• Christchurch 3

    8 января 2025 г., Новая Зеландия ⋅ ☀️ 16 °C
  • Picton

    9 января 2025 г., Новая Зеландия ⋅ ☁️ 14 °C

    Eerst een breakfast burger met spek, ei en rösti gegeten. Daarna boodschappen, tanken en de neus richting Picton. Hadden onderweg in Kaikoura willen stoppen, maar we vonden het daar niks, dus doorgereden. Wel gestopt bij Paparoa Point. Mooi uitzicht op zee. Onderweg ook wel wat mooie plaatjes kunnen schieten van de wijnvelden, maar allemaal vanuit de auto. Staan nu op Alexanders Holiday Park. Pal onder de spoorlijn 🙈. Nu gaat de trein geloof ik maar twee maal per dag, dus zoveel zullen er niet langs komen. Morgen om half zeven bij de ferry zijn.Читать далее

  • Picton - Wellington - Otaki

    10 января 2025 г., Новая Зеландия ⋅ ☁️ 17 °C

    Het was een vroegertje vanmorgen. Kwart voor zes liep de wekker af. Moeten uiterlijk half zeven bij de ferry zijn. Nu zitten we op een camping waar het vertrekpunt van de ferry bijna om de hoek zit.
    Om half acht gaan de motoren aan en varen we de haven uit. Geen goede zitplek te vinden. De fjorden gefotografeerd. Het is knap fris buiten. Eenmaal in Wellington duurt het nog een uur voor we van de boot af zijn. Rino wilde graag met de Cable Car naar boven, maar die blijkt midden in het centrum te liggen. De zoektocht naar een parkeerplaats duurt een half uur. Dan nog 20 minuten lopen. Het ritje naar boven is maar kort en niet bijzonder. Wel grappig. Cable Car Museum bezocht. Het Planetarium laten schieten en door de botanische tuin via het Beehive (parlementsgebouw), terug naar de auto.
    Eigenlijk hadden we naar The Great War Exhibition, een tentoonstelling over WO I, gewild. Helaas is deze gesloten.
    Na een uurtje rijden geeft Rino aan in te kakken. Camp Free in Otaki. Pal aan zee. Heerlijk.
    Читать далее

  • Het loopt allemaal weer anders.

    11 января 2025 г., Новая Зеландия ⋅ ☁️ 13 °C

    Hadden weer een prachtig plekje. Wakker worden met het geruis van de golven in je oren heeft toch wel wat. Het was vanmorgen al een drukte van belang op het strand met vissers. Ook achter het strand is het mooi.
    Openbare dump in het dorp en daar gaan we weer. In Levin getankt. Koffie gescoord in Foxton. We zouden via de Dawson Falls doorrijden naar Stratford (vanwege het uitzicht op Mount Egmont/Taranaki).
    Vlak bij de Dawson Falls even een stop gemaakt bij de Hollard Gardens. We hadden allebei zoiets van: kijken of het wat is. En het was wat. Wat een prachtige wilde tuin. Een groentetuin en bessenhuisje. Gladde grasvelden. Daar zijn ze hier overigens heel goed in. Een prachtig uitzicht op de vulkaan, die inmiddels deels uit de wolken is. Zo glad als de grasvelden waren de paadjes niet. Mijn enkel verzwikt op een boomwortel 🙈. Maar de Dawson Falls wil ik wel zien. Dikke laag Arnica erop en met drie paar Falke sokken in de bergschoen op naar de waterval. Ging heel goed 😁. Op de parkeerplaats van de Gardens mag je overnachten. Dat lijkt ons een goed plan.
    Читать далее

  • Hollards Garden

    11 января 2025 г., Новая Зеландия ⋅ ☁️ 17 °C

    Geschiedenis van de Hollards

    Hollard Gardens werd in 1927 opgericht door Bernie en Rose Hollard. Het is nu eigendom van en beheerd door de Regionale Raad van Taranaki en is een tuin van nationale betekenis.

    Hollard staat synoniem voor tuinieren. Tuinliefhebbers in Nieuw-Zeeland en in het buitenland hebben al vele jaren Hollard Gardens toegevoegd aan hun bucketlist van plaatsen om te bezoeken.

    Bernie Hollard's interesse in alles wat met de tuinbouw te maken had, begon in zijn vroege jaren, terwijl hij zijn grootouders in hun tuin hielp. In 1926 kocht hij de Upper Manaia Rd melkveehouderij, maar bracht snel deelmilkers binnen, zodat hij zich kon concentreren op zijn tuinieren. Hij stond erom bekend dat hij van zonsopgang tot zonsondergang in de grote tuin werkte, waarbij Rose vaak naar hem moest zoeken om hem eraan te herinneren om te eten. Hij was een hardwerkende en geduldige plantenman. Hij geloofde dat de beste planten de moeite waard waren om op te wachten. De plant die hij fokte en waar hij bekend om stond, was de Rhododendron Kaponga, die 12 jaar duurde om te bloeien.

    Als een vaste medewerker van een nationaal tuinmagazine, werd Bernie erkend door zijn collega's voor zowel zijn tuinbouwkennis als zijn vrijgevigheid in het delen ervan.

