afslag" missen, met als gevolg dat je 500 meter supersteil naar boven ploegt, om er met de tong op de schoenen achter te komen, dat t paadje toch niet de juiste blijkt te zijn.... Dus weer 500 meter naar beneden en zoeken naar de juiste weg. Dit is ons helaas een paar keer overkomen.

    De sandwiches hebben we overigens verorberd in een leuk plaatsje waar we bij de lokale apotheek toch maar wat anti-muggenspul hebben gekocht. Tevens bij de lokale taverne een drankje gedaan en de hiervoor genoemde sandwiches naar binnen gewerkt. Met hernieuwde energie vervolgden we onze weg.

    In de verte zien we op een gegeven mome t zwarte wolken opdoemen en na een paar flinke onweersklappen begint t inderdaad te regenen. Vinden we niet erg want we zijn al tot op de draad toe nat van t zweet! Op dat moment komen weer op een punt waar de routebeschrijving niet duidelijk genoeg is en na we weer een paar honderd meter steil omhoog zijn gegaan erachter komen dat ook dat pad niet de juiste is.... We hebben gezocht maar niet kunnen vinden. Toen hebben we besloten om vriend Google erbij te halen en ons een directe lijn naar Greccio te tonen. Dit bleek nog 3,3 kilometer lopen te zijn. Maar dan wel over asfaltwegen! We zijn best moe, djs we besluiten de routebeschrijving te laten voor wat t is en met vriend Google verder te gaan. Bij het klooster van Sint Fransesco nog even een kleine rustpauze ingelast en daarna als een streep naar het hotel.

    We moeten zeggen dat we dag 1 zonder echte fysieke problemen zijn doorgekomen. Talin voelt haar voeten en ik heb behoorlijke pijn in mn schouders van de rugzak. We hebben in totaal 20,1 kilometer afgelegd vandaag. De routebeschrijving claimt zo'n 18 kilometer maar, zoals gezegd zijn we een paar keer fout gelopen! Vanavond lekker douchen en lekker eten. Vroeg onder de wol, want morgen weer een behoorijk stukkie lopen!
    Read more

Never miss updates of Hans Tienhoven with our app:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android