    Hollard Gardens is uniek in het feit dat het een prestatie is van bijna een leven lang werk door een particulier. Het is een plantentuin en een weerspiegeling van geduld en tuinbouwvaardigheid. Bernie selecteerde zijn planten op basis van persoonlijke aantrekkingskracht en of ze gaten in zijn bestaande verzamelingen soorten of variëteiten zouden opvullen. Het algemene ontwerp van de tuin was niet alleen in aanmerking voor de esthetiek, maar ook of een plant zou gedijen in zijn omgeving. Bernie's vrouw Rose Hollard werkte in de begin jaren samen met hem en groeide haar eigen kennis van planten.

    Vanaf het begin van de jaren zeventig waren de tuinen tijdens het weekend van Labour open voor het publiek als fondsenwerving voor de Kaponga Lions Club. Hoewel Hollards een privétuin was, waren bezoekers welkom en waren enthousiaste tuiniers, tuinders en ornithologen op afspraak bezocht. In het hoogseizoen kwamen de busladingen mensen aan.

    Vertaling Google
    Читать далее

  • Op weg naar onze laatste bestemming

    12 января 2025 г., Новая Зеландия ⋅ ☁️ 11 °C

    Overnacht op de parkeerplaats van Hollard Gardens. Wat een rust daar 's nachts. Je hoort er helemaal niets.
    Paar boodschappen gedaan in Stratford en dan op naar Rotorua. In tegenstelling tot de drukte op de weg van gisteren is het tot nu toe erg rustig. Foto's gemaakt bij Strathmore Saddle. En zo onderweg nog een aantal keer gestopt, onder andere bij een "motor"hotel. Een soort Gildehaus, maar dan minder druk. Je zou denken, koren op de molen van Rino. Alleen waren de rijders niet erg toeschietelijk. De SH 43 is een prachtige route. Met stip op twee, na Haast - Wanaka. Wordt ook wel de Forgotten Valley Highway genoemd.
    Gestopt bij een uitzichtpunt op de drie vulkanen bij Lake Taupo. Moesten via een heel smal weggetje omhoog. Gelukkig kwam er niemand van de andere kant.😅
    Er wordt veel motor gereden vandaag. Later nog een keer gestopt. De heren die daar stonden waren spraakzamer. Inmiddels op de camping gearriveerd. Rino heeft een heerlijke pasta carbonara met plaatselijke ingrediënten gemaakt😋. Na het eten een rondje camping gedaan en ons daarna neergevlijd in de hottub. Heerlijk. Nu nog afwassen 😝.
    Читать далее

  • Forgotten Valley Hiway

    12 января 2025 г., Новая Зеландия ⋅ ⛅ 17 °C
  • Rotorua

    13 января 2025 г., Новая Зеландия ⋅ ☀️ 11 °C

    We zijn de dag heel lui begonnen. Even gekeken of onze vlucht wel vrijdag gaat. Yes, it does👏.
    Ontbijten, laatste wasje draaien.
    Rino met zijn filmpjes, foto's en Penguin aan de slag.
    Ik heb zitten lezen maar was daar op een gegeven moment wel klaar mee.
    Tegen half drie naar Rotorua getogen. Had ik me heel anders en kleiner voorgesteld. IJsje gegeten, langs het meer gelopen, tattoo shop gezocht en hamburger gegeten. Geslaagd voor cadeaus voor de kleinkinderen. Na de boodschappen terug naar de camping. In overleg met de camping camper verzet naar een schaduwrijker plekje.
    Читать далее

  • No tattoo voor Rino

    14 января 2025 г., Новая Зеландия ⋅ ☀️ 9 °C

    Was vanmorgen vroeg wakker. Mooi weer. Lekker met de e-reader in het ochtendzonnetje. Douchen, ontbijten en wachten op Rino. Die is hottubben en moet dan nog douchen. De zin om wat te doen ontbreekt een beetje. We zijn allebei verzadigd. Vanmiddag de stad in voor Rino's tattoo. De eerste tattoo shop werd hem niet. Rino had een voorbeeld van een koru die hij mooi vond. Dat vond de tattoo man in de shop maar niks. Hij kwam met voorbeelden die veel groter waren en niet waren wat Rino bedoelde. Deed vervolgens ook geen enkele moeite om tot elkaar te komen. Daar zijn we dus weg gelopen. We hadden nog drie andere adressen. Die bleken er helaas niet meer te zitten of gesloten. Dus no tattoo today. Na een kop koffie met een slice bij Starbucks toch wel enigzins teleurgesteld terug naar de camping.
    Het is de derde dag dat we hier zitten, maar voor het eerst dat we de rotte eieren ruiken.
    Na het avondeten, Rino heeft weer heerlijk gekookt, naar de Redwoods gereden. De Treewalk was verlicht. Foto's zijn niet geweldig, maar even een indruk.
    Читать далее

  • Redwoods

    15 января 2025 г., Новая Зеландия ⋅ ⛅ 16 °C

    Toen wij gisteravond rond half elf thuis kwamen nog gezellig wat gedronken. Hadden onze buren ook gedaan, maar kennelijk al wat langer🙈. Hoewel het hier om half tien stil moet zijn, was daar de muziek nog aan en werd er lustig op gedanst en gezongen. Tot 12 uur. Toen heeft Rino gevraagd of het wat minder mocht.
    Wij waren vanmorgen dus niet zo heel vroeg op. Na het ontbijt en een kop koffie naar de Redwoods getogen en daar twee mooie wandelingen gemaakt, waarvan de tweede best pittig. Samen 8,6 km. Toen we op de terugweg langs Te Puia reden, zagen we de Pohutu geiser spuiten. Omgekeerd om wat foto's te maken, voor zover dat gaat van die afstand. Eenmaal op de camping nog even hottubben. Restje van gisteren opgewarmd met een heerlijke kruiden omelet à la Rino. Morgen camper schoonmaken en pakken.
    Читать далее

  • Laatste dag Rotorua

    16 января 2025 г., Новая Зеландия ⋅ ☁️ 15 °C

    Restanten in de koffer gepakt. Vanavond na het douchen de rest.
    Zelfs Rino heeft zijn spullen al grotendeels gepakt.
    Restanten van eten en drinken naar "kampeer" keuken gebracht. Schoenen beetje schoonmaken.
    Rino gaat hottubben en ik de
    camper schoonmaken.😝 Rino doet het laatste restje: fornuis en wasbak. Als je dan denkt lekker in het zonnetje te kunnen neerploffen? Uh, nee. De zon is weg en het miezert. Dan maar binnen😅.
    Tafel besproken bij Pig & Whistle. Lekker uit eten ter afsluiting van zes heerlijke weken.
    Читать далее

  • Rotorua - Auckland: back home

    17 января 2025 г., Новая Зеландия ⋅ ☀️ 19 °C

    Laatste spullen gepakt. Bed afgehaald, dumpstation, broodjes gehaald bij New World en daar meteen een kop koffie gedronken. Vlak voor we Rotorua uitrijden even het hart in de keel. Door een rare remactie van de auto voor ons, moest Rino uitwijken. Gelukkig was de medeweggebruiker achter ons alert en ging het allemaal net goed. Je zou toch op de laatste dag de camper in de prak rijden?Van Hamilton tot Auckland is snelweg. Schiet lekker op. Vlak voor afslag Pokeno een stop ingelast. Daarna begon de ellende. Vrijwel tot aan Auckland langzaam rijdend verkeer. Dat wordt geen carwash meer. Je moest de auto schoon inleveren, maar er werd niet eens naar gekeken. De volle tank werd wel naar gevraagd . Over de nieuwe accu die we gekregen hebben, moest nog wel gesteggeld worden. Uiteindelijk hoefden we die niet te betalen. De buitenspiegel valt waarschijnlijk onder de verzekering. Met de pendelbus naar het vliegveld. Tijd voor Auckland is er helaas niet meer, dus rustig onze tijd uitzitten.Читать далее

  • Auckland-Guangzhou-Beijing-Amsterdam

    18 января 2025 г., Нидерланды ⋅ ☁️ -2 °C

    Op het vliegveld in Auckland verliep alles soepel. Nou ja, bijna alles. Rino moest bijbetalen voor zijn bagage. Ik had ook teveel gewicht, maar dat viel kennelijk nog binnen de limiet.
    Voor het eerst wat kunnen slapen in het vliegtuig. Rino ronkt altijd wel een paar uurtjes.
    Kom je aan in Guangzhou. Over gedoe gesproken.😒
    Eerst een formulier invullen. Dan met je gezicht voor de scanner en je vingerafdrukken van beide handen. Paspoort wordt bekeken van voren naar achteren en van achteren naar voren. Vervolgens al je bagage door de scanner. Denk je het gehad te hebben, maar nee. Volgt de douane. Schoenen uit. Powerbank en batterijen uit de tas. Rino moest zijn hele rugzak met fotoapparatuur uitpakken.
    Maar goed, we zitten goedgekeurd en wel in de gate.
    Benieuwd of we dat circus straks in Beijing weer hebben. Volgens Rino waarschijnlijk wel.
    Dat circus niet, maar wel een uur vertraging. Komen om tien over half één het vliegtuig uit. Het halen van de volgende vlucht wordt heel krap, als we het al halen. De gate gaat daar om half twee dicht. Aan het eind van de gate staat echter een dame met een lijst met namen voor vlucht CZ345 naar Amsterdam. Dat was fijn. Er zaten meerdere reizigers met bestemming Amsterdam in het toestel. Verzamelen en gezamenlijk richting douane. Dat was een hele tippel naar de andere kant van het vliegveld. Nu alleen paspoort controle en scannen van de bagage. Heel relaxed. Desalniettemin toch een kop als een biet als we op onze stoelen neerploffen. Dit hadden we normaal gesproken nooit gehaald.
    Na een goede vlucht landen we uiteindelijk eerder dan gepland en zijn we opgehaald door Maaike.
    Wat hebben we een prachtige reis gemaakt. Het waren zes fantastische weken.
    Читать далее

    Окончание поездки
    19 января 2025 г